De brandende sigaret en een kop koffie,
mijn metgezellen weer
Sombere dag,
lawaaierig verkeer,
geen enkel mooi meisje te zien:
de poldernamiddag op zijn mooist
Niets anders te doen dan aan een pijp lurken
en dit gedicht schrijven
Mijn poging tot creativiteit
met een geest onder invloed en
gedachten die op hol slaan
Ik zou een kerk kunnen beginnen
maar in plaats daarvan ga ik slapen
Autisme Storm.
Hoe genees ik een gebroken hart?
Mijn hele wereld is uit elkaar gevallen.
Hoe vind ik hoop in een gloednieuwe dag,
als degene van wie ik hou weg is?
Mijn geest stroomt over van herinneringen aan jou,
van alles wat we hebben gedeeld, alles wat we wisten.
Ik verlang naar je aanraking en je warme omhelzing,
de blik in je ogen, de glimlach op je gezicht.
Mijn dromen zijn gevuld met jouw zachte kus.
Ik word wakker en huil om alles wat ik mis.
Hoe kan ik een gebroken hart herstellen,
als mijn enige ware liefde en ik uit elkaar zijn?
Mijn hart weet alleen van jou te houden, het wil niet loslaten, wat moet ik doen?
Onze momenten samen waren kostbaar en weinig,
maar ik koesterde ze allemaal meer dan je wist.
Ik hou van je, mijn engel, en dat zal altijd zo blijven.
Ik hield toen van je en ik hou nog steeds van je.
Elke droom heeft zijn prijs
Bloed, zweet, opoffering
Geproefd na mislukking, tranen en hopeloze zuchten
Zou succes twee keer zoeter lijken
Handen die naar de hemel durven reiken
Een zon die hun ogen kan verblinden
De hoogste pieken zijn er om te bereiken
Alleen door hen die durven te geloven
Laat de tegenslagen je ziel niet storen
Of je ogen afleiden van het uiteindelijke doel
De weg naar het paradijs is geplaveid met stenen
Zelftwijfel, tegenslagen, te veel onbekenden
De zeeën mogen turbulent en diep lijken
Maar je kunt de diepte niet beoordelen tenzij je springt
De sensatie van het zwemmen tegen de stroom in
Kan niet worden ervaren door het bewonderen van de golven vanaf de zeezijde
Reinig je ziel, luister naar je innerlijke stem
Laat elke wrok, elke kunstgreep varen
Durf je geest te openen en je zult beseffen
Waar het ware verlangen van je hart ligt
Autisme Storm.
Het zwarte goud
Toverde bitterheid op zijn tong
Zout tussen bubbels en benen
En een warme gloed tussen Adam’s appel
Die neerdaalde door tepels en dijen
Om te verdwijnen in een zure massa
Kolkend van verlangen naar meer
Om een hongerende dorst te stillen
In een mok van vertrouwen
In een gevoel van herkenning
En een opstoot van energie
Om de volgende minuut te halen
En het volgende uur hopelijk ook
Tot de zwarte geest is uitgewerkt
En schreeuwt om een nieuwe drug
Mijn lichaam verwelkte tussen bebloemde lakens
De geest klauwend smachtend zijn eigen bakens
Een pop van klei liet mij bevriezen
Emotie en gevoelens samen wiezen
De gedachten dwaalden over het plafond
Waar vrijheid nog heerste en alles kon
Samen vermoeiende terreur
Met grijs als enige kleur
Ik dacht aan een alternatief
Een oprechte nachtelijke dief
Was het mijn minnaar of medespeler
Mijn lieve nar of zorgzame heler
Mijn lichaam verdween in de nacht
Waar iedereen wat anders dacht
En ik alleen kon cijferen in akkoorden
En acteren aan linkse bakboorden
Autisme Storm.
Meegezogen zoals een stofje in een straalmotor
Van een eenzaam vliegtuig op de tarmac
Van het leven
Van de dwaasheid
Het ongeloof
Een barstend hoofd van indrukken
Te veel voor de autist verscholen
Onder een Everest van prikkels
In verwarde dagen
De regent tikt op het dakraam
Maar krijgt onze bezoedelde geest
Niet langer proper
Een tijd van voor en na
Het bijten in de appel door Adam en Eva
De veroveringen van Alexander de Grote
De val van Constantinopel
De opvolging na de dood van de profeet Mohammed
De uitvinding van de boekdrukkunst door Gutenberg
De val van de Berlijnse Muur
Het Coronavirus
Voor en na
Maar we zitten er middenin
Autisme Storm.
