Koud

Foto: Heili Rüütel op Flickr.com.

De winter sneed door mijn polsen

Krassen bezoedelt vrieswater

die mij deden huiveren

dat het einde slechts het begin was

van een seizoen dat mij smoorde

De winter wurgde mijn strottenhoofd

Als een volmaakte killer

zonder ooggetuigen,

weg van de commerciële zender

en breedbeeld-tv

Als winters konden praten,

dan zwegen ze …

Als winters konden geeuwen,

dan spuwden ze vuur

Maar winters zijn bedrogen minnaars

die auto’s bekrassen des avond,

brand stichtten met een kaars

en lippen verdrinken met vurige mond

Gemeen als een kogel

verborgen een vogel

geen leven mag komen

alleen sterven daarboven

Winters zijn gemeen

als een slang in november

die blijft kronkelen tot maart

Winters lijken eeuwig

en eeuwig is lang

Autisme Storm.

Te proper gewassen

Te proper gewassen, vergeten te schoon

Verloor ik de onschuld, bleef het een droom

Mijn huis was ik kwijt, ik barstte van nijd

De fouten begaan, te laat al die spijt

Mijn lichaam was bleek, ongezond zo het leek

Ik zocht naar een naald, ik schopte vaak keet

Te lang en te veel, geduld met mij gehad

Het huis werd een riool voor deze drugsrat

Ik zocht naar mijn aders, ik spoot er weer in

Even geluk, roes, had het leven weer zin

Kwam mijn duivel weer kloppen

Denk nu niet aan stoppen

Het huis van een junk, een thuis ooit gehad

Riool nooit meer proper, een vogel voor kat

Autisme Storm.

Bang

[ 📷 - 393 ] — Foto: Panda Banana op Flickr.com.

Bang voor de dagen die gaan komen

Voor het stelen van mooie dromen

De bulldozer die raast over mijn plannen

Alles was toch in kruiken en kannen

Maar toen verscheen jij

Op een Chinese lei

Je bleef niet waar je was

De één dood, de ander genas

Als een duivel nam jij onze vrijheid af

Hoorden wij jou misdadige lach

Je nam het vliegtuig, je nam de boot

Tot het net ons gans ontsloot

Ik laat niet zien, ik ben niet bang

Maar dat duurt echt niet lang

Al kijk ik jou diep in de ogen

Je toont geen mededogen

Je bent gemeen, je bent een zak

Ook al is de curve vlak

Je haalt weer uit, je slaat weer toe

We zijn jou zo ontzettend moe

Hadden we maar wapens om echt te vechten

Konden we jou lot voorgoed beslechten

Maar ik ben bang

Dit duurt te lang

Autisme Storm.

Donkere dagen

Wanneer de donkere dagen slopen

En de zomer al lang is weggelopen

Zoeken wij naar het verdwenen licht

Een nuttige taak, een dagelijkse plicht

Maar vrijheid heeft zijn klauwen klaar

Het wordt dus slechter zo voorspel ik maar

Achtervolgt door donkere dagen

Horen we de massa zagen en klagen

Alsof het eeuwig winter wezen zal

Trappen wij telkens in diezelfde val

Met een humeur immer slecht en vals

Maar ik verzeker: het gaat beteren als…

Ach, alles duurt toch zo ontzettend lang

Ginds opgesloten in een donkere hall

Kon ik maar lachen, kon ik maar zien

Kon ik maar… leven bovendien

Maar dat geduld heb ik niet

Mijn hoofd eeuwig zwart vergiet

Wie zal mij redden uit dit tranendal

Voor dat eindelijk die lente komen zal

Autisme Storm.

Afscheid van een vriend

Kon jij nog maar even leven

Ik jou zo een laatste knuffel geven

Kon ik maar jou warmte voelen

Jij en ik nog samen stoeien

Het huis is groot en stil

Nu jij er niet meer bent

Maar weet het was bijzonder

Dat ik zo’n maatje heb gekend

Jij bent ginds anders, zo ver vandaan

Daar is jou strijd voorgoed gedaan

Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is

Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis

=====

Alleen jij weet hoeveel

Alleen jij weet hoe zwaar

Alleen jij weet hoe lang

De leegte duren zal

Alleen jij weet hoe mooi

Alleen jij weet hoe bijzonder

Alleen jij weet hoe intens

Het leven samen was

In een wereld ver vandaan

In een wereld zonder oud en pijn

In een wereld zonder ziek en klein

Zal jij opnieuw onze held weer zijn

Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien

En mogen we je aaien en paaien

Het ga je goed in een verborgen wereld

Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld

Blij dat ik je vriend mocht zijn

Ook al doet afscheid toch zo pijn

Autisme Storm.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: