De onverlaat

Foto: LarryJay99 op Flickr.com.

Daar ginds in de zon

Waar het leven begon

Stond alles voor hem klaar

Zwembad, ligstoel en bar

Zonnewarmte op zijn huid

Cruiseschip gans vooruit

Naar een perspectief zonder zorgen

Naar een leven zonder morgen

Dubbele bodem, een laatste koffer

Niet verwacht plots zo’n opdoffer

Gedacht de drugs goed verstopt

Maar onverwachts toch geklopt

Het vooruitzicht stond klaar

Evenals een controle in Zadar

Het gerecht begon hem te plukken

Zorgeloos leven zal niet meer lukken

Het cruiseschip van Filip

Liep zowaar op een klip

Met afgunst zijn boezemmaat

Een foute gemene toeverlaat

Schrijft hij nu kinderverhalen in het gevang

Als zijn eeuwigdurende vogelzang

Een warme maaltijd staat klaar

Hij vindt nu rust echt zowaar

Met verhalen pennen over boeven

Die zichzelf gingen overtroeven

Door drugs te gaan smokkelen

Hun toekomst verbrokkelen

Ze dachten slim te gaan wezen

Maar waren beter dom gebleven

De vergeelde post-it

Foto: Ana Kléa Moraes.

De kleur des tijds afgestaan

Als een vergeelde post-it

Waarvan de smiley verdwenen is

Zijn lijmlaag de kleefbaarheid verloren

Wachtend in het tweede deel van het leven

Wetend dat verouderen en de dood

De enige zekerheden zijn

Tot het laatste stukje lijm

Verschroeid met de tijd

Met een vluchtige herfstwind

Nog enkel loslaat

Om vliegensvlug te worden verfrommeld

Desnoods te dwarrelen onder een ladekast

Te eindigen in een prullenmand

Als niet meer terzake doend

Tussen andere onderkruipers

Die te vroeg de nek uitstaken

En waarvan de inkt net opgedroogd

Of de huid vergeeld is

Niet langer van betekenis

Woorden of zinnen

Verdwenen voor goed en altijd

Of gekopieerd naar elektronische wegen

Waar gele post-its geen betekenis hebben

Slechts het tijdelijk relaas

De ondankbare boodschap

De herinnering

De vervelende taak

De to do

Gele post-its

Van eendagsvlieg tot jaarboek

Maar eens houdt de lijm niet langer

En worden ze weggerukt van bureau en pc

Om te verdwijnen als afval

Hun opdracht volbracht

Van smiley tot pracht

Die vluchtige zomer

Foto: Alan op Flickr.com.

Hoe vluchtig was die zomer

Als een zuchtje in de herfst

Drie hittegolven zei de weerman

Ik trek een warme trui aan

Te weinig water stond in de krant

Ik neem een glas water van de kraan

Niets gebeurt op politiek vlak

Alleen revoluties brengen politiek

Weer een kat vermist

En de asielen zitten bomvol

Net als de wegen, de steden, het openbaar vervoer

Als heel de aardkloot eigenlijk

Want niemand woont in de oceaan

Water genoeg daar

Maar we hebben liefst iets zoetigs

Om onze tanden kapot te knabbelen

Op kosten van de sociale onzekerheid

Om nadien tien vegi kookboeken te kopen

Dieet 363 te volgen

En de maand nadien een nieuwe kleerkast

Want weer een maatje bij

Zolang ze maar geen vreemd kleurtje hebben

Ik vind wit een vreemde kleur

Zolang ze niet anders zijn

Mijn spiegel schrikt zich elke ochtend te pletter

Besef

Als de linkshandigen beginnen rechts te schrijven

Is hun laatste pennentrek nader

We gaan iets voor het klimaat doen

Elektrische boten in Amsterdam

Ze gaan varen met 300 miljoen Chinezen

Die voor het eerst een monovolume kopen

Fijn in gangnam style het milieu

… verder om zeep helpen

Moet er nog een iFoon, e-auto of tablet zijn

Nikkel, mangaan en kobalt

Kom gerust langs in Congo

Lieve Belgen en Chinezen

Ontgin het, steel het, verkoop het

Laat de kinderen putten graven

Twintig meter diep

Kinderen en ertsen genoeg

Vooruit met die plundering

Want de zomer was weer vluchtig

En lithium wacht op ons

Made in Chili en Australia

Een half miljoen ton

Voor minder komen we niet langs

Want we hebben het druk

Met het plunderen als kolonisten

Van elke Afrikaanse bodem

En onze dieetboeken zijn reeds tweedehands

Zo vluchtig als die zomer

Opgesloten in mijzelf (Isolement)

Foto: Peter Stray.

