Kon ik maar ontsnappen
Aan de storm in de woestijn
Aan de drukte in een bos zonder bomen
Kon ik maar dromen zonder beelden
In een lege wereld
Zonder mensen die praten
Zonder raadsels en emoties
In een wereld die klein en eenvoudig bleef
In een dag die gewoon zweeg
Autisme Storm.
Wanneer het licht in de zon is gedoofd
En het geluid van de fanfare werd gesmoord
Wanneer atleten bevroren wassen beelden worden
Blijft het neonlicht mijn ogen doorboren
Auto’s de hoogste toerentallen halen
In het spinnenweb in mijn hoofd
Kon ik maar het gaspedaal loslaten
De uitgang vinden naar ginds
Naar het land van de stilte
Een sluier dragen om het kabaal te verstommen
De straat verlaten die chaos heet
Adem vinden in het bos van het leven
En niet meer achterom kijken
Autisme Storm.
Mijn hoofd zit vol
Als een kokosnoot
Die al vanbinnen geraspt is
Als hersenen die overstromen
In een kleverige, vloeibare massa
Indrukken, beelden, kleuren, geluiden
De structuur is zoek
De regelmaat is weg
De dagelijkse routine is dood
De taken zijn opdrachten
Verplicht sociaal zijn
Meegaand en meegezogen
In een spiraal van emoties
In een tornado van beelden
In een kakafonie van geluiden
Herrie aan de macht
Het hoofd voelt zwaar en vol
De oude dag roept mij toe
De nieuwe dag verslindt mij
Mijn regelmaat een bekende
Als een krokodil met gepoetste tanden
Autisme Storm.
Ik verdwaal in mijzelf
Een labyrint met tentakels in de verste hoeken
Als de grote hindoe-moedergodin Durga
Met vier, acht, tien of twintig armen
Grijpen in het heden
Maar het verleden niet kunnen ontrafelen
Beelden als lichtflitsen door het hoofd
Ik verdwaal in de carrousel van het leven
Dat te druk, te chaotisch is voor mij
Ik verlies alle controle
Ik ben bang, doodsbang
Ik ben triest, verschrikkelijk triest
Ik ben boos, boos op de hele wereld
Ik kan het even niet meer aan
Die drukke wereld, al die beelden, die emoties
Geef mij de tijd en ruimte
Die ik nodig heb om het verleden te verwerken
Ik zie vier keer meer dan jou
Ik hoor vijf keer meer dan jou
Geef mij mijn eigen stek
Laat mij alleen
Geef mij voldoende rust
Ik ben anders dan de anderen
Geef mij geborgenheid en zekerheden
Zodat ik een uitweg kan vinden
In het labyrint van het leven
Autisme Storm.
Mijn hoofd voelt zwaar als een loden kanonbal. Kanonschot. Er komt geen schot in de zaak. Ademen. Blijven ademen.
Diep inademen. Met de duim en wijsvinger een gesloten hangertje, slootje maken. Alle negatieve energie, beelden en prikkels inademen. En nadien op een wolk in je gedachten zetten.
Dan het hangertje tussen duim en wijsvinger loslaten en de negatieve energie uit je lichaam en borstkas.
De wolk met alle negatieve indrukken, gedachten en beelden ver weg laten drijven. En dit herhalen tot je hoofd opnieuw rustig en leeg is.
Ademen. Blijven ademen.
Autisme Storm.
Autisme Storm 