Je zag mij niet

Foto: Fred Othero.

Ik keek naar omhoog

Maar je zag mij niet

Het was tegen mijzelf dat ik loog

Maar ik hield het kurkdroog

Je stond daar maar te staren

Negeerde mij totaal

Ik kan het niet verklaren

Ik was toch niet banaal

Dacht met jou bootje varen

Je was rechts liberaal

Misschien toch niet de ware

Toen hield het sprookje op

En ging het hart op slot

Ik waande mij een God

Maar werd weer eens bedot

Donkere dagen

Foto: Andis Svare.

Wanneer de donkere dagen komen toegekropen

En de zomer lang geleden al is gaan lopen

Zoeken wij naar het verdwenen licht

Naar een nuttige taak, een plicht

Maar vrijheid, simpel dom heeft de klauwen klaar

Het gaat weer slecht, ik voorspel het maar

Achtervolgt door donkere dagen

Hoor de massa zagen en klagen

Alsof het altijd winter wezen zal

Trappen wij telkens in die val

Ons humeur is slecht en vals

Maar het gaat beteren als…

Maar als dat duurt zo ontzettend lang

Zo opgesloten in een donkerkille hall

Kon ik maar lachen, kon ik maar zien

Kon ik maar leven bovendien

Maar geduld heb ik niet

Mijn hoofd een zwart vergiet

Straks red iemand mij uit dit tranendal

Als eindelijk die lente komen zal

Vol hoofd

Foto: Kyle Ruth.

De drukte om mij heen

Waar moet ik heen

Ik voel mij hier niet thuis

Ik voel mij een pels in de luis

Straaljagers vliegen in mijn hoofd

Van alle rust opeens beroofd

Voller dan volle melk

Laat gaan die kelk

Een racebaan, een rat race

Laat mij adem en space

Geef mij tijd

Zodat ik niet langer lijd

Laat mij gaan

Ik ga eraan

Ik wil rusten

Ik leef te bewust

Vol prikkels en vol hoofd

Ik wou dat je mij gelooft

Pamban beach

Foto: Dietmar Temps.

Verborgen tevoorschijn in het blauw

Van zee, hemel en visnet

Op het strand van Pamban

Waar ze nog vissen als ze leven

En leven als ze vissen

De Indira Gandhi brug toeristen verwelkomt voor een plaatje

Betonnen en ijzeren wegen samensmelten tot hun maatje

De gladde huiden de ruwe rotsen verbergen

Onder hun getaandheid en onder de blauwe zee

Verborgen het lijden van toen

De Shiva goden van Ramanathaswamy waren ingeslapen

En de Rameswaram cycloon langskwam om de trein te zoenen

Twee dagen voor Kerstmis om middernacht

Werd Dhanushkodi een spookstad in India

Waar mensen en treinen vergingen

Toen de staart van 1964 een slachtpartij beging

Amantes Amentes

Foto: https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/

Mysterieuze koningin van de nacht

Die nooit weent, die nooit lacht

Die Valentijn kreeg je mij in jou macht

Ik zocht wat onbereikbaar was

Onder herfstbladeren verborgen jou moeras

Dacht nog dat ik de toekomst zag

En wou je verheffen en aanbidden

Maar mijn kathedraal werd een inferno

Ik werd een vreemde voor mijzelf

Mijn huid barstte van de hitte

Je gooide mijn as voor de vissen

Je verslond mijn naïeve ziel

En zei dat het was omdat je van me hield

Maar jou liefdeshonger werd mijn dood

Met Valentijn ging jij door het rood

Je nam mij mee naar de plaats nooit

Je brandende ogen verslonden mij

Van vuur naar as naar klei

Het werd zij en niet langer hij

Valentijn maakte mij vrij

Van die aardkloot daar rondom mij

Waar ik nu altijd en eeuwig gedij

Valentijn toujours

Foto: HäschenliebeSchweinchen op Flickr.com.

Bezwangerd van jou geile adem

Overgeleverd aan nieuwe daden

Kwam Valentijn al in januari

Begon de zomer in de sneeuw

Verhuisde mijn hart onder jou ribben

En liet het jouwe mijn hoofd inglippen

Om te beseffen dat voortaan

Valentijn nu heeft afgedaan

Hij werd grandioos verslagen

Valentijn is voortaan alle dagen

Mijn Valentijn

Foto: Joao Marcelino op Flickr.com – Fotograaf: John Ward-Leighton.

Waar zou mijn wereld zijn

Zonder mijn eigen Valentijn

Een zachte blinkende huid

Veroverend mijn nachtelijke buit

Gulzig smaken elkaar lippen

Verstrengeld aan elkaars ribben

Een woord niet nodig vandaag

Een knipoog zoen ik plaag

Valentijn is in mijn hart gekomen

Onstuimiger dan wilde dromen

Een harddrug van de bovenste plank

Violen, parels en hemels gezang

Onze harten smaken zoet

Ons voelen doet zo goed

Mijn Valentijn vandaag

365 dagen graag

De zoektocht

Pristina in Kosvo.
Foto: f.x. op Flickr.com.

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Met standaard woorden en gekende vragen

Een elektronische snelweg van verloren dagen

Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen

Zo naakt en zo bloot

Zo klein en zo groot

Ik zocht en verloor

Geen liefde, maar goor

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen

Het was geen verhaal

Het was heel banaal

Veel verdriet en veel pijn

Waar ik niet hoor te zijn

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen

Een verslaving van begeerte die velen beklagen

Een dondere ziel komt zomaar naar boven

Waar men alles en meer zal gaan geloven

Een muisklik, een sweep

Om aandacht hij riep

Doch bespot door een creep

Zijn vertrouwen een vergiet

De kans

Foto: Elly Snel.

Het blijven zoeken naar een verleden

Met elk laagje overhoop gelegen

Met zoveel vragen, zoveel zorgen

Altijd gisteren, nooit eens morgen

Het harde metaal krast over zieke zielen

Ze hielden ons voor gek en randdebielen

Ze deden ons wat aan, elke dag en elk jaar

Achter elke hoek angst voor ieder gevaar

Verscholen in een schelp zo diep

Die onder zee om hulp riep

Tranen gelaten, smart en veel pijn

Waarom nog leven, waarom nog zijn

De stekker eruit, de stekker erin

Afscheid genomen, een nieuw begin

Laat ons de zorgen, laat ons het verleden

We beginnen opnieuw, we kijken naar heden

Wat was komt nooit meer helemaal goed

Maar herpak je met kansen en nieuwe moed

Kijk nu vooruit, vergeef hen die kwaden

Ze wisten niet beter met domme domme daden

Spring er zelf in, het leven opnieuw

Je hebt nu een kans, je hebt nog een ziel