Het zwarte goud
Toverde bitterheid op zijn tong
Zout tussen bubbels en benen
En een warme gloed tussen Adam’s appel
Die neerdaalde door tepels en dijen
Om te verdwijnen in een zure massa
Kolkend van verlangen naar meer
Om een hongerende dorst te stillen
In een mok van vertrouwen
In een gevoel van herkenning
En een opstoot van energie
Om de volgende minuut te halen
En het volgende uur hopelijk ook
Tot de zwarte geest is uitgewerkt
En schreeuwt om een nieuwe drug
Meegezogen zoals een stofje in een straalmotor
Van een eenzaam vliegtuig op de tarmac
Van het leven
Van de dwaasheid
Het ongeloof
Een barstend hoofd van indrukken
Te veel voor de autist verscholen
Onder een Everest van prikkels
In verwarde dagen
De regent tikt op het dakraam
Maar krijgt onze bezoedelde geest
Niet langer proper
Een tijd van voor en na
Het bijten in de appel door Adam en Eva
De veroveringen van Alexander de Grote
De val van Constantinopel
De opvolging na de dood van de profeet Mohammed
De uitvinding van de boekdrukkunst door Gutenberg
De val van de Berlijnse Muur
Het Coronavirus
Voor en na
Maar we zitten er middenin
Autisme Storm.
De dikke beer
Een echte heer
Heeft zo’n zeer
At te veel appel en peer
Autisme Storm.
Autisme Storm 