Het huis van mijn opa

Foto: Neil Moralee.

Daar waar de mierzoete thee onze adem bedwelmd

Waar zijn liefste niet langer onze magen verwent

Vertoefd mijn opa één met flinterdunne nicotinestok

Keffiyeh van koffieprut en vervlogen sneeuwvlok

Roken maakt de longen proper zegt hij

Met een blauwgrijze bloemkool erbij

Zijn overhitte lichaam, gekoeld door parels zo puur

Tranen geklierd tot oude wijn: venijn en zuur

Getinte rimpelpoten met bruine nagelriemen

Borstelsnor van vrijheid en Koerdenlied

Verhalen over de bergen, vrienden van ons

Een thuis zonder land, een huis zonder spons

Gedragen langs weidenbloemen op schone dagen

Stut ik nu ook opa in dit handgeweven huis

Tot de val van zijn asem, zijn vrucht tot het kruis

Ontsnapping aan de chaos

Foto: Ibrahim Lujaz.

Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking

In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld

Gewurgd door de noodzaak

Voldoen aan hun social killer events

Om weldra te stikken

In een wereld van tranen en verdriet

Snuif je jou eigen wereld in

Lik je aan verboden vruchten

Verzwelg je roze nijlpaarden

Om te ontsnappen

Aan een oceaan van verplichtingen

Aan een wereld van chaos

Aan een leven van overleven

Om je ergens thuis te voelen

In een huis dat reeds werd afgebroken

Met slaapkamers op half negen

Met een keuken vol cola en citroen

Een egel door je neus

Een krokodil door je mond

Een grijze kater door het hoofd

En een bizon tussen de benen

Gedreven door verdreven angsten

Verdwenen met geleende dromen

Bezwangerd met een replay

Bevroren in de tijd

Slapend door mistige dagen

Van indrukken en lagen

Zoekend naar een spiegel

Die een vloeipapier blijkt

Dansend met de eigen ziel

Die plots naast jou grote voeten viel

Ik ga iets moois schrijven

Foto: Robert Siegelman op Flickr.com. Walt Cessna, 1964-2017.

Ik ga iets moois schrijven

Maar ik weet niet hoe dat moet

Want schrijven is blijven

En slecht nieuws smaakt zo zoet

Hoe de wereld elke dag opnieuw ontwaakt

De slecht dagen naar het archief sluist

En hoe een nieuw drama ons opnieuw raakt

Ik wil vrij zijn en naar buiten

Maar ik zit er middenin

Ik ga iets moois schrijven

Beslist. Maar ik weet niet hoe of waar

Met het slechte nieuws heb ik het gehad

Ik ga iets moois schrijven

Ooit komt het wel klaar

Koud om mij heen

Colder Weather ♫♪
Foto: Murilo Tempest.

Koud was het om mij heen

In het schrikkeljaar dat zichzelf kopieerde

Het jaar met bosbranden op een heel continent

Toen aarde beefde en bleef beven

Puerto Rico, Turkije, Iran, Kroatië, Griekenland

Indonesië, Nieuw-Zeeland en China er ook van

Met mijn haren in de verwarring

Seksdriften haalden niet eens de behanging

Mijn adem kreeg zijn beperking

Door virologen die zich God waanden

Van het pad afdwaalden

En zich door een politiek moeras baanden

En we nauwelijks beseften wat is er gaande

Een jaar dat verloren leek

Eén van voortdurend keet

Politiek en wetenschap

Geloof en ongeloof

Verbinden en ontbinden

Haat en eigen zaad

Geblaat door de veelvraat

Stress omdat we geen stress meer kregen

Het kantoor opeens was verdwenen

En thuis een opvanghuis, crèche voor alles

Van huilende baby’s

Spelende kinderen

Toeterambulancerende vrouwen

Verdwenen dagen

Verdwenen weken

Verdwenen minnaars

Verdwenen minnaressen

Braaf thuis op kot

En lichaam op slot

In alles zat reeds de mot

En zij waanden zich God

En hij ook in dat Witte Huis

Dagelijks op onze buis

Het jaar van pijn

Het jaar dat niet hoorde te zijn

Cold
Foto: Chris P Bacon.

Bang

[ 📷 - 393 ]
Foto: Panda Banana op Flickr.com.

Bang voor de dagen die gaan komen

Voor het stelen van mooie dromen

De bulldozer die raast over mijn plannen

Alles was toch in kruiken en kannen

Maar toen verscheen jij

Op een Chinese lei

Je bleef niet waar je was

De één dood, de ander genas

Als een duivel nam jij onze vrijheid af

Hoorden wij jou misdadige lach

Je nam het vliegtuig, je nam de boot

Tot het net ons gans ontsloot

Ik laat niet zien, ik ben niet bang

Maar dat duurt echt niet lang

Al kijk ik jou diep in de ogen

Je toont geen mededogen

Je bent gemeen, je bent een zak

Ook al is de curve vlak

Je haalt weer uit, je slaat weer toe

We zijn jou zo ontzettend moe

Hadden we maar wapens om echt te vechten

Konden we jou lot voorgoed beslechten

Maar ik ben bang

Dit duurt te lang

Verwarde dagen

Foto: Rizli Confuse op Flickr.com.