Draak in het zwarte water
Mekong rivier
Met een rode krullende tong
Het getsjierp van de witte kraanvogels
Verborgen in de schaduw van de takken
Oplichtend bij volle maan
Uitkijkend over de baai van Halong
Bootje dijnend met de drijvende handel
Van India, Nederland en Spanje
Japanners, Chinezen en Kantonezen
Hun kleine of grote voetafdruk nalatend
Als een tattoo in straten vol handelshuizen
Een knooppunt van volkeren en culturen
Een blauwdruk van zeevaarders
Handelaars in specerijen, katoen en wierrook
Een nachtegaal opgesloten in een kooitje
In een tempel, pagode of huis van commercie
Ontwakend met de stroom van de stad
En het volk van de rivier
Een nieuwe dag na het blauwe uur
De krullen van nokken en daken
Van huizen van buddha, moeder en kinderen
Als lichtpunt van armen en verlichtte geesten
Wachtend op nieuwe donaties en gebeden
Het verder uitslijten van treden
Boven de zee en rivieren
Neerkijkend op de kruin van de Viet-Nam
Onder de oksels de rijstvelden en pagoden
De hete adem bedwelmt het volk
Als wierrook in hun geest
Als koffie en thee van het lichaam
Autisme Storm.
Ik huil zwarte tranen
Als een niet te ontwaren kluwen
De zon schijnt, maar ik hoor donder en bliksem
Het geluk lacht
Mij uit in het gezicht
De pijn zit diep vanbinnen
Ik wil ze eruit krassen
Maar heb de moed niet
Ik voel mij alleen in de menigte
Ze zitten samen in mijn hoofd
De antoniemen van een autist
Ik ben de weg niet kwijt
Ik zie zelfs geen weg
Mijn ziel is verward
Mijn lichaam loopt over
Mijn geest verdampt
Zwarte tranen maken diepen groeven
In het parket van het leven
Autisme Storm.
Woorden, woorden, woorden
Maar wat is hun betekenis voor mij?
Kan je dit toelichten?
Woorden, woorden, woorden
Ze zijn allen zonder betekenis voor mij
Als ze naast mij belanden
Mijn vingers verstrengeld in mijn ruwe knokels
Jou trillen komt niet tot recht
Woorden, woorden, woorden
Het lot, een beslissing, aansprakelijkheid
Mijn geest is door jou verlicht geworden
Maat ik weet nog steeds niet wat oorlog is
Wie ik ben
Wat het probleem is
Waar het gevecht om gaat
Maar mijn geest is verlicht geworden
Je moet het mij uitleggen
Ik vind het geweldig
En de legers zijn verbluft
De geschiedenis is uitgesteld
Leg het mij een keer uit
Actie, zelfvertrouwen, beslissing, verantwoordelijkheid
Woorden, woorden, woorden
Voor mij blijft de betekenis zinloos
Ik zie jou elk woord azuurblauw maken
Elk van mijn genen doorboren
Met je magische lippen alle twijfels wegzoenen
Ze zijn allemaal veranderd sinds ze tot mij kwamen
Ik moet ze alleen nog horen
Woorden, woorden, woorden
Je woorden zijn ontelbaar, maar genummerd
Hun betekenis slechts één
Geef mij jou woorden
En laat ze onze geschiedenis ontvouwen
Autisme Storm.
Wellicht na middernacht
In de knipoog van de wijn
Verliet je jou hart en geest om mijn voetstappen te volgen
Waarom heb je mij een moment liefgehad?
Waar komt dit recht vandaan?
En ik zei niets
Je gaf duiding door je ogen op mij te richten
Waarom heb je mij een moment liefgehad?
Dat moment werd onsterfelijk in het leven
Vandaag ontstond de razernij in mijn gedachten
De echo dat je mij zo veel begeestering gaf
Waarom heb je mij een moment liefgehad?
Autisme Storm.
Autisme Storm 