Stress

Foto: Paul op Flickr.com.

Het is met een ongelooflijke snelheid dat de duivels terugkeren

mijn lichaam verscheuren

duivels van stress, chaos, drukte, prikkels, overvolle agenda’s,

taken, verplichtingen, sociale bezigheden,

geleefd worden in plaats van te leven

doodgaan terwijl je leeft

door drukte en overprikkeling

de adem die drukt op de borstkas

bij elke in en uit

de prikkels die exploderen in het hoofd

tot een symfonie van pijnen en druk

Hoe je één minuut bent geland op Schiphol

en diezelfde minuut drukte, chaos en mensenmassa’s

overheersen en je brain glazuren met laagjes stress

die je dacht kwijt te kunnen raken ver weg

Maar ze zijn sneller dan jou thuis in jou hoofd

De vakantie sloopt je lichaam en geest

Het werk is de enige rustplek van regelmaat en orde

Afgesloten van die drukke buitenwereld

Waar iedereen zich druk maakt om iedereen

Links en rechts robbertjes vechten

Klimaatgekken hun eigen leugens geloven

Faits divers het nieuws overheersen

Dat gekleurder is dan een Van Gogh

Je zou voor minder je oor afsnijden

Om alles onder controle te krijgen

hebben we Whatsapp groepjes en elk

uur waarschuwingen op onze smartphone

Maar het liefst had je die achtergelaten

in Verweggistan

Met moeder drukte, vader stress

Ma modder maar weer aan

Pa prikkel maar verder tot je knettergek wordt

Een stroom die nooit stopt

Een agenda die nooit leeg komt te staan

Haasten en haasten om te onthaasten

Stressen en stressen om te ontstressen

Plannen en plannen om…

Waarom?

Autisme Storm.

Ik droomde dat…

Foto: Eugene Kaspersky op Flickr.com.

ik op het dak van een hotel in Beiroet zat

met een cocktail in de hand en zicht op de zee

wiens golven fataal botsten op de duivenrotsen

verder kabbelden naar het land van de ceder

waar het water zich verkneukelde op bange tenen

laafde aan in zwart verborgen vrouwenlichamen

en enthousiast zwaarbehaarde mannen begroette.

De stad van tegenpolen die oplosten in de metropool

op groene tapijten ernstige heren met donkere bidkralen

nabij de Amerikaanse universiteit nutteloze boeken

gedragen door dromen die het weekend openden

om meisjes met chirurgisch correcte neuzen te versieren

in danstempels waar alleen schoonheid binnen mag.

De avond ademde de stad in

Met humvees als versterkte burchten

Opzwepende popmuziek en bezwete lijven

Van dabke dansende mannen op een huwelijksfeest.

Terwijl anderen lurken aan een waterpijp en

pronken met hun mobieltjes, nieuwste apps,

de stad die wakker wordt bij de nacht

en voort zoemt en verder slaapt bij dag.

Wanneer ze tijd heeft om kortstondig te peinzen

over verleden, oorlog, lijden en chaos, zoals

ook ik mijmer waarover morgen te schrijven

over de ogen van de nacht of de sluier van de dag

en ik hoopte maar

dat de duiven de rots zouden begraven.

Autisme Storm.

Het spinnenweb in mijn hoofd

Foto: Steven Dijkshoorn op Flickr.com.

Wanneer het licht in de zon is gedoofd

En het geluid van de fanfare werd gesmoord

Wanneer atleten bevroren wassen beelden worden

Blijft het neonlicht mijn ogen doorboren

Auto’s de hoogste toerentallen halen

In het spinnenweb in mijn hoofd

Kon ik maar het gaspedaal loslaten

De uitgang vinden naar ginds

Naar het land van de stilte

Een sluier dragen om het kabaal te verstommen

De straat verlaten die chaos heet

Adem vinden in het bos van het leven

En niet meer achterom kijken

Autisme Storm.

Ontsnapping aan de chaos

Foto: Ibrahim Lujaz.

Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking

In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld

Gewurgd door de noodzaak

Voldoen aan hun social killer events

Om weldra te stikken

In een wereld van tranen en verdriet

Snuif je jou eigen wereld in

Lik je aan verboden vruchten

Verzwelg je roze nijlpaarden

Om te ontsnappen

Aan een oceaan van verplichtingen

Aan een wereld van chaos

Aan een leven van overleven

Om je ergens thuis te voelen

In een huis dat reeds werd afgebroken

Met slaapkamers op half negen

Met een keuken vol cola en citroen

Een egel door je neus

Een krokodil door je mond

Een grijze kater door het hoofd

En een bizon tussen de benen

Gedreven door verdreven angsten

Verdwenen met geleende dromen

Bezwangerd met een replay

Bevroren in de tijd

Slapend door mistige dagen

Van indrukken en lagen

Zoekend naar een spiegel

Die een vloeipapier blijkt

Dansend met de eigen ziel

Die plots naast jou grote voeten viel

Niet mijn dag

Het was niet de dag

Het was niet de dag die het zou moeten

Het was de dag die het zou worden

Een dag zonder lach

Omdat die lach was verdwenen

Omdat het onweer de dag kaapte

Het werd geen routine

Omdat de verandering mij gijzelde

Omdat chaos het losgeld betaalde

De regelmaat werd verkracht vannacht

Door Somalische piraten in mijn hoofd

Die mijn ochtend zouden bepalen

Het werd oorlog

Een strijd om te overleven

In een wereld van chaos

Waarin ik de weg kwijt raakte

Waarin ik verdwaalde in hersenspinsels

Waarin ik mijzelf verloor

Ik wilde roepen om hulp

Maar niemand heeft mij leren roepen

Ik zocht woorden om aandacht

Maar mijn zoekfunctie blokkeerde

Totaal en weer een keer

Een keer teveel

Te veel rotzooi

Om te ontsnappen uit de chaos

Chaos die ik alleen zie

Chaos die ik alleen beleef

Chaos mijn grootste vijand

Als piraten met kalashnikovs

Als rovers met zwaarden

Als terroristen met granaatwerpers

Als een woord een verwijt wordt

Als de rede wordt begraven

Als Cupido een schrikbewind voert

Een hart een handgranaat

Een pijl een oorlogswapen

De liefde de haat

Hoe fout kan het gaan

In een milliseconde van chaos

In een fractie van ontreddering

In een moment van totale onmacht

Het werd weer een dag

Die jij en ik niet zo graag mag

Het was jammer weer

Niet mijn dag

Autisme Storm.

Eigen wereld

Foto: Bas Verweij.

In een wereld die enkel ik begrijp

Die ik voel, omarm, vertrouw en leid

Daar sta jij zo ver vandaan

Verder dan zon en maan

Hoe graag zou ik je willen duidelijk maken

Dat dingen mij echt wel raken

Dat ik om je geef, dat ik je nodig heb

Maar dat ik constant op elk detail let

Dat geluiden mijn wereld bombarderen

Veranderingen mijn lichaam doorboren

Onzekerheid en boosheid mijn keel wurgen

Geef mij tijd en ruimte, zou je durven

Ik kom terug naar je toe

Dan komt het heus wel goed

Alles naast routine is voor mij chaos

Het maakt mij woedend, verschrikkelijk boos

Als ik boos ben, het is nooit op jou

Ook al kan ik het niet zeggen, ik hou van jou

Maar op een boze wereld, veel te druk voor mij

Een wereld onbegrijpbaar enorm vermoeiend voor mij

Wil je mij tijd geven om alle prikkels te verwerken

Om alles rustig te laten groeien en mooi verwelken

Om te kijken naar de schoonheid van elk detail

Om te verdiepen in die ene interesse die me vangt

Ik ben anders, maar laat mij anders zijn

Ik vind dat goed en ik vind dat fijn

Autisme Storm.