Ik ben het gezang van de vogels,
het gefluister in de bomen.
De zachte stilte na een storm,
en de warme zomerbries.
Ik ben de sterren aan de hemel ’s nachts,
Ik ben de gedachten in je hoofd die zeggen dat er iets goed is.
Ik hou je hand vast als je je down voelt,
Hoewel ik het gevoel krijg dat je het gewoon niet weet.
Ik ben niet gestorven.
Ik ben nog steeds hier.
Ik ben die zachte stem
In jouw oor.
Autisme Storm.
Ik leunde op het verleden
En mijn toekomst viel om
Ik likte mijn wonden
En verscheurde mijn verdriet
De wind kwam mij omhelzen
En ik beet in zijn hand
De boom zocht naar wortels
Maar die verdwenen heel gauw
Autisme Storm.
Waar is dat huis waar de deur nooit opengaat
Waar het wachten blijft op warmte en blijheid
De vreugde altijd zoek is en altijd laat
En het enige kind zwijgt en lijdt
Hier waar vader met strenge hand regeert
En moeder kuisziek de liefde wist
Waar mijn maag zich ommekeert
En iedereen gaat lopen met leugen en list
Waar ik mijzelf niet eens kan zijn
Mijn vader ontsnapt en de koersfiets neemt
Met een strenge hand het kind de hoek indrijft
En mijn moeder een tweede claimed
Waar geborgenheid en een knuffel verborgen blijft
En moeder mij naar de school toestuurt
Met rode muts met witte pompon
Waar pesten duurt en voortduurt
Lachen om mijn anders, mijn dikke ton
Snel met mijn fiets op de vlucht
Verdwalen op grootmoeders’ boerderij
Om te ademen, om vrijheid en lucht
Met de dieren aan mijn zij
Waar is dat huis
Waar mijn moeder flikflooide in de kelder
Waar is dat huis
Waar spanningen vertroebelden het leven helder
Daar wil ik niet langer naartoe
Waar in de living het ziekenbed van moeder lag
Na vier jaar behandelingen en kanker moe
Waar ik stelende zussen bezig zag
Met handen vol parels en juwelen
En kleren en meer van dat fraais
Waarvan kinderwonden niet meer helen
Zoals vissersboten werkloos aan de kaai
Een huis waar ik nooit mijzelf kon zijn
Omdat flikkers nu eenmaal niet in hun kerk pasten
Ik stelden hen zwaar teleur, echt niet fijn
Omdat ik simpelweg viel op gasten
Waarom kan een thuis zo moeilijk zijn
Waarom kan ik niet gewoon de zoon zijn
Die anders is dan iedereen
Als een tomaat naast een winterpeen
Het huis waar ik niet wil komen
Niet wonen
Waar vader nog wat wou toelichten aan haar sterfbed
Een nieuw gegeven, een nieuwe aanzet
Maar dat huis heeft nu afgedaan
Ik woon nu elders
Gelukkig voortaan
Autisme Storm.
Ik loop weer weg
Van de dag vandaag, terug naar gisteren
Om mijn blonde haren te laten wapperen
In windstille grijze straten
Weg van de wijze raad
De eigen waarheid achterna
Die mij een spiegel geeft met doornen
Als ik hulp zoek
Zoek ik naar jou die ik wegduw
Huil ik om jou glimlach
Bijt ik in de helpende hand
Terwijl mijn hersenen verkeerd kronkelen
Weg van jullie normaal
Dat mijn vreemde eend blijft
Mijn vijand nummer één
Ik wil niets
Niets dan jou
Niets dan gewoon
Niets is veel
Te veel voor een simpele duif
Die vliegt onder een oceaan
En lava spuwt over dromen
Voor de zandman slapen zal
Ik doe maar voort
Vandaag, één dag na gisteren
Voort de eigen weg
Weg van alles, dicht nabij
Met mijn eigen klei
Onwennig aan jou zij
Autisme Storm.
Je leek magie
Maar was fobie
Een mislukte filmster
Schopte het te ver
Dacht dat je jou alles kon veroorloven
We tolkten over jou naar doven
We vertelden in geuren en kleuren
Dat het nu ging gebeuren
Ze hielden ons voor dwazen
Als angstige domme hazen
Bleef maar op jou Chinese markt
Nu je in onze levens harkt
Jong en oud
Het laat jou koud
Zonder ticket nam jij boot en plane
En voelde je thuis als geeneen
Wat is er met jou aan de hand
Waarom koos je ook ons land
We hebben het nu gehad
Maanden in een Corona bad
Zwem maar snel weer heen
Met die tattoo op je linkerbeen
Kruip maar terug in een dier van schelp
Wees maar klein en terug een welp
Wees maar braaf en heel sereen
Dat is het beste voor elkeen
Autisme Storm.
