Hoe ver

Foto: Photowhan op Flickr.com.

Hoe ver is ver

Toen we nog dichtbij mochten zijn

Toen een badge nog magie had

Als tovenaar van een wit blad

Toen de dokter nog de krant las

En een nietje gemeen was

Het was weer druk in de cafetaria

Vol maskers, gel en schorten

Lekker Grieks gaan eten

En de rekening vergeten

Elfjes zien dansen op een ondergronds feest

Hoe plezant was dat niet geweest

Vergaderzalen zoeken, onze dagelijkse hit

Teams weet nu in welke bureaustoel jij zit

De trein weer eens op tijd

Als hij de kamer ernaast binnen rijdt

Hoe dichtbij is vlakbij

Met alle collega’s aan mijn zij

Autisme Storm.

Anonieme gelukzoeker

Foto: Rafa Velazquez.

Door de nood zwaar in het rood

Ellende aan een radeloze vlucht ontsproot

Eenzame sardien in een helse vloot

Overleef je of wordt het de dood

Jou hart moeders’ smart

Jou leven te vroeg getart

Verzuip jij als een onbekende

Die vluchtte en rende

Geen letter over jou in de krant

Radeloze op zoek naar een land

Waar alles beter zou zijn

Naar een paradijs zo fijn

Maar haal je ooit de bestemming

Of cirkel je in een doodsring

Een kans zo klein

Ontvluchten die pijn

Armoede, oorlog en geweld

Leven op een vuilnisbelt

Een hart van hoop

Een toekomst te koop

Een verleden begraven

Een dorst snel laven

Maar hoe onzeker is de toekomst

Een boot als een zeepspons

Golven te hoog

Dromen te groot

Het verre land ligt te ver

Enkel rest ons een ster

Die in jou naam zal schijnen

Wanneer jou leven zal verdwijnen

Vluchteling je stierf niet alleen

Voor jou geen traan, geen geween

Een anoniem graf in een havenstad

Want ze hebben het gehad

Met zij die zoeken en vluchten

Waarvoor we niet langer zuchten

Maar aanvaarden wat niet te aanvaarden is

Ze hebben pech, ze hebben het mis

Ze mogen zinken en verdrinken

Zonder knipperen of verpinken

Hun dood heeft immers geen waarde

In onze steen van harde aarde

Autisme Storm.

Die vluchtige zomer

Foto: Alan op Flickr.com.

Hoe vluchtig was die zomer

Als een zuchtje in de herfst

Drie hittegolven zei de weerman

Ik trek een warme trui aan

Te weinig water stond in de krant

Ik neem een glas water van de kraan

Niets gebeurt op politiek vlak

Alleen revoluties brengen politiek

Weer een kat vermist

En de asielen zitten bomvol

Net als de wegen, de steden, het openbaar vervoer

Als heel de aardkloot eigenlijk

Want niemand woont in de oceaan

Water genoeg daar

Maar we hebben liefst iets zoetigs

Om onze tanden kapot te knabbelen

Op kosten van de sociale onzekerheid

Om nadien tien vegi kookboeken te kopen

Dieet 363 te volgen

En de maand nadien een nieuwe kleerkast

Want weer een maatje bij

Zolang ze maar geen vreemd kleurtje hebben

Ik vind wit een vreemde kleur

Zolang ze niet anders zijn

Mijn spiegel schrikt zich elke ochtend te pletter

Besef

Als de linkshandigen beginnen rechts te schrijven

Is hun laatste pennentrek nader

We gaan iets voor het klimaat doen

Elektrische boten in Amsterdam

Ze gaan varen met 300 miljoen Chinezen

Die voor het eerst een monovolume kopen

Fijn in gangnam style het milieu

… verder om zeep helpen

Moet er nog een iFoon, e-auto of tablet zijn

Nikkel, mangaan en kobalt

Kom gerust langs in Congo

Lieve Belgen en Chinezen

Ontgin het, steel het, verkoop het

Laat de kinderen putten graven

Twintig meter diep

Kinderen en ertsen genoeg

Vooruit met die plundering

Want de zomer was weer vluchtig

En lithium wacht op ons

Made in Chili en Australia

Een half miljoen ton

Voor minder komen we niet langs

Want we hebben het druk

Met het plunderen als kolonisten

Van elke Afrikaanse bodem

En onze dieetboeken zijn reeds tweedehands

Zo vluchtig als die zomer

Autisme Storm.