Meegezogen zoals een stofje in een straalmotor

Van een eenzaam vliegtuig op de tarmac

Van het leven

Van de dwaasheid

Het ongeloof

Een barstend hoofd van indrukken

Te veel voor de autist verscholen

Onder een Everest van prikkels

In verwarde dagen

De regent tikt op het dakraam

Maar krijgt onze bezoedelde geest

Niet langer proper

Een tijd van voor en na

Het bijten in de appel door Adam en Eva

De veroveringen van Alexander de Grote

De val van Constantinopel

De opvolging na de dood van de profeet Mohammed

De uitvinding van de boekdrukkunst door Gutenberg

De val van de Berlijnse Muur

Het Coronavirus

Voor en na

Maar we zitten er middenin

Nymfomane

Foto: Jaune d’eau op Flickr.com.

Met jou stekels en jou dodendans

Dook je op bij professor Van Ranst

Jij hyperseksuele nepgodin

Drong er opeens in

In onze wereld lief en klein

Bracht je ellende en deed pijn

Je was een gestoorde vrouw

En lustte ons allemaal rouw

Jou anorgasmie was een fobie

Jou killer instinct een fantasie

Voor jou stonden dokters als lakei

Speelden kinderen thuis met boetseerklei

Voelden wij ons klein in een grote rij

Als een Giel in monnikspij

De wereld werd opnieuw ons dorp

Een buurtwinkel op schouderworp

Om achten allen uit de deur

Even klappen tegen de ophoksleur

Onze helden niet langer op tv

Maar zorg en politie mijn idee

De professoren, labo en de rest

Doen nu zo wreed hun best

De middelen zijn duur en schaars

De patiënt nu groen dan paars

Lange dagen, lange uren

Krijgen het zwaar verduren

Vele handen, vele bedden

Moeten onze toekomst zetten

Helden in wit, groen en blauw

Helden man en vrouw

Helden zonder handleiding

Vechten voor een blijde tijding

Vechten voor u en ik

Vechten voor een knik

Om even op adem te komen

En waakzaam te blijven dromen

Onthoofden zij het gevaar

Maar de nymfomane blijft daar

Als een gestoorde psychopaat

Die maar niet rusten gaat

Toen alles nog gewoon was

Foto: Ben Heine.

Hamsterend met de klauwen graaiend

Naar de laatste ontsmette winkelkar

Het made in China toiletpapier

Naar de dagen dat we nog samenkwamen

En Corona ons alleen aan ijsjes deed denken

Met een Italiaanse venter in een crèmekleurige bagnole

Toen thuiswerk nog een recht en geen plicht was

De weken nog dagen telden

En de dagen nog uren

Toen we blij waren dat in verwegistan

Een aardbeving gebeurde daar heel verloren

En wij ons nog geen regering hadden

Mondkapjes één of andere apensoort waren

En we geen beademingsapparaat kenden

En zeurden over weer een bezoek aan het rusthuis

Terwijl we het al zo druk hadden met ontmoeten

We dagen op voorhand moesten reserveren in restaurants

En het jaar een onafgebroken festijn was

Van druk en sociaal doen en agenda’s tasken

Toen we nog in ons eentje mochten gaan hengelen

En de kat van de buren onze grootste vijand was

En niet één of ander virus van een Chinese markt

Waar de vleermuizensoep niet te versmaden was

Die tijden lijken mijlenver van deze wereld

Waar we onszelf niet meer terugvinden

In de nieuwe wereldreis die we maken

De slaapkamer ons Italië is

De keuken Frankrijk

En de leefkamer Spanje

Donkere dagen

Foto: Andis Svare.

Wanneer de donkere dagen komen toegekropen

En de zomer lang geleden al is gaan lopen

Zoeken wij naar het verdwenen licht

Naar een nuttige taak, een plicht

Maar vrijheid, simpel dom heeft de klauwen klaar

Het gaat weer slecht, ik voorspel het maar

Achtervolgt door donkere dagen

Hoor de massa zagen en klagen

Alsof het altijd winter wezen zal

Trappen wij telkens in die val

Ons humeur is slecht en vals

Maar het gaat beteren als…

Maar als dat duurt zo ontzettend lang

Zo opgesloten in een donkerkille hall

Kon ik maar lachen, kon ik maar zien

Kon ik maar leven bovendien

Maar geduld heb ik niet

Mijn hoofd een zwart vergiet

Straks red iemand mij uit dit tranendal

Als eindelijk die lente komen zal

Valentijn toujours

Foto: HäschenliebeSchweinchen op Flickr.com.

Bezwangerd van jou geile adem

Overgeleverd aan nieuwe daden

Kwam Valentijn al in januari

Begon de zomer in de sneeuw

Verhuisde mijn hart onder jou ribben

En liet het jouwe mijn hoofd inglippen

Om te beseffen dat voortaan

Valentijn nu heeft afgedaan

Hij werd grandioos verslagen

Valentijn is voortaan alle dagen