Onder zwaluwenzang

Foto: Julie Stollery.

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, net zo min als één mooie dag of korte tijd van gelukzaligheid iemand een gelukkig mens kunnen maken.

Aristoteles Aristoteles
Grieks filosoof 384 v.C. – 322 v.C.

.

Al dartelend als koorknapen in het malse gras

na de hoogmis in stoffig land van tabak en vlas,

onze lijven elkaar schurend, vuisten gebald,

spelend, verkennend, vergetend elke last.

.

In weeë rottende geur op vale grond,

waar beslist een vlaskapelletje stond,

konden wij vurig ravotten en slalommen rond

met ’n verdorven wolk tot binnen onze kont.

.

De dode eiergeur in schuren van roters

waar we speelden als verdorven koters

en hoorden die zang van laag en hoog

van zwaluwen voorspellend nat en droog.

.

Hoe klonk hun kwetterzang voorgoed voorbij

verloren vernederd, haasjes van moderne klei

hoe oogde hun vlucht een laatste zucht,

hun kreet al stervend in de blauwe lucht.

.

Daar waar de lome Leie ademde in vlas

liepen Wielsbeke en Harelbeke in de pas

kwam men wind- en watermolens tegen

en vroegen boeren intens om Gods regen.

.

Daar waar de zwaluwen eeuwig spelen

en boeren hun aalkarren tijdig legen,

zijn koorknapen een herinnering in vlasdroge vegen

en komt men hun wulpsheid nog zelden nog tegen.

Autisme Storm.

Vluchtige ontsnapping

Foto: Beau Scott op Flickr.com.

De zon leek nederig

Alsof hij zich probeerde aan te passen aan de rust…

Bedwelmd door de betovering

Die het landschap over hen uitsprak

De verloren zielen glimlachten terug

Naar hun reflecties in het serene water

Terwijl de zachte bries

Zijn hymne fluisterde aan de lokken van het haar

En ze wegveegde van het gezicht

De maskers lagen op het gras

Nutteloos

Waarschijnlijk voor de eerste keer

De handigheid op hun snijwerk

Vertellen verhalen lang begraven in hun plooien

Verzonken in de verleiding

De dromerige ogen beschutten extase

Gelukzaligheid in luciditeit, zeiden ze

De gezichten liggend in het gras

Omlijstten hun lippen met een wrange glimlach

Dat bewerkte de woorden:

De klok stopt nooit

De zon leek woest

Alsof hij probeerde te winnen van

De wildernis…

Autisme Storm.

De haas uit het oude Egypte

Foto: Cees van Vliet.

Als een sfinx in het groene gras

Als een mythisch wezen aan een kleine waterplas

Half konijn, half ridder der groene velden

Komt hij al huppelend aangesneld

De wachter van bos en struikgewas

Verscholen, waakzaam in zijn sas

Geschapen door Amon, een blazende Nijlgans

Kreeg nietswetende haas zijn huppeldans

Wachtend op een nieuwe tempel en vaste stek

Vroeg Chnoem aan koning Djoser

De Nijl is droog al zeven jaren lang

Ik ken de oplossing, wees niet bang

Geef mij en Amon een groots paleis

En ik geef u het Egyptisch paradijs

De Nijl zal weder overstromen

Aan uw macht zal geen einde komen

De graansikkel zal schitteren tot het hemelfirmament

Het volk zal niet langer morren en is weer content

Geef mij als offer: bier, broden, ganzen en ossen

En ik zal u uit uw nachtmerrie verlossen

Ik geef u hazen, het zal u verbazen

Het recht te beslissen, een Nijl vol met vissen

Het graan tot de nok, koester geen wrok

Voor mij geen houten barak of steengroeve zo grijs

Geef deze ramkop een pottenbakkerij, een paleis

Laat werklieden en kooplui betalen

Voor prachtige paleiszalen

Amon en Chnoem zijn u dankbaar

De oogst en geboorten voor u ons gebaar

Dus laat vos en haas maar komen

om over het oude Egypte te dromen

Autisme Storm.