Bezoek die zomeravond

sunset Heemskerk beach 29-6-2019
Foto: Roel Oortwijn.

Ik las de kaartsleutel van zijn hart

Vannacht is het opendeur

Verward

Maar mijn ogen vonden een blik van geilheid

Wrede goesting in een duosprong

Bereid

Onze klodders speeksel verbroederden

Re√ľnie toch nog geslaagd

Poederen

Zweetkorrels bedrukten onze getaande huiden

Zouden onze lichamen elkaar begrijpen

Duiden

Neen, het was een amuse-gueule

Maar het hoofdgerecht bleef achterwege

Valkuil

Het hijgen, de kreet, de teleurstelling

Wat was het motief van het bezoek

Zin

Het hart gaat weer op slot

De prins is even niet thuis

Bedot

Waarop heb ik zolang gewacht?

Foto: Jan Smets.

Waarop heb ik zolang gewacht?

Ik zou het moeten weten, mijn gedacht

Was het in de nacht of overdag?

Wie die mij dat zeggen kan?

Ik herinner mij iets, maar meestal niets

Het was op een woensdag of vrijdag misschien

Het wachten bleef duren

Het leken wel uren

En niets bewoog en niemand kwam

Tot men mij vond

Alleen en verward

Op het koertje voor het ouderenhuis

Zwarte tranen

Foto: Lorenza op Flickr.com.

Ik huil zwarte tranen

Als een niet te ontwaren kluwen

De zon schijnt, maar ik hoor donder en bliksem

Het geluk lacht

Mij uit in het gezicht

De pijn zit diep vanbinnen

Ik wil ze eruit krassen

Maar heb de moed niet

Ik voel mij alleen in de menigte

Ze zitten samen in mijn hoofd

De antoniemen van een autist

Ik ben de weg niet kwijt

Ik zie zelfs geen weg

Mijn ziel is verward

Mijn lichaam loopt over

Mijn geest verdampt

Zwarte tranen maken diepen groeven

In het parket van het leven