Tag: controle

De onverlaat

Foto: LarryJay99 op Flickr.com.

Daar ginds in de zon

Waar het leven begon

Stond alles voor hem klaar

Zwembad, ligstoel en bar

Zonnewarmte op zijn huid

Cruiseschip gans vooruit

Naar een perspectief zonder zorgen

Naar een leven zonder morgen

Dubbele bodem, een laatste koffer

Niet verwacht plots zo’n opdoffer

Gedacht de drugs goed verstopt

Maar onverwachts toch geklopt

Het vooruitzicht stond klaar

Evenals een controle in Zadar

Het gerecht begon hem te plukken

Zorgeloos leven zal niet meer lukken

Het cruiseschip van Filip

Liep zowaar op een klip

Met afgunst zijn boezemmaat

Een foute gemene toeverlaat

Schrijft hij nu kinderverhalen in het gevang

Als zijn eeuwigdurende vogelzang

Een warme maaltijd staat klaar

Hij vindt nu rust echt zowaar

Met verhalen pennen over boeven

Die zichzelf gingen overtroeven

Door drugs te gaan smokkelen

Hun toekomst verbrokkelen

Ze dachten slim te gaan wezen

Maar waren beter dom gebleven

Autisme Storm.

Labyrint

Labyrint op de Novalishoeve in Texel in Nederland.
Foto: Roel Wijnants.

Ik verdwaal in mijzelf

Een labyrint met tentakels in de verste hoeken

Als de grote hindoe-moedergodin Durga

Met vier, acht, tien of twintig armen

Grijpen in het heden

Maar het verleden niet kunnen ontrafelen

Beelden als lichtflitsen door het hoofd

Ik verdwaal in de carrousel van het leven

Dat te druk, te chaotisch is voor mij

Ik verlies alle controle

Ik ben bang, doodsbang

Ik ben triest, verschrikkelijk triest

Ik ben boos, boos op de hele wereld

Ik kan het even niet meer aan

Die drukke wereld, al die beelden, die emoties

Geef mij de tijd en ruimte

Die ik nodig heb om het verleden te verwerken

Ik zie vier keer meer dan jou

Ik hoor vijf keer meer dan jou

Geef mij mijn eigen stek

Laat mij alleen

Geef mij voldoende rust

Ik ben anders dan de anderen

Geef mij geborgenheid en zekerheden

Zodat ik een uitweg kan vinden

In het labyrint van het leven

Autisme Storm.

Mijn hart staat stil, mijn hoofd zit vol

Als je het kon horen.

De wind draait rond mijn oren.

Als je het kon voelen.

Wat ik wil bedoelen.

Als je het zou zien.

Ogen voor een man of tien.

Nummerplaten voor de vleet.

Altijd het detail dat het ‘m deed.

Kriebels in mijn buik.

Elke verandering een grote fuik.

En drukte in mijn hoofd.

Weinig goeds dat dat beloofd.

Prikkels hier, prikkels daar.

Gevoelens uiten veel te zwaar.

Als je eens wist wat ik wil bedoelen.

Als je eens wist hoe ik mij zou voelen.

Mijn hart staat stil, mijn hoofd zit vol.

Alles zien, alles horen eist zijn tol.

Alles zit vanbinnen, opgesloten in een bunker.

Alles onder controle, mijn drift, mijn hunker.

Een bezoek aan het warenhuis.

Daar voel ik mij nooit thuis.

Tien geluiden, honderd kleuren.

Daar kan steeds wat onverwachts gebeuren.

Lawaai, kabaal, banaal, fataal.

Geuren, kleuren, gebeuren, treuren.

Horen, oren, storen, boren.

Voelen, bedoelen, betasten, belasten.

Gelukkig alleen. Mijn eigen planeet.

Niet boos: dat je ’t maar weet.

Een taxi naar huis.

Herkenning, mijn thuis.

Geef mij mijn ruimte, geef mij mijn tijd.

Niet jou, maar de boze wereld die ik nu vermijd.

Autisme Storm.