Het huis is op slot, alle ramen en ook de achterdeur

De stilte en het afsterven krijgen een bittere geur

Het plafond is weer naar beneden gekomen

Toen het werd beladen met nare dromen

Probeer niet binnen te dringen, probeer het niet

Want die ene in dat huis, hij wil niet dat je ‘t ziet

Het hoofd zit vol, het leven eiste zijn hoge tol

Het lawaai zit boven, pijn vanbinnen, gedaan lol

Straks komt hij weer bij zijn zinnen

Nu even niet, hij wil stilte en rust

Straks de tuin, onder ons, weer bewust

Maar nu is het zwaar, hij zit vast in zichzelf

Het spookt en prikkelt constant onder dat gewelf

Straks is hij er weer, maar laat hem nu met hem

Dankuwel

Die ochtend (Verbondenheid)

Foto: wilma HW61 op Flickr.com.

Hij greep mijn borsten beet

Een aarzelende greep

Trillende handen

Die mij intens omarmden

We waren net opgestaan

De ochtendplas nog niet gedaan

Als een junk onze eerste knuffel nodig

Woorden en stof compleet overbodig

Houden van, aanraken kan

Een zoen van een kapoen, ik vandoen

Een streel in de ochtend vroeg

Liefde die ons samen droeg

Potjes lijmen en potjes breken

De rimpels steeds glad gestreken

Samen zoveel liefde gehad

Genieten in onze serviceflat

Samen (Geliefd zijn)

Foto: wilma HW61 op Flickr.com

Ik boog mij voorover naar haar

Als een reiger aandachtig voor elk gevaar

Ze rook naar jasmijn en ik naar terpentijn

De wereld was simpel, er gewoon zijn

Haar tepels bekeken mij droog en hard

Kleine soeplepels schepten in mijn haren zwart

Op de bank lag zij in mijn schoot

Alle haar lippen zo vurig rood

Onze jeans, waar we het intiemste tot laatst bewaarden

Terwijl de aarde niet langer verder draaide

Zij was van mij en ik van haar

Die blik ontwaarde dat kleine gebaar

Ik was geliefd, ik was bekoort

Alleen een dwaas die dat niet hoort

Alleen in de massa (Eenzaam)

Foto: Aad Van den bos.

Ik slenter door drukke winkelstraten

Voor mijn ogen alleen spinnendraden

Ze kijken elkaar in de ogen aangenaam

Voor mij de hel, moet hier vandaan

Het gejoel van de kinderen horen ze niet

Ik hoor zelf de kleuren die niemand ziet

Voor mij was het heel banaal

Iedereen zoals ik dat is normaal

Maar ze begrijpen niet mijn angst, mijn verdriet

Omdat ik anders leef en voel, een eigen lied

Ben ik een alleenling, zonderling of nietmijnding

Omdat ik telkens te veel prikkels ving

En samen zo niet mijn ding

Geef mij mijn ruimte, geef mij tijd

En niet dat oordeel, dat verwijt

Major Winter Storm Hit Michigan

Foto: Seattle Municipal Archives.

Frankie MacDonald staat al klaar

Op maandag 28 januari 2019 dreigt het gevaar

6 tot 12 inches sneeuw over Michigan

Bij ophoping door wind nog meer, het kan

Gevaarlijke toestanden op wegen

Dus geen gekke toestand plegen

Blijf dus mooi binnen met een pizza of tien

Nog een warme trui en je bent voorzien

Laadt alle telefoons en elektronica alvast op

Want straks drukt de winter op de alarmknop

Gooi het dakraam alvast dicht

Auto op stal, want toch geen zicht

Groene thee is goed tegen de kou

Want de winterstorm komt nu gauw

Grand Rapids Michigan en Flint Michigan hou jullie klaar

Frankie MacDonald en de winterstorm zijn daar