Amantes Amentes

Foto: https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/

Mysterieuze koningin van de nacht

Die nooit weent, die nooit lacht

Die Valentijn kreeg je mij in jou macht

Ik zocht wat onbereikbaar was

Onder herfstbladeren verborgen jou moeras

Dacht nog dat ik de toekomst zag

En wou je verheffen en aanbidden

Maar mijn kathedraal werd een inferno

Ik werd een vreemde voor mijzelf

Mijn huid barstte van de hitte

Je gooide mijn as voor de vissen

Je verslond mijn naïeve ziel

En zei dat het was omdat je van me hield

Maar jou liefdeshonger werd mijn dood

Met Valentijn ging jij door het rood

Je nam mij mee naar de plaats nooit

Je brandende ogen verslonden mij

Van vuur naar as naar klei

Het werd zij en niet langer hij

Valentijn maakte mij vrij

Van die aardkloot daar rondom mij

Waar ik nu altijd en eeuwig gedij

Autisme Storm.

De mug

Foto: Emiliano Rinaldi.

De hitte kwam, samen met de mug

Ga naar de mug en zie in hem geen vijand

Je bent in het huis van de bedelaar, in zijn paleis

Je koninkrijk is op aarde, het is een vorm van trots

De wereld is er één van jou, maar ook van de mug

Je bent ook twee dagen samen op de wereld met deze mug

Bied haar geschenken aan, geef je zweet en toon je huis

Laat haar twee tranen van jou bloed drinken

Zich laven zoals aan een straaltje water

Je bevindt je in elk paradijs, maar je bent bang voor je hart

Je hebt alleen maar een hoge bloeddruk die in je keel zingt

Draag de hitte met de mug

Ga naar de mug en doe haar een voorstel

Autisme Storm.

Een explosief verhaal

Foto: Carlo Ricci.

Jij en ik. Een explosief verhaal.

Dat is ADHD en autisme twee tezamen.

Dat is yin versus yang.

Dat zijn twee krachten die elkaar verkrachten.

Een tremblement de terre.

Twee grondlagen die elkaar schuren tot er geen weg meer terug is.

Schuren tot ze scheuren.

Beuken tot ze botsen.

De stilte van Hiroshima en de vernietiging van Nagasaki.

Het aanzuigeffect van een moeras.

De explosie van een vulkaan.

De hitte van de Algerijnse woestijn.

De verwevenheid van mosselen en een schelp.

Elkaar loslaten, elkaar treffen, de Big Bang.

Geen theorie. Dé praktijk. De verbondenheid.

Autisme Storm.

Foto: H. Orihashi.

Eén seconde verzengende hitte

Diep in de woestijn.

Eén seconde van verzengende hitte.

Meer is er niet nodig om de contoeren te omkaderen van de stilstaande auto op route 66 of the King’s Highway in de Jordaanse woestijn.

Eén seconde van verzengende hitte is een krachtig moment in de natuur waardoor alles stilstaat.

Mini tornado’s worden aaibare wind-draaikolken.

Zand en voorwerpen die trillen van de hitte.

Het wegdek smelt en vibreert door de hete lucht.

De kaktus zweet, rotsen verpulveren, het vee verschroeid, de mens wordt een mummie.

De woestijn is de heteluchtoven van God, waar hij al zijn creaturen in heeft verzameld.

Diep onder rotsen en kilometers woestijn ligt – vergeten – de ark van Noach.

Toen alle schepsel zich per duo dienden te redden van een wereldwijde watersnoodramp.

Het Deltaplan was nog niet klaar, dus moest iedereen naar de ark maar.

Hoe werkloos werd die ark en Noach als veerman van het pontje van verzopen aarde naar het droge land.

Gestrand op bergketens in Turkije kwam de ark tot stilstand en konden alle dieren aan wal.

Zo kostbaar is nu dat water, zovele miljoenen jaren later!

Voor velen blijft het wachten op een nieuwe regen-gril.

En doet het dat uiteindelijk; dan is het de terreur van de moesson die alles verzuipen wil.

En dan is het weer wachten naar één seconde verzengende hitte.

Autisme Storm.