Als een sneeuwtapijt bij het ontwaken in maart
Kwam jij ons storen
Onze dromen doorboren
Verscheurde jij de wereld in een rotvaart
Wat hebben wij jou misdaan
Waar kwam jij plots vandaan
We hadden nog niet eens ontbeten
We wilden nog met één of andere reden
Maar jij had ons al in jou macht
Verscheen dronken en zo verdacht
De sake benevelde jou goddelijke lichaam
Met stekels als blikkenopeners
Met doordringend zuur uit een citruspers
De toekomst schoof op een lange baan
Misschien ben je straks even weg
Een halte voor een nieuwe pech
Neem je de zeis weer in jou hand
En maak je ons weer van kant
Waarom konden we niet praten
Waarom hebben we het raden
Waarom was er geen dialoog
Voor je ons helemaal leeg zoog
Kon ik maar net als jij binnendringen
En jou overhalen tot andere dingen
Wat is er met jou Chinese draak
Schiet jij steeds weer ontzettend raak
Geef mij jou hand jij boze rover
Ontwapen nu en geef je over
Autisme Storm.
(Liedtekst:)
Waar ben ik toch beland?
Een strand zonder zand
Ik gaf mijn hart in jou hand
Door zotte liefde overmand
Mijn jeans die nu al spant
In Liedekerke strand
We sprokkelden geluk bij elkaar
Van concurrenten geen gevaar
Onszelf zijn kan zowaar
Met jou wordt ik 80 jaar
Onze schuitje ligt al klaar
In Liedekerke strand
Om vijf uur slopen wij
Onze lijven van zweet en klei
Naar land van geluk en vrij
Onder lakens ons stormgetij
Vip plaatsen voor jou en mij
In Liedekerke strand
Daar waar alles kan
En dromen nooit stoppen zal
Schrijven we onze liefdesroman
Onze harten, één bouwplan
Voor afgunst en niemand bang
In Liedekerke strand
Leek de toekomst zo mooi
We speelden in het zomerhooi
Beminden in elke huidplooi
Onze zielen aan elkaar ten prooi
Vluchtelingen uit een gouden kooi
Daar was het strand dat alleen wij konden vinden
Daar was het land dat alleen wij beminden
In Liedekerke strand
In Liedekerke strand
In Liedekerke strand
Autisme Storm.
Hand in hand
Een nieuwe band
In eigen land
Aan het strand
Korrels van zand
Een haaientand
Onverwachts beland
Overmand
Emotionele rand
Want
Rood verbrand
En
Zwemshort die spant
Autisme Storm.
Kijk naar mij
Stof verzamelen
Alle koekjes aannemen
Het brood in de hand houden
Zeggen dat ik melk zal drinken
De mok tot drie maal bijvullen
Ik lijk nu een melktrommel
Geef het mij niet
Laten we cricketbal spelen
Neem de gegoten bal
Doe het op het terrein
Een luide aanval
Binnen vijf minuten
Maak nu honderd runs
Maar Amma begrijpt de kwestie niet
Ze is een beetje dik
Ze is een beetje klein
Ik zeg als een arts
Laten we ons verstoppen
Maar zei is de prinses
En zegt
We gaan ze allen pakken
Autisme Storm.
In dat verre oord
Om tien twaalf uur
Brandt ’s avonds de lamp niet
Ontwaakt de ochtend niet
In het midden van de nacht
Wordt er druk gekocht en verkocht
Door diegene die alleen naar huis toegaat
Het licht van de boomschors
Is verborgen in die vogel op het veld
De wind blies aan de kant van de weg
De achtervolging in
Niemand kijkt toe
De slechte lucht kwam op een dwarsfluit
De bamboe verwelkte
De boot nachtte het verlaten in
De roep van een enkele kraai
Hoeveel voetafdrukken en hoeveel paarden
Versleten de weg van het pad
Iemand kwam terug
De dag bleef niet tot het einde
De weggelopen koper
Liep hand in hand met een stille pijn
Het constante dramaspel
In open lucht
Iemand huilt, iemand zegt ‘het gaat niet goed’
Maar de wegloper hij doet
Altijd hetzelfde spel
Van liegen en bedriegen
Tot de ochtend aan de voordeur klopt
Of niet meer klopt
Autisme Storm.
Autisme Storm 