Geen seizoenen meer

Foto: wilma HW61 op Flickr.com.

De lente waaide voorbij,

zoals ook de winter was voorbij gevroren.

Er leken geen seizoenen meer

sinds de herfst zijn twee opvolgers ontbladerde.

.

Het bleef koud, nat en kil

en de vijfde maand sukkelde van de kalender.

.

Zwangere wolken dreven eindeloos voorbij,

alsof de zon ophokplicht had gekregen.

Het weer leek niet meer van de grond te komen

met temperaturen onder vijftien graden.

.

De terrassen vochten met de politiek en plexiglas

als openluchtzwembaden voor mensen met kleren aan.

.

Het ging ooit wel weer goed komen,

als de staatsgreep van de herfst werd verslagen

door een leger van warmte en zonnestralen

en we vol nostalgie zouden terugdenken aan die eeuwige herfst.

.

Autisme Storm.

De stilstand

Foto: Yomogi Resident .

Ik verloor mijn weg

In een wereld die bleef stilstaan

In de leegte van het bestaan

Ik voelde mij klein en groot tegelijk

Wachtend tot er iets gebeuren zou

Maar alles kwam terug

Zonder helden, zonder winnaars

De vlakte bleef vlak

En de ene dag strompelde over de volgende

Tot de week weker werd

En de maand wachtte op maandagen

De wereld leek leeg

De hoofden vol

De mens bleef dwaas

En de bazen de baas

Niets zou veranderen, niets zou zijn

We bleven verweesd, we bleven klein

Autisme Storm.