Begrip om ik

Foto: Mela’s Gallery.

Waar was jij toen ons eerder ik was

Omdat ik graag alleen ben

En dus anders

Omdat alleen zijn al zo druk is

En ik wil schuilen voor de boze wereld

Waar waren zij toen ik geen energie had

Omdat er een tsunami aan prikkels was

En ik werd verdronken

Omdat indrukken verwerken zo tijdrovend is

En ik rust nodig heb voor mijzelf

Waar was de wereld toen ik hulp riep

Omdat het mij te veel werd

En hun verbijstering mij wurgde

Omdat ze niet wilden begrijpen

Dat een autist alleen begrip vraagt

Autisme Storm.

Chinese rover

Foto: Albert Wirtz.

Als een sneeuwtapijt bij het ontwaken in maart

Kwam jij ons storen

Onze dromen doorboren

Verscheurde jij de wereld in een rotvaart

Wat hebben wij jou misdaan

Waar kwam jij plots vandaan

We hadden nog niet eens ontbeten

We wilden nog met één of andere reden

Maar jij had ons al in jou macht

Verscheen dronken en zo verdacht

De sake benevelde jou goddelijke lichaam

Met stekels als blikkenopeners

Met doordringend zuur uit een citruspers

De toekomst schoof op een lange baan

Misschien ben je straks even weg

Een halte voor een nieuwe pech

Neem je de zeis weer in jou hand

En maak je ons weer van kant

Waarom konden we niet praten

Waarom hebben we het raden

Waarom was er geen dialoog

Voor je ons helemaal leeg zoog

Kon ik maar net als jij binnendringen

En jou overhalen tot andere dingen

Wat is er met jou Chinese draak

Schiet jij steeds weer ontzettend raak

Geef mij jou hand jij boze rover

Ontwapen nu en geef je over

Autisme Storm.

Eigen wereld

Foto: Bas Verweij.

In een wereld die enkel ik begrijp

Die ik voel, omarm, vertrouw en leid

Daar sta jij zo ver vandaan

Verder dan zon en maan

Hoe graag zou ik je willen duidelijk maken

Dat dingen mij echt wel raken

Dat ik om je geef, dat ik je nodig heb

Maar dat ik constant op elk detail let

Dat geluiden mijn wereld bombarderen

Veranderingen mijn lichaam doorboren

Onzekerheid en boosheid mijn keel wurgen

Geef mij tijd en ruimte, zou je durven

Ik kom terug naar je toe

Dan komt het heus wel goed

Alles naast routine is voor mij chaos

Het maakt mij woedend, verschrikkelijk boos

Als ik boos ben, het is nooit op jou

Ook al kan ik het niet zeggen, ik hou van jou

Maar op een boze wereld, veel te druk voor mij

Een wereld onbegrijpbaar enorm vermoeiend voor mij

Wil je mij tijd geven om alle prikkels te verwerken

Om alles rustig te laten groeien en mooi verwelken

Om te kijken naar de schoonheid van elk detail

Om te verdiepen in die ene interesse die me vangt

Ik ben anders, maar laat mij anders zijn

Ik vind dat goed en ik vind dat fijn

Autisme Storm.

Labyrint

Labyrint op de Novalishoeve in Texel in Nederland.
Foto: Roel Wijnants.

Ik verdwaal in mijzelf

Een labyrint met tentakels in de verste hoeken

Als de grote hindoe-moedergodin Durga

Met vier, acht, tien of twintig armen

Grijpen in het heden

Maar het verleden niet kunnen ontrafelen

Beelden als lichtflitsen door het hoofd

Ik verdwaal in de carrousel van het leven

Dat te druk, te chaotisch is voor mij

Ik verlies alle controle

Ik ben bang, doodsbang

Ik ben triest, verschrikkelijk triest

Ik ben boos, boos op de hele wereld

Ik kan het even niet meer aan

Die drukke wereld, al die beelden, die emoties

Geef mij de tijd en ruimte

Die ik nodig heb om het verleden te verwerken

Ik zie vier keer meer dan jou

Ik hoor vijf keer meer dan jou

Geef mij mijn eigen stek

Laat mij alleen

Geef mij voldoende rust

Ik ben anders dan de anderen

Geef mij geborgenheid en zekerheden

Zodat ik een uitweg kan vinden

In het labyrint van het leven

Autisme Storm.

Dag boze buitenwereld!

Foto: Guido Alan.

Dag boze buitenwereld!

Daar ben je weer!

Eigenlijk zijn we net maatjes.

Dat had je niet gedacht, hé?

… Grapje.

Autisme Storm.

Traag


Doorkruipen levensgevaarlijk!
Het is niet toevallig dat blad en slak dezelfde houding hebben, hoewel de slak traag is moest ik vlug zijn om het juiste moment te pakken.
Foto: John de Grooth.

Soms ben ik voor jou wat traag.

Maar vergeet nooit ik zie je graag.

Soms gaat alles voor mij veel te snel.

En voel ik mij niet goed in mijn vel.

Dan moet ik de marathon lopen.

Dan staat piste 1 tot 8 voor mij open.

Dan kan ik niet kiezen.

En riskeer ik mijzelf te verliezen.

Dan ben ik zo verschrikkelijk boos.

Dan schuil ik in mijn eigen doos.

Dan wil ik niet kiezen.

Dan maak ik een puinhoop.

Dan heb ik jou nodig.

Dan vecht ik mijn strijd.

Met brokken en nijd.

Dan heb ik spijt.

Dat jij nu weer lijdt.

Als ik boos lijk op jou.

Vergeet dat dan heel gouw.

Want boos ben ik nooit op jou.

Dat is iets wat ik nooit wou.

Boos ben ik op mijzelf en de wereld eromheen.

Die maakt mij soms kwaad dat ik er om ween.

Alleen met jou zie ik alles helder en alle verbanden.

Alleen met jou kan ik veilig landen.

Love you.

Autisme Storm.