Gebroken hart

Foto: Teo Mitte op Flickr.com.

Hoe genees ik een gebroken hart?
Mijn hele wereld is uit elkaar gevallen.
Hoe vind ik hoop in een gloednieuwe dag,
als degene van wie ik hou weg is?
Mijn geest stroomt over van herinneringen aan jou,
van alles wat we hebben gedeeld, alles wat we wisten.
Ik verlang naar je aanraking en je warme omhelzing,
de blik in je ogen, de glimlach op je gezicht.
Mijn dromen zijn gevuld met jouw zachte kus.
Ik word wakker en huil om alles wat ik mis.
Hoe kan ik een gebroken hart herstellen,
als mijn enige ware liefde en ik uit elkaar zijn?
Mijn hart weet alleen van jou te houden, het wil niet loslaten, wat moet ik doen?
Onze momenten samen waren kostbaar en weinig,
maar ik koesterde ze allemaal meer dan je wist.
Ik hou van je, mijn engel, en dat zal altijd zo blijven.
Ik hield toen van je en ik hou nog steeds van je.

Bezoek die zomeravond

sunset Heemskerk beach 29-6-2019
Foto: Roel Oortwijn.

Ik las de kaartsleutel van zijn hart

Vannacht is het opendeur

Verward

Maar mijn ogen vonden een blik van geilheid

Wrede goesting in een duosprong

Bereid

Onze klodders speeksel verbroederden

Reünie toch nog geslaagd

Poederen

Zweetkorrels bedrukten onze getaande huiden

Zouden onze lichamen elkaar begrijpen

Duiden

Neen, het was een amuse-gueule

Maar het hoofdgerecht bleef achterwege

Valkuil

Het hijgen, de kreet, de teleurstelling

Wat was het motief van het bezoek

Zin

Het hart gaat weer op slot

De prins is even niet thuis

Bedot

Autisme Storm.

Samen (Geliefd zijn)

Foto: wilma HW61 op Flickr.com

Ik boog mij voorover naar haar

Als een reiger aandachtig voor elk gevaar

Ze rook naar jasmijn en ik naar terpentijn

De wereld was simpel, er gewoon zijn

Haar tepels bekeken mij droog en hard

Kleine soeplepels schepten in mijn haren zwart

Op de bank lag zij in mijn schoot

Alle haar lippen zo vurig rood

Onze jeans, waar we het intiemste tot laatst bewaarden

Terwijl de aarde niet langer verder draaide

Zij was van mij en ik van haar

Die blik ontwaarde dat kleine gebaar

Ik was geliefd, ik was bekoort

Alleen een dwaas die dat niet hoort

Autisme Storm.

Twee zwarte ogen

Twee zwarte ogen beloerden mij in de trein

Wat zou er zijn? Wat zou er zijn?

Die koele blink van dat halve gezicht

Zonder emotie, zonder licht

Zwarte kijkers recht naar mij gericht

Veel te koel, veel te dicht

Wat had ik misdaan, wat deed ik fout?

Ik braaf en lief als een hertebout

De vragen kwamen, maar antwoorden op slot

Waarom dat kille moment weet enkel God

Autisme Storm.

Bergen

De Col du Tourmalet is een bergpas in de Pyreneeën, in het zuidwesten van Frankrijk, departement Hautes-Pyrénées. De 2115 meter hoge passage is vooral bekend geworden dankzij de Ronde van Frankrijk, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen.
Foto: geledan regis op Flickr.com

Soms lijken woorden bergen

Die emoties verbergen

Een uniek moment dat moment

Niemand die de wolken kent

Ze verhullen de pracht van rots en groen

Zo is het nu, zo was het toen

Elke seconde een andere beeld

Nooit went, nooit verveelt

Omdat alles constant verandert

En de toekomst zo meandert

Woord na woord

Tot een zin ontspoort

Tussen het heden en verleden

Steeds nieuwe paden betreden

Honderd duizend treden

Beneden naar het verleden

Omhoog naar de toekomst

Een blik die ons verwent

Autisme Storm.