Weg van de dag

Ik loop weer weg

Van de dag vandaag, terug naar gisteren

Om mijn blonde haren te laten wapperen

In windstille grijze straten

Weg van de wijze raad

De eigen waarheid achterna

Die mij een spiegel geeft met doornen

Als ik hulp zoek

Zoek ik naar jou die ik wegduw

Huil ik om jou glimlach

Bijt ik in de helpende hand

Terwijl mijn hersenen verkeerd kronkelen

Weg van jullie normaal

Dat mijn vreemde eend blijft

Mijn vijand nummer één

Ik wil niets

Niets dan jou

Niets dan gewoon

Niets is veel

Te veel voor een simpele duif

Die vliegt onder een oceaan

En lava spuwt over dromen

Voor de zandman slapen zal

Ik doe maar voort

Vandaag, één dag na gisteren

Voort de eigen weg

Weg van alles, dicht nabij

Met mijn eigen klei

Onwennig aan jou zij

Autisme Storm.

Sporen van doornen

Foto: Dohn Joe.

Tussen sporen van doornen

Verloren tevoren

Bezweken verleden

Dragen zij toen naar dra

De kogelgaten als littekens

Op muren van eens hun witte stad

Gedrenkt in aalbessenjenever

Roest en links

De rechterhelft in dromenland

Omdat realiteit de verbeelding zeemt

Heden reutelt en laatstleden leeft

De veilige safe functie de overhand neemt

En ze alles beredeneren

De sporen naar een onzekere toekomst

Een kloon achter hun rug

Geschaafde ledematen hun verleden verraden

Gepijnigde hersenen de waarheid verdampen

En angst de boezemvriend is

Van hun onrustige getormenteerde hart

Autisme Storm.