Draak in het zwarte water

Foto: Fgem op Flickr.com.

Draak in het zwarte water

Mekong rivier

Met een rode krullende tong

Het getsjierp van de witte kraanvogels

Verborgen in de schaduw van de takken

Oplichtend bij volle maan

Uitkijkend over de baai van Halong

Bootje dijnend met de drijvende handel

Van India, Nederland en Spanje

Japanners, Chinezen en Kantonezen

Hun kleine of grote voetafdruk nalatend

Als een tattoo in straten vol handelshuizen

Een knooppunt van volkeren en culturen

Een blauwdruk van zeevaarders

Handelaars in specerijen, katoen en wierrook

Een nachtegaal opgesloten in een kooitje

In een tempel, pagode of huis van commercie

Ontwakend met de stroom van de stad

En het volk van de rivier

Een nieuwe dag na het blauwe uur

De krullen van nokken en daken

Van huizen van buddha, moeder en kinderen

Als lichtpunt van armen en verlichtte geesten

Wachtend op nieuwe donaties en gebeden

Het verder uitslijten van treden

Boven de zee en rivieren

Neerkijkend op de kruin van de Viet-Nam

Onder de oksels de rijstvelden en pagoden

De hete adem bedwelmt het volk

Als wierrook in hun geest

Als koffie en thee van het lichaam

Maalbeek

Foto: Jelle Vanthuyne.

We gingen op weg zoals elke ochtend

We gingen op weg zoals telkens weer

Toen daalde de zwarte regen neer

Voor jou geen dinsdag meer

Drukke metro een laatste zoen

Vertrouwde stop waarom anders doen

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Bedolven in stof van haat en woede

Bedolven in schoonheid zoet

Zo dichtbij de hel onder de grond

Waar onze liefde vond

Ontspoorde gekken gemene gril

Toen stierf de tijd en het werd stil

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Europa schrok en keek naar jou

Europa huilde om man en vrouw

Kon ik je maar een knuffel geven

Was jij maar bij mij gebleven

Verdronken rivier huilende dagen

Na woede nog zovele vragen

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Onze ontmoeting daar plots gedaan

Onheil en een donkere traan

We omarmden elkaar daar zonder zorgen

Maar waar is nu de weg naar morgen

Je bleef daar achter op jankende treden

Heden werd toen het verleden

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Hun dromen maken wij vandaag

Hun namen als een tweede laag

De stad verbonden in elke hoek

Laat haat voor eeuwig zoek

De stad verbonden in elke hoek

Laat haat voor eeuwig zoek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

De weken tellen geen dinsdagen meer

De uren zoeken minuten weer

Ach irissen zullen er altijd bloeien

Uit donker het licht blijven stoeien

De stad verbonden in elke hoek

Laat haat voor eeuwig zoek

De stad verbonden in elke hoek

Laat haat voor eeuwig zoek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek

Tweede laureaat Nekka Liefde voor Lyriek wedstrijd 2019.

Bergen

De Col du Tourmalet is een bergpas in de Pyreneeën, in het zuidwesten van Frankrijk, departement Hautes-Pyrénées. De 2115 meter hoge passage is vooral bekend geworden dankzij de Ronde van Frankrijk, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen.
Foto: geledan regis op Flickr.com

Soms lijken woorden bergen

Die emoties verbergen

Een uniek moment dat moment

Niemand die de wolken kent

Ze verhullen de pracht van rots en groen

Zo is het nu, zo was het toen

Elke seconde een andere beeld

Nooit went, nooit verveelt

Omdat alles constant verandert

En de toekomst zo meandert

Woord na woord

Tot een zin ontspoort

Tussen het heden en verleden

Steeds nieuwe paden betreden

Honderd duizend treden

Beneden naar het verleden

Omhoog naar de toekomst

Een blik die ons verwent

De koekoek

Foto: Willem Hoogsteen.

Koekoek, dag vogel, wat is er met jou?

Dag vogel, dag beest, straks ben je er geweest.

Maar roepen en roeken.

Maar vloeken en vluchten.

Geen verantwoordelijkheid, geen zorgen.

Jou ei in een ander nest vanmorgen.

Jij die mij test, roep niet zo hard.

Vijf vogels op een rij, maar jou kreet erbij.

Laat hen ook eens zingen, niet altijd verdringen.

Ik ken jou verhaal, het is zo banaal.

Mijn oren gaan sidderen, jou kreten fataal.

Koekoek met honing, pluimvee voor koning.

Met jou bestaan is het gedaan.

In de stoomoven nu gans vooraan.

Op de voorgrond wou jij altijd treden.

Had dan mijn oren best vermeden.

Gekruid met lookboter, dat is nu mijn zegen.