Opgesloten

Foto: Dylan J. Kurzawa.

De pijn om het verdriet

Dat jij niet ziet

Dat er altijd is

Gewis

Angst om niet alleen te kunnen zijn

Opgesloten in een voortrazende trein

Mensen als huilende wolven in de wind

IJzeren platen die schuren over het grind

De hunker naar een leeg glas

Toen alles stil en rustig was

Je stervende ziel dag na dag

Zij enkel horend hun beklag

De leegte van het bestaan exploderen

Doornvogels zonder pluim of veren

Levend begraven in hun drukte

Uit mijn eigen wereld weggerukt

Een laatste adem om te vluchten

Naar waar ze elkaar niet kusten

Autisme Storm.

Amantes Amentes

Foto: https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/

Mysterieuze koningin van de nacht

Die nooit weent, die nooit lacht

Die Valentijn kreeg je mij in jou macht

Ik zocht wat onbereikbaar was

Onder herfstbladeren verborgen jou moeras

Dacht nog dat ik de toekomst zag

En wou je verheffen en aanbidden

Maar mijn kathedraal werd een inferno

Ik werd een vreemde voor mijzelf

Mijn huid barstte van de hitte

Je gooide mijn as voor de vissen

Je verslond mijn naïeve ziel

En zei dat het was omdat je van me hield

Maar jou liefdeshonger werd mijn dood

Met Valentijn ging jij door het rood

Je nam mij mee naar de plaats nooit

Je brandende ogen verslonden mij

Van vuur naar as naar klei

Het werd zij en niet langer hij

Valentijn maakte mij vrij

Van die aardkloot daar rondom mij

Waar ik nu altijd en eeuwig gedij

Autisme Storm.

De vergeelde post-it

Foto: Ana Kléa Moraes.

De kleur des tijds afgestaan

Als een vergeelde post-it

Waarvan de smiley verdwenen is

Zijn lijmlaag de kleefbaarheid verloren

Wachtend in het tweede deel van het leven

Wetend dat verouderen en de dood

De enige zekerheden zijn

Tot het laatste stukje lijm

Verschroeid met de tijd

Met een vluchtige herfstwind

Nog enkel loslaat

Om vliegensvlug te worden verfrommeld

Desnoods te dwarrelen onder een ladekast

Te eindigen in een prullenmand

Als niet meer terzake doend

Tussen andere onderkruipers

Die te vroeg de nek uitstaken

En waarvan de inkt net opgedroogd

Of de huid vergeeld is

Niet langer van betekenis

Woorden of zinnen

Verdwenen voor goed en altijd

Of gekopieerd naar elektronische wegen

Waar gele post-its geen betekenis hebben

Slechts het tijdelijk relaas

De ondankbare boodschap

De herinnering

De vervelende taak

De to do

Gele post-its

Van eendagsvlieg tot jaarboek

Maar eens houdt de lijm niet langer

En worden ze weggerukt van bureau en pc

Om te verdwijnen als afval

Hun opdracht volbracht

Van smiley tot pracht

Autisme Storm.

Hoor de wind

Hoor de wind tegen het tuinhek bonken.

De leeuwerik voor het laatst gezongen.

De zomer voor het laatst geroepen.

De stilte van de herfst nu op onze stoepen.

Onze eekhoorn maakt een wintervoorraad klaar.

Geen vruchtje, nootje hem te zwaar.

Pompoenen van het licht.

Doden hun gezicht.

De bruine beer het laatst ontbeten.

Lange slaap zijn appetijt vergeten.

Dikke jassen in de gang.

Straks duurt de winter weer zo lang.

Neusdruppels klein en in het groot.

Mist, regen en eekhoorntjesbrood.

Langer in het bed.

Het uur weer correct gezet.

Herfst in kleur, ach zo fijn.

Wou dat je altijd bij mij zou zijn.

Autisme Storm.