Ik verloor mijn weg
In een wereld die bleef stilstaan
In de leegte van het bestaan
Ik voelde mij klein en groot tegelijk
Wachtend tot er iets gebeuren zou
Maar alles kwam terug
Zonder helden, zonder winnaars
De vlakte bleef vlak
En de ene dag strompelde over de volgende
Tot de week weker werd
En de maand wachtte op maandagen
De wereld leek leeg
De hoofden vol
De mens bleef dwaas
En de bazen de baas
Niets zou veranderen, niets zou zijn
We bleven verweesd, we bleven klein
Autisme Storm.
Ik lag aan de rustige kant van het bed
Waar het water niet doorsijpelde naar de andere kant
Omdat die andere kant er niet was
Nu niet en gisteren ook al niet
Ook al trachtte mijn kwast de bovenhand te halen
En deed hij alsmaar harder zijn best
Ook al greep ik er niet naast
Het bleef een doe-het-zelf-zaak
In de recessie van het oude doen
Een leegte in het offerblok
Dat wegdeemsterde in een verlaten kerk
Van ongelovigen en verworpenen der aarde
Die een extra toegang zochten
Aan de achterkant van de hemelpoort
Autisme Storm.
Kon jij nog maar even leven
Ik jou zo een laatste knuffel geven
Kon ik maar jou warmte voelen
Jij en ik nog samen stoeien
Het huis is groot en stil
Nu jij er niet meer bent
Maar weet het was bijzonder
Dat ik zo’n maatje heb gekend
Jij bent ginds anders, zo ver vandaan
Daar is jou strijd voorgoed gedaan
Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is
Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis
=====
Alleen jij weet hoeveel
Alleen jij weet hoe zwaar
Alleen jij weet hoe lang
De leegte duren zal
Alleen jij weet hoe mooi
Alleen jij weet hoe bijzonder
Alleen jij weet hoe intens
Het leven samen was
In een wereld ver vandaan
In een wereld zonder oud en pijn
In een wereld zonder ziek en klein
Zal jij opnieuw onze held weer zijn
Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien
En mogen we je aaien en paaien
Het ga je goed in een verborgen wereld
Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld
Blij dat ik je vriend mocht zijn
Ook al doet afscheid toch zo pijn
Autisme Storm.
Autisme Storm 