Als de wolken grijs en kil zijn
De bomen dor en dood
En het huis weent en schreeuwt
Om wat verloren lijkt
Weet dan dat een stille zucht
De wolken verdrijft
Een heldere druppel
De bomen betoverd
En een kleine kaars
Het huis weer leven geeft
Autisme Storm.
Door de nood zwaar in het rood
Ellende aan een radeloze vlucht ontsproot
Eenzame sardien in een helse vloot
Overleef je of wordt het de dood
Jou hart moeders’ smart
Jou leven te vroeg getart
Verzuip jij als een onbekende
Die vluchtte en rende
Geen letter over jou in de krant
Radeloze op zoek naar een land
Waar alles beter zou zijn
Naar een paradijs zo fijn
Maar haal je ooit de bestemming
Of cirkel je in een doodsring
Een kans zo klein
Ontvluchten die pijn
Armoede, oorlog en geweld
Leven op een vuilnisbelt
Een hart van hoop
Een toekomst te koop
Een verleden begraven
Een dorst snel laven
Maar hoe onzeker is de toekomst
Een boot als een zeepspons
Golven te hoog
Dromen te groot
Het verre land ligt te ver
Enkel rest ons een ster
Die in jou naam zal schijnen
Wanneer jou leven zal verdwijnen
Vluchteling je stierf niet alleen
Voor jou geen traan, geen geween
Een anoniem graf in een havenstad
Want ze hebben het gehad
Met zij die zoeken en vluchten
Waarvoor we niet langer zuchten
Maar aanvaarden wat niet te aanvaarden is
Ze hebben pech, ze hebben het mis
Ze mogen zinken en verdrinken
Zonder knipperen of verpinken
Hun dood heeft immers geen waarde
In onze steen van harde aarde
Autisme Storm.
Het leven speelde zich af
Drie centimeters boven
De donkergroene randen
Van haar bijzonder mondmasker
Om opnieuw te verdwijnen
In groenbruine pupillen
Van de Guerilla Girl
Die haar gorilla masker omruilde
Om de ongelijkheid in de zorg
Aan de kaak te stellen
Om ’s nachts te werken in catacomben van ziekenhuizen
Tegen de vijanden van haar vaderland
In rode en zwarte afdelingen
Waar het enige leven nog kleefde aan dode lichamen
Wiens namen in veel te mooi handschrift
Waren opgeschreven door witte engelen
Op kaartjes aan hun teen gebonden
Om straks te verdwijnen
Uitgezakt in lijkzakken
Van 50 tinten veel te zwart
Om snel beweend zonder veel getuigen
Weggestopt te worden in grote holen
In lemen en zandlemen gronden
Gewaardeerd al duizenden jaren
Door planten en tuinders
Maar nu de eindbestemming
Van een snel proces
Van besmette lichamen in zuivere zielen
Van een smeltkroes van bevlekking
Van verloren hoop en dromen
In een hoofdstad van de stilte
Waar groenbruine pupillen
Het laatste leven onder de doden smoren
Met handschoenen laag na laag
Zweetdruppels traan na traan
Body bags zak na zak
Zodat alles kan verdwijnen
En niets meer kan bezoedelen of onteren
Door een drammende dood
Waarna de wissel kan wegsluipen
Met een eenzame lange rit
Tot een nieuw teken van leven
Uitgang metro
Autisme Storm.
Uit de blauwe hemel
Blauwe regen
Alles blauw
Een blauw shirt
Blauwe kleuren die alles omvatten
Het blauw dat alle kleuren kleurt
Blauw water
Blauwe berg
Blauwe boom
Blauwe gedachten
Blauwe huid
Als een verafgoding
Een plaats voor aanbidding
Een blauwe God
De kleur van de hoop
Blinkende ogen
Binnen in mijzelf
Met de handen op het hart
Aanvaard ik de werkelijkheid
De waarheid
Ik open opnieuw de ogen
Bemin en aanschouw
Blauw
Autisme Storm.
Jij bent mijn leven. Voor jou zou ik alles geven.
Jij bent mijn dood. Voor jou ga ik door het rood.
Jij bent de hoop. Jij bent een pot stroop.
Jij bent mijn alles. Jij bent mijn niets.
Jij bent de ochtend en jij bent de avond.
Jij bent de draaikolk, mijn angst, mijn geluk.
De draai te veel en de bocht te weinig.
Autisme Storm.
Autisme Storm 