Stress

Foto: Paul op Flickr.com.

Het is met een ongelooflijke snelheid dat de duivels terugkeren

mijn lichaam verscheuren

duivels van stress, chaos, drukte, prikkels, overvolle agenda’s,

taken, verplichtingen, sociale bezigheden,

geleefd worden in plaats van te leven

doodgaan terwijl je leeft

door drukte en overprikkeling

de adem die drukt op de borstkas

bij elke in en uit

de prikkels die exploderen in het hoofd

tot een symfonie van pijnen en druk

Hoe je één minuut bent geland op Schiphol

en diezelfde minuut drukte, chaos en mensenmassa’s

overheersen en je brain glazuren met laagjes stress

die je dacht kwijt te kunnen raken ver weg

Maar ze zijn sneller dan jou thuis in jou hoofd

De vakantie sloopt je lichaam en geest

Het werk is de enige rustplek van regelmaat en orde

Afgesloten van die drukke buitenwereld

Waar iedereen zich druk maakt om iedereen

Links en rechts robbertjes vechten

Klimaatgekken hun eigen leugens geloven

Faits divers het nieuws overheersen

Dat gekleurder is dan een Van Gogh

Je zou voor minder je oor afsnijden

Om alles onder controle te krijgen

hebben we Whatsapp groepjes en elk

uur waarschuwingen op onze smartphone

Maar het liefst had je die achtergelaten

in Verweggistan

Met moeder drukte, vader stress

Ma modder maar weer aan

Pa prikkel maar verder tot je knettergek wordt

Een stroom die nooit stopt

Een agenda die nooit leeg komt te staan

Haasten en haasten om te onthaasten

Stressen en stressen om te ontstressen

Plannen en plannen om…

Waarom?

Autisme Storm.

Dichtbij

Foto: WrenNoir Cerise op Flickr.com.

Ik ben het gezang van de vogels,
het gefluister in de bomen.
De zachte stilte na een storm,
en de warme zomerbries.

Ik ben de sterren aan de hemel ’s nachts,
Ik ben de gedachten in je hoofd die zeggen dat er iets goed is.
Ik hou je hand vast als je je down voelt,
Hoewel ik het gevoel krijg dat je het gewoon niet weet.

Ik ben niet gestorven.
Ik ben nog steeds hier.
Ik ben die zachte stem
In jouw oor.

Autisme Storm.

Het spinnenweb in mijn hoofd

Foto: Steven Dijkshoorn op Flickr.com.

Wanneer het licht in de zon is gedoofd

En het geluid van de fanfare werd gesmoord

Wanneer atleten bevroren wassen beelden worden

Blijft het neonlicht mijn ogen doorboren

Auto’s de hoogste toerentallen halen

In het spinnenweb in mijn hoofd

Kon ik maar het gaspedaal loslaten

De uitgang vinden naar ginds

Naar het land van de stilte

Een sluier dragen om het kabaal te verstommen

De straat verlaten die chaos heet

Adem vinden in het bos van het leven

En niet meer achterom kijken

Autisme Storm.

Ontsnapping aan de chaos

Foto: Ibrahim Lujaz.

Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking

In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld

Gewurgd door de noodzaak

Voldoen aan hun social killer events

Om weldra te stikken

In een wereld van tranen en verdriet

Snuif je jou eigen wereld in

Lik je aan verboden vruchten

Verzwelg je roze nijlpaarden

Om te ontsnappen

Aan een oceaan van verplichtingen

Aan een wereld van chaos

Aan een leven van overleven

Om je ergens thuis te voelen

In een huis dat reeds werd afgebroken

Met slaapkamers op half negen

Met een keuken vol cola en citroen

Een egel door je neus

Een krokodil door je mond

Een grijze kater door het hoofd

En een bizon tussen de benen

Gedreven door verdreven angsten

Verdwenen met geleende dromen

Bezwangerd met een replay

Bevroren in de tijd

Slapend door mistige dagen

Van indrukken en lagen

Zoekend naar een spiegel

Die een vloeipapier blijkt

Dansend met de eigen ziel

Die plots naast jou grote voeten viel

Dansen met de duivel

Foto: Chase Tehani.

Reddeloos voelde ik jou ijzeren klauwen

Die mij onze ontmoeting deden berouwen

Verloren was elke uitkomst zo ik wou

Jij ging mij lusten, meer dan gauw

Verorberen dit, het enige voedsel, graag

Met snelle happen en dan weer traag

Bewegingsloos was ik verloren

Hemels vlees voor jou bekoren

Je tastte toe, beet na beet

Je drang zo groot, je adem heet

De duivel zond jou naar mij toe

Ik jou ontbijt, dat deed je goed

Mijn inbreng was geen brengen meer

Jou lichaamssappen een vloeibaar teer

Ik kwijnde weg

Jij deed geen zeg

De duivel zag, je deed ’t wel, je deed ’t goed

Zijn plannen smaakten dankbaar zoet

Mijn hoofd gingen tollen als een orkaan

Vertoefde daar, een andere waan

Ooit te leven, gans opnieuw

Zonder adem, zonder kieuw

Ik werd onzichtbaar, ik werd heel flou

Ik werd heel anders, ik weet niet hoe

Ik werd weer groen, grijs en rood

Ik werd weer leven en dan weer dood

Autisme Storm.

