Winter in Amman

Foto: Mo7amed AlSibani op Flickr.com.

De woestijn, de nomaden en kamelen

Zijn slechts een zomers verleden

Als we aan de Citadel beneden

Sneeuwbalgevechten gade slaan

Tussen hotels en winkels in de Abdalilaan

Sneeuwprinsessen heersen voortaan

Aan scholen die de koning liet sluiten

Weldra komt niemand meer buiten

Als sneeuw plakt op de ruiten

Daar in Rainbowstraat met waterpijp als maat

Werd het met koffie en falafel dikwijls laat

Voor toeristen en lokalen in eigen gewaad

Vingers en ellenboog, Hercules voetsporen

Romeins theater, museum der folklore

Nu onder ijs en sneeuw zo schielijk verloren

De blauwe koepel van de koningsmoskee

Al dragend zijn goddelijk wintergillet

Winter in Amman, gedwee

Autisme Storm.

De haas uit het oude Egypte

Foto: Cees van Vliet.

Als een sfinx in het groene gras

Als een mythisch wezen aan een kleine waterplas

Half konijn, half ridder der groene velden

Komt hij al huppelend aangesneld

De wachter van bos en struikgewas

Verscholen, waakzaam in zijn sas

Geschapen door Amon, een blazende Nijlgans

Kreeg nietswetende haas zijn huppeldans

Wachtend op een nieuwe tempel en vaste stek

Vroeg Chnoem aan koning Djoser

De Nijl is droog al zeven jaren lang

Ik ken de oplossing, wees niet bang

Geef mij en Amon een groots paleis

En ik geef u het Egyptisch paradijs

De Nijl zal weder overstromen

Aan uw macht zal geen einde komen

De graansikkel zal schitteren tot het hemelfirmament

Het volk zal niet langer morren en is weer content

Geef mij als offer: bier, broden, ganzen en ossen

En ik zal u uit uw nachtmerrie verlossen

Ik geef u hazen, het zal u verbazen

Het recht te beslissen, een Nijl vol met vissen

Het graan tot de nok, koester geen wrok

Voor mij geen houten barak of steengroeve zo grijs

Geef deze ramkop een pottenbakkerij, een paleis

Laat werklieden en kooplui betalen

Voor prachtige paleiszalen

Amon en Chnoem zijn u dankbaar

De oogst en geboorten voor u ons gebaar

Dus laat vos en haas maar komen

om over het oude Egypte te dromen

Autisme Storm.

De koekoek

Foto: Willem Hoogsteen.

Koekoek, dag vogel, wat is er met jou?

Dag vogel, dag beest, straks ben je er geweest.

Maar roepen en roeken.

Maar vloeken en vluchten.

Geen verantwoordelijkheid, geen zorgen.

Jou ei in een ander nest vanmorgen.

Jij die mij test, roep niet zo hard.

Vijf vogels op een rij, maar jou kreet erbij.

Laat hen ook eens zingen, niet altijd verdringen.

Ik ken jou verhaal, het is zo banaal.

Mijn oren gaan sidderen, jou kreten fataal.

Koekoek met honing, pluimvee voor koning.

Met jou bestaan is het gedaan.

In de stoomoven nu gans vooraan.

Op de voorgrond wou jij altijd treden.

Had dan mijn oren best vermeden.

Gekruid met lookboter, dat is nu mijn zegen.

Autisme Storm.