
Twee vallende sterren
vervaagden in de duisternis
als een diepe zucht.
Ik wees ze je aan,
ogenblikken te laat.
Twee wensen,
allemaal voor mezelf.
En allebei waren ze
iets moois en geheims
over jou.
Autisme Storm.

Twee vallende sterren
vervaagden in de duisternis
als een diepe zucht.
Ik wees ze je aan,
ogenblikken te laat.
Twee wensen,
allemaal voor mezelf.
En allebei waren ze
iets moois en geheims
over jou.
Autisme Storm.
Bang voor de dagen die gaan komen
Voor het stelen van mooie dromen
De bulldozer die raast over mijn plannen
Alles was toch in kruiken en kannen
Maar toen verscheen jij
Op een Chinese lei
Je bleef niet waar je was
De één dood, de ander genas
Als een duivel nam jij onze vrijheid af
Hoorden wij jou misdadige lach
Je nam het vliegtuig, je nam de boot
Tot het net ons gans ontsloot
Ik laat niet zien, ik ben niet bang
Maar dat duurt echt niet lang
Al kijk ik jou diep in de ogen
Je toont geen mededogen
Je bent gemeen, je bent een zak
Ook al is de curve vlak
Je haalt weer uit, je slaat weer toe
We zijn jou zo ontzettend moe
Hadden we maar wapens om echt te vechten
Konden we jou lot voorgoed beslechten
Maar ik ben bang
Dit duurt te lang
Autisme Storm.

Het blijven zoeken naar een verleden
Met elk laagje overhoop gelegen
Met zoveel vragen, zoveel zorgen
Altijd gisteren, nooit eens morgen
Het harde metaal krast over zieke zielen
Ze hielden ons voor gek en randdebielen
Ze deden ons wat aan, elke dag en elk jaar
Achter elke hoek angst voor ieder gevaar
Verscholen in een schelp zo diep
Die onder zee om hulp riep
Tranen gelaten, smart en veel pijn
Waarom nog leven, waarom nog zijn
De stekker eruit, de stekker erin
Afscheid genomen, een nieuw begin
Laat ons de zorgen, laat ons het verleden
We beginnen opnieuw, we kijken naar heden
Wat was komt nooit meer helemaal goed
Maar herpak je met kansen en nieuwe moed
Kijk nu vooruit, vergeef hen die kwaden
Ze wisten niet beter met domme domme daden
Spring er zelf in, het leven opnieuw
Je hebt nu een kans, je hebt nog een ziel
Autisme Storm.

Ze stond daar eenzaam en stil. Alleen in de vroegte van een late septemberdag. Ik voelde haar aanwezigheid en zij de mijne. En dan, even, keken we elkaar diep in de ogen.
Het was voor het eerst en de ontmoeting was al meteen intens. Haar rood doorlopen ogen knipperden als op regelmaat naar mij.
Zou onze intense maar korte rendez-vous zich herhalen? Morgenvroeg of volgende week? De toekomst zou klaarheid brengen. Ik liet haar staan bij het ontwaken van de dag.
Het rode verkeerslicht bleef verweest achter.
Autisme Storm.