Niet mijn dag

Het was niet de dag

Het was niet de dag die het zou moeten

Het was de dag die het zou worden

Een dag zonder lach

Omdat die lach was verdwenen

Omdat het onweer de dag kaapte

Het werd geen routine

Omdat de verandering mij gijzelde

Omdat chaos het losgeld betaalde

De regelmaat werd verkracht vannacht

Door Somalische piraten in mijn hoofd

Die mijn ochtend zouden bepalen

Het werd oorlog

Een strijd om te overleven

In een wereld van chaos

Waarin ik de weg kwijt raakte

Waarin ik verdwaalde in hersenspinsels

Waarin ik mijzelf verloor

Ik wilde roepen om hulp

Maar niemand heeft mij leren roepen

Ik zocht woorden om aandacht

Maar mijn zoekfunctie blokkeerde

Totaal en weer een keer

Een keer teveel

Te veel rotzooi

Om te ontsnappen uit de chaos

Chaos die ik alleen zie

Chaos die ik alleen beleef

Chaos mijn grootste vijand

Als piraten met kalashnikovs

Als rovers met zwaarden

Als terroristen met granaatwerpers

Als een woord een verwijt wordt

Als de rede wordt begraven

Als Cupido een schrikbewind voert

Een hart een handgranaat

Een pijl een oorlogswapen

De liefde de haat

Hoe fout kan het gaan

In een milliseconde van chaos

In een fractie van ontreddering

In een moment van totale onmacht

Het werd weer een dag

Die jij en ik niet zo graag mag

Het was jammer weer

Niet mijn dag

Autisme Storm.

Verwarde dagen

Foto: Rizli Confuse op Flickr.com.

Meegezogen zoals een stofje in een straalmotor

Van een eenzaam vliegtuig op de tarmac

Van het leven

Van de dwaasheid

Het ongeloof

Een barstend hoofd van indrukken

Te veel voor de autist verscholen

Onder een Everest van prikkels

In verwarde dagen

De regent tikt op het dakraam

Maar krijgt onze bezoedelde geest

Niet langer proper

Een tijd van voor en na

Het bijten in de appel door Adam en Eva

De veroveringen van Alexander de Grote

De val van Constantinopel

De opvolging na de dood van de profeet Mohammed

De uitvinding van de boekdrukkunst door Gutenberg

De val van de Berlijnse Muur

Het Coronavirus

Voor en na

Maar we zitten er middenin

Autisme Storm.

Ik ben niet te doen sinds zaterdagnoen

Foto: Paul Smeets.

Liedtekst :

Ik ben een ajuin… van ons stad

Ik ben heel vies… ik ga nooit in bad

Ben op weer de dool… eindig in een riool

Mijn vrouw heeft ’t gehad… ik ben weeral zat

Zit mijn hoofd weer vol… ga ik uit de bol

Draag al haar kleren… het kan verkeren

Heb ik weer leut… drink mij een teut

Een hete stoot… dan ga ik in ’t rood

Elk jaar weer prijs… met Jan Theys

Ik zal er zijn… voor het groot festijn

Ik drink dan gin, bier… en veel wijn

Heb dan leut… tot de laatste sleut

Ben ik nog wakker… dan voel ik mij dapper

Jajaja…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Neeneenee…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Héhéhé…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Autisme Storm.

Vol hoofd

Foto: Kyle Ruth.

De drukte om mij heen

Waar moet ik heen

Ik voel mij hier niet thuis

Ik voel mij een pels in de luis

Straaljagers vliegen in mijn hoofd

Van alle rust opeens beroofd

Voller dan volle melk

Laat gaan die kelk

Een racebaan, een rat race

Laat mij adem en space

Geef mij tijd

Zodat ik niet langer lijd

Laat mij gaan

Ik ga eraan

Ik wil rusten

Ik leef te bewust

Vol prikkels en vol hoofd

Ik wou dat je mij gelooft

Autisme Storm.

Valentijn toujours

Bezwangerd van jou geile adem

Overgeleverd aan nieuwe daden

Kwam Valentijn al in januari

Begon de zomer in de sneeuw

Verhuisde mijn hart onder jou ribben

En liet het jouwe mijn hoofd inglippen

Om te beseffen dat voortaan

Valentijn nu heeft afgedaan

Hij werd grandioos verslagen

Valentijn is voortaan alle dagen

Autisme Storm.