Toen alles nog gewoon was

Foto: Ben Heine.

Hamsterend met de klauwen graaiend

Naar de laatste ontsmette winkelkar

Het made in China toiletpapier

Naar de dagen dat we nog samenkwamen

En Corona ons alleen aan ijsjes deed denken

Met een Italiaanse venter in een crèmekleurige bagnole

Toen thuiswerk nog een recht en geen plicht was

De weken nog dagen telden

En de dagen nog uren

Toen we blij waren dat in verwegistan

Een aardbeving gebeurde daar heel verloren

En wij ons nog geen regering hadden

Mondkapjes één of andere apensoort waren

En we geen beademingsapparaat kenden

En zeurden over weer een bezoek aan het rusthuis

Terwijl we het al zo druk hadden met ontmoeten

We dagen op voorhand moesten reserveren in restaurants

En het jaar een onafgebroken festijn was

Van druk en sociaal doen en agenda’s tasken

Toen we nog in ons eentje mochten gaan hengelen

En de kat van de buren onze grootste vijand was

En niet één of ander virus van een Chinese markt

Waar de vleermuizensoep niet te versmaden was

Die tijden lijken mijlenver van deze wereld

Waar we onszelf niet meer terugvinden

In de nieuwe wereldreis die we maken

De slaapkamer ons Italië is

De keuken Frankrijk

En de leefkamer Spanje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s