De regen kwam
vroeger dan gedacht
natter dan verwacht
toen hij nog lag te slapen
als een schip aan de kade
zwevend op deinende golven
met geile zoetheid bedolven.
De regen kwam
en verdween
en kwam
en verdween.
Zoals het altijd gaat
maar niet vandaag.
Het ventiel was open
en regen en goden
kwamen in opstand
en kregen de overhand
in een dag die niet terugkwam
omdat vandaag niet
morgen
en niet gisteren is.
Autisme Storm.
Ik ben het gezang van de vogels,
het gefluister in de bomen.
De zachte stilte na een storm,
en de warme zomerbries.
Ik ben de sterren aan de hemel ’s nachts,
Ik ben de gedachten in je hoofd die zeggen dat er iets goed is.
Ik hou je hand vast als je je down voelt,
Hoewel ik het gevoel krijg dat je het gewoon niet weet.
Ik ben niet gestorven.
Ik ben nog steeds hier.
Ik ben die zachte stem
In jouw oor.
Autisme Storm.
Elke droom heeft zijn prijs
Bloed, zweet, opoffering
Geproefd na mislukking, tranen en hopeloze zuchten
Zou succes twee keer zoeter lijken
Handen die naar de hemel durven reiken
Een zon die hun ogen kan verblinden
De hoogste pieken zijn er om te bereiken
Alleen door hen die durven te geloven
Laat de tegenslagen je ziel niet storen
Of je ogen afleiden van het uiteindelijke doel
De weg naar het paradijs is geplaveid met stenen
Zelftwijfel, tegenslagen, te veel onbekenden
De zeeën mogen turbulent en diep lijken
Maar je kunt de diepte niet beoordelen tenzij je springt
De sensatie van het zwemmen tegen de stroom in
Kan niet worden ervaren door het bewonderen van de golven vanaf de zeezijde
Reinig je ziel, luister naar je innerlijke stem
Laat elke wrok, elke kunstgreep varen
Durf je geest te openen en je zult beseffen
Waar het ware verlangen van je hart ligt
Autisme Storm.
Groene erwtjes
Blinkend van verlangen
Naar een andere wereld
Waar ze niet worden opgegeten
Door de wraakzuchtigen op aarde
Maar gedragen worden naar de hemel
Waar engelen hen meenemen
Naar een paradijs
Van blauw en groen
Maar vooral groen
Autisme Storm.
Verborgen tevoorschijn in het blauw
Van zee, hemel en visnet
Op het strand van Pamban
Waar ze nog vissen als ze leven
En leven als ze vissen
De Indira Gandhi brug toeristen verwelkomt voor een plaatje
Betonnen en ijzeren wegen samensmelten tot hun maatje
De gladde huiden de ruwe rotsen verbergen
Onder hun getaandheid en onder de blauwe zee
Verborgen het lijden van toen
De Shiva goden van Ramanathaswamy waren ingeslapen
En de Rameswaram cycloon langskwam om de trein te zoenen
Twee dagen voor Kerstmis om middernacht
Werd Dhanushkodi een spookstad in India
Waar mensen en treinen vergingen
Toen de staart van 1964 een slachtpartij beging
Autisme Storm.
Waar zou mijn wereld zijn
Zonder mijn eigen Valentijn
Een zachte blinkende huid
Veroverend mijn nachtelijke buit
Gulzig smaken elkaar lippen
Verstrengeld aan elkaars ribben
Een woord niet nodig vandaag
Een knipoog zoen ik plaag
Valentijn is in mijn hart gekomen
Onstuimiger dan wilde dromen
Een harddrug van de bovenste plank
Violen, parels en hemels gezang
Onze harten smaken zoet
Ons voelen doet zo goed
Mijn Valentijn vandaag
365 dagen graag
Autisme Storm.
Kon ik mij maar verwarmen
Aan die vacht van plezier
Aan die snoet van vertier
Was jij maar weer hier
.
Vrienden sterven nooit
Alleen hun adem stopt
En voetstappen verdwijnen
Maar de liefde blijft
.
Een beste vriend sterft niet
Omdat je hem niet langer ziet
Een beste vriend blijft naar jou komen
In herinneringen en mooie dromen
.
Kon ik toveren
Dan nam ik mijn toverstaf
En jij bracht hem weer
.
Mijn kleine vriend
Mijn groot verdriet
Die een plotse wind
Naar de hemel blies
.
Waarom moet je ons plots verlaten
Naar jou reis hebben wij het raden
Waar loop je nu toch rond
Mijn liefste (naam), mijn allerliefste hond
.
Niemand die het bevat
Voor hen was je maar een kat
Voor ons was je een held
Onze (naam), ons maatje
Blij dat ik je heb gekend
Autisme Storm.
Uit de blauwe hemel
Blauwe regen
Alles blauw
Een blauw shirt
Blauwe kleuren die alles omvatten
Het blauw dat alle kleuren kleurt
Blauw water
Blauwe berg
Blauwe boom
Blauwe gedachten
Blauwe huid
Als een verafgoding
Een plaats voor aanbidding
Een blauwe God
De kleur van de hoop
Blinkende ogen
Binnen in mijzelf
Met de handen op het hart
Aanvaard ik de werkelijkheid
De waarheid
Ik open opnieuw de ogen
Bemin en aanschouw
Blauw
Autisme Storm.
Het was weer lang geleden
De sneeuw die kwam beneden
Het zag overal witjes aan
Alle auto’s van de baan
Ik kon het niet geloven
Wat deden ze toch daarboven
Boven in de hel
Deden zo hun ding daar wel
Kon ik maar verlangen
Naar vogels en gezangen
Kon ik maar weer staan
Op de aarde of de maan
Maar niemand kan ooit beloven
Dat de lente ooit zal komen
Mijn adem bleef toen staan
Het leven plots gedaan
Ik stond die ochtend voor het venster
Mijn lichaam zijn laatste genster
Het zag zo wit daarbuiten
Sterretjes bevroren aan de ruiten
Maar voor mijn ogen, plotseling zo zwart
Opeens begeven, veel te jong mijn hart
Ik zal geen honderd halen
Ik steeg op uit de dalen
Mijn karma zweeft nu rond
Waar het nooit vriest aan de grond
Het zal nooit meer lente of winter wezen
Nooit meer pijn, ziek of genezen
Ik heb mijn rust gevonden
In de hemel voor de honden
Autisme Storm.
Autisme Storm 