Het verhaal

Foto: rossyyume op Flickr.com.

Hoe gaat dit verhaal verder,
hoe zal het zich ontrafelen?
Het leek snel te gaan,
als een slag van de hamer.
Zoals alle verhalen moet dit verhaal een begin hebben,
vol verwachting en potentieel, zoals het begin van de avond.
En dan gebeurt het, de onvermijdelijke terreur,
een nacht van ongeluk, en uiteindelijk loopt het fout.
En wat is de toevlucht die onze held zal volgen?
Wraak, gerechtigheid of pillen om te slikken?
Als dit verhaal verdergaat, zal ik me niet schikken…
aan de gekmakende gemeenplaatsen die de maatschappij heeft gevormd.
In plaats daarvan zal ik een andere route nemen,
één van rede en gedachte, die meer invloed heeft.
Uiteindelijk is dit een verhaal van ontdekking,
dat door onze intelligentie zijn pad zal vinden.

Autisme Storm.

Foute keuze

Foto: Belchior Golotsutskov.

Meegezogen in het lege bestaan

Van grijzen die geen kleur bekennen

Corona dronken in de eigen waan

Van feller vliegen en gekker rennen

Met gebroken o-poten op de skilatten

Likkend aan dezelfde portozegel

Immer bezatten, nimmer bevatten

Dat hoogvliegers ook laagtes hebben

En alleen blinden jou kleuren zien

Vogel, waarom hoogmoed wedden

Plagiaat van Oudgriekse scene

Autisme Storm.

Niet mijn dag

Het was niet de dag

Het was niet de dag die het zou moeten

Het was de dag die het zou worden

Een dag zonder lach

Omdat die lach was verdwenen

Omdat het onweer de dag kaapte

Het werd geen routine

Omdat de verandering mij gijzelde

Omdat chaos het losgeld betaalde

De regelmaat werd verkracht vannacht

Door Somalische piraten in mijn hoofd

Die mijn ochtend zouden bepalen

Het werd oorlog

Een strijd om te overleven

In een wereld van chaos

Waarin ik de weg kwijt raakte

Waarin ik verdwaalde in hersenspinsels

Waarin ik mijzelf verloor

Ik wilde roepen om hulp

Maar niemand heeft mij leren roepen

Ik zocht woorden om aandacht

Maar mijn zoekfunctie blokkeerde

Totaal en weer een keer

Een keer teveel

Te veel rotzooi

Om te ontsnappen uit de chaos

Chaos die ik alleen zie

Chaos die ik alleen beleef

Chaos mijn grootste vijand

Als piraten met kalashnikovs

Als rovers met zwaarden

Als terroristen met granaatwerpers

Als een woord een verwijt wordt

Als de rede wordt begraven

Als Cupido een schrikbewind voert

Een hart een handgranaat

Een pijl een oorlogswapen

De liefde de haat

Hoe fout kan het gaan

In een milliseconde van chaos

In een fractie van ontreddering

In een moment van totale onmacht

Het werd weer een dag

Die jij en ik niet zo graag mag

Het was jammer weer

Niet mijn dag

Autisme Storm.

Ongewenste gast

Foto: Fabrizio Massetti.

Zo ver vandaan

Naar een land waar ik nooit heen zou gaan

Daar kwam jij opeens

Ik kende jou geeneens

Toch drong je binnen in mijn wereld

Ik dacht nog hoe vervelend

Blijf ginds maar, ik heb je niet nodig

Ik heb alles al, je bent overbodig

Maar jij kwam dichter en dichter

Zocht jou doelwitten steeds gerichter

In Milaan langs het Laatste Avondmaal

Dat je wou overdoen

Met minder apostelen en minder volk

Stak jij hen neer met een Chinese dolk

Hoe kon ik mij toch in jou vergissen

Hoe kon ik toch zo fout beslissen

Jij bent hier nu een ongewenste gast

En berokkent iedereen massa’s last

Was toch maar thuis gebleven

En laat ons gewoon verder leven

Autisme Storm.

De scheiding

Foto: αndrΩ op Flickr.com.

Een scheiding! Een scheiding! Een scheiding!

Het klonk alsof ik mijn ontslag kreeg

Het donker en zwart was slechts een teken

Mijn pijn viel in de rivier

Ik voelde mij een slaaf

Toen ik die drie woorden hoorde, dacht ik te dromen

Kan de werkelijkheid terugkeren?

Is dit opnieuw één van jou vuile streken?

Mijn hart dwong mij de adem van elk moment te leven

Het verplichtte mij te schuilen in de schaduw van het zwaard

dat boven mijn hoofd hangt

Ik wil blijven leven!

Maakte ik niet lekker en voldoende eten voor jou?

Maakte ik een fout met de boodschappen?

Toon je mannelijkheid

Ik zorgde voor de geboorte van jou kind

Nu zal ik vechten en mijn zelfvertrouwen terugkrijgen

Ik zal strijden voor respect

Mijn hart en verlangens volgen

Ik zal mijn droom doen uitkomen

En jij?

Nu hoor je de echo uit mijn onafhankelijke ziel

De echo die hete lava door je oorschelpen laat stromen

En kraters zal toveren op de spiegel van jou gezicht

Autisme Storm.

Aan de touwtjes van het leven

Ringen op het strand in Santa Monica dichtbij hotel ‘Shutters on the Beach’ in Californië in de Verenigde Staten.
Foto: Ross Pollack.

Aan de touwtjes van het leven, daar kan je van alles beleven.

Ga je op avontuur of wordt het leven je veel te duur?

Heb je diploma’s bij de vleet of raakt je relatie in de sleet?

Ga je dagelijks dineren in een driesterrenrestaurant of zoek je restjes in het vuilnis aan de kant?

Heb je gezondheid in drie lagen of moet je pijn en kreupel dragen en verdragen?

Is je vrouw Mega Mindy of een blonde toverfee?

Of sleurt ze je uit café en brult: “Jij moet mee!”

Misschien leef je elf dagen of kan je je aan een eeuw of meer wagen?

Wie gaat trekken aan de flosh, die is beslist de klos.

Wie blijft zitten in het verhaal, danst straks in de grote balzaal.

Wie te hard trekt aan de touwtjes van het leven, die zijn hart gaat het beslist begeven.

Diegenen die de touwtjes steekt in de fik, duikelt beslist in de dieperik.

De touwtjes zijn pas om te grijpen als jou mayonaise hierboven kan gaan rijpen.

Grijp je fout, dan strooi je zout.

Grijp je goed, dan krijg je moed.

Grijp niet te snel, dan lukt het jou wel.

Autisme Storm.

Een postzegel van de Olympische Spelen in Los Angeles in Amerika in 1984.
Foto: Mando Maniac op Flickr.com.