De liefde is wit. De sneeuw is verdwenen.
De sneeuw zo zoet als wit.
Pas als de sneeuw samen met de liefde verdwijnt, zal zij koffiebitter zwart kunnen zijn.
De liefde
Tag: liefde
Intimiteit
Je vertelde me altijd dat je het niet leuk vond dat ik geen gevoel voor intimiteit had,
hoe ik je niet vasthield zoals jij vastgehouden wilde worden,
zoals zij jou vasthield.
Ik zou je niet veel kussen in het openbaar,
dus je gaf me geen kans om weg te komen.
Je hield me steviger vast en mijn ontsnapping lag in het slot van onze monden.
Ik vond het fijn,
maar ik heb me altijd afgevraagd wat normaal is.
Was je zo met haar of was zij normaal,
snak je naar vrouwen die niet zo intiem zijn als jij of speel je gewoon graag ons spelletje?
De laatste tijd probeer ik je meer aan te raken, woorden te zeggen die aanvoelen als rozenknopjes.
Zo zoet en elegant delicaat.
En hoe meer ik dit vreemde concept van een intieme relatie laat zien,
hoe meer ik verliefd word,
hoe meer ik in je val trap van glimlachen en vingers die door mijn haar gaan,
hoe meer ik hunker naar je kussen, je aanraking,…
Wat is er met me gebeurd?
Want schat,
ik bang ben.
Autisme Storm.
Liefde
Probeer te spreken over liefde en je zult je verstand verliezen
Autisme Storm.
Gebroken hart
Hoe genees ik een gebroken hart?
Mijn hele wereld is uit elkaar gevallen.
Hoe vind ik hoop in een gloednieuwe dag,
als degene van wie ik hou weg is?
Mijn geest stroomt over van herinneringen aan jou,
van alles wat we hebben gedeeld, alles wat we wisten.
Ik verlang naar je aanraking en je warme omhelzing,
de blik in je ogen, de glimlach op je gezicht.
Mijn dromen zijn gevuld met jouw zachte kus.
Ik word wakker en huil om alles wat ik mis.
Hoe kan ik een gebroken hart herstellen,
als mijn enige ware liefde en ik uit elkaar zijn?
Mijn hart weet alleen van jou te houden, het wil niet loslaten, wat moet ik doen?
Onze momenten samen waren kostbaar en weinig,
maar ik koesterde ze allemaal meer dan je wist.
Ik hou van je, mijn engel, en dat zal altijd zo blijven.
Ik hield toen van je en ik hou nog steeds van je.
Verdronken vlinder
Verdronken vlinder
Dronken dromen
Nooit nimmer
Genoeg gehad
.
Goedemorgen gij
Ventje vriendje
Liefde leven
Groot geluk
.
Bezorgd bewust
Vernieuwd vertrouwen
Gevonden grootheid
Lieve lust
.
Zoekend zwaailicht
Komend kerend
Teder thuis
Blozend bijtje
Autisme Storm.
Verloren
Verloren voelde ik mij
In die dwaze wereld rondom jij
Waarin men de waarheid achterstevoren las
Waarin zijn belangrijker was dan fijn
Waar Niagarawatervallen van haat
De liefde verscheurden
En niemand dit betreurde
Waar abnormaal de normaalste zaak was
De werkdruk werd opgemeten door professoren
De leugen een Olympische medaille kreeg
En het klootjesvolk knikte en knikte
En schreeuwde om meer
Autisme Storm.
Niet mijn dag
Het was niet de dag
Het was niet de dag die het zou moeten
Het was de dag die het zou worden
Een dag zonder lach
Omdat die lach was verdwenen
Omdat het onweer de dag kaapte
Het werd geen routine
Omdat de verandering mij gijzelde
Omdat chaos het losgeld betaalde
De regelmaat werd verkracht vannacht
Door Somalische piraten in mijn hoofd
Die mijn ochtend zouden bepalen
Het werd oorlog
Een strijd om te overleven
In een wereld van chaos
Waarin ik de weg kwijt raakte
Waarin ik verdwaalde in hersenspinsels
Waarin ik mijzelf verloor
Ik wilde roepen om hulp
Maar niemand heeft mij leren roepen
Ik zocht woorden om aandacht
Maar mijn zoekfunctie blokkeerde
Totaal en weer een keer
Een keer teveel
Te veel rotzooi
Om te ontsnappen uit de chaos
Chaos die ik alleen zie
Chaos die ik alleen beleef
Chaos mijn grootste vijand
Als piraten met kalashnikovs
Als rovers met zwaarden
Als terroristen met granaatwerpers
Als een woord een verwijt wordt
Als de rede wordt begraven
Als Cupido een schrikbewind voert
Een hart een handgranaat
Een pijl een oorlogswapen
De liefde de haat
Hoe fout kan het gaan
In een milliseconde van chaos
In een fractie van ontreddering
In een moment van totale onmacht
Het werd weer een dag
Die jij en ik niet zo graag mag
Het was jammer weer
Niet mijn dag
Autisme Storm.
In de luchthaven
In de luchthaven
Naast een vergeten rijstveld in Vietnam
Stromen passagiers gemoedelijk toe
Voor één van de vijf vluchten die dag
Tokkelend op hun nieuwste speeltjes
De tijd verdoen met niets-doen
Blauwe linten rijgen paadjes samen
Waarlangs het passagiers-vee mag lopen
Naar een nieuwe bestemming
Of nieuw oord te ontdekken
.
Een dametje in een roodglanzend jasje
Deed een kort pasje
Naast het tasje
Vond er fris zonder jasje
En was terug in haar sasje
.
Zoekend naar morgen
Bleef hij vandaag
Verzonken in gisteren
Toen alles nog goed ging
Hij kon genieten van zijn zin
Die de laatste liefde uitblies
Alvorens verdriet en plots verlies
Verzonken in het gemis
Verlaten, verloren, zo wis
Autisme Storm.
Die ochtend (Verbondenheid)
Hij greep mijn borsten beet
Een aarzelende greep
Trillende handen
Die mij intens omarmden
We waren net opgestaan
De ochtendplas nog niet gedaan
Als een junk onze eerste knuffel nodig
Woorden en stof compleet overbodig
Houden van, aanraken kan
Een zoen van een kapoen, ik vandoen
Een streel in de ochtend vroeg
Liefde die ons samen droeg
Potjes lijmen en potjes breken
De rimpels steeds glad gestreken
Samen zoveel liefde gehad
Genieten in onze serviceflat
Autisme Storm.
Mijn beste vriend (afscheid van een huisdier)
Kon ik mij maar verwarmen
Aan die vacht van plezier
Aan die snoet van vertier
Was jij maar weer hier
.
Vrienden sterven nooit
Alleen hun adem stopt
En voetstappen verdwijnen
Maar de liefde blijft
.
Een beste vriend sterft niet
Omdat je hem niet langer ziet
Een beste vriend blijft naar jou komen
In herinneringen en mooie dromen
.
Kon ik toveren
Dan nam ik mijn toverstaf
En jij bracht hem weer
.
Mijn kleine vriend
Mijn groot verdriet
Die een plotse wind
Naar de hemel blies
.
Waarom moet je ons plots verlaten
Naar jou reis hebben wij het raden
Waar loop je nu toch rond
Mijn liefste (naam), mijn allerliefste hond
.
Niemand die het bevat
Voor hen was je maar een kat
Voor ons was je een held
Onze (naam), ons maatje
Blij dat ik je heb gekend
Autisme Storm.
Autisme Storm 