Soms lijken woorden bergen

Die emoties verbergen

Een uniek moment dat moment

Niemand die de wolken kent

Ze verhullen de pracht van rots en groen

Zo is het nu, zo was het toen

Elke seconde een andere beeld

Nooit went, nooit verveelt

Omdat alles constant verandert

En de toekomst zo meandert

Woord na woord

Tot een zin ontspoort

Tussen het heden en verleden

Steeds nieuwe paden betreden

Honderd duizend treden

Beneden naar het verleden

Omhoog naar de toekomst

Een blik die ons verwent

Autisme Storm.