Afscheid van een vriend

Foto: Lady Kanna.

Kon jij nog maar even leven

Ik jou zo een laatste knuffel geven

Kon ik maar jou warmte voelen

Jij en ik nog samen stoeien

Het huis is groot en stil

Nu jij er niet meer bent

Maar weet het was bijzonder

Dat ik zo’n maatje heb gekend

Jij bent ginds anders, zo ver vandaan

Daar is jou strijd voorgoed gedaan

Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is

Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis

=====

Alleen jij weet hoeveel

Alleen jij weet hoe zwaar

Alleen jij weet hoe lang

De leegte duren zal

Alleen jij weet hoe mooi

Alleen jij weet hoe bijzonder

Alleen jij weet hoe intens

Het leven samen was

In een wereld ver vandaan

In een wereld zonder oud en pijn

In een wereld zonder ziek en klein

Zal jij opnieuw onze held weer zijn

Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien

En mogen we je aaien en paaien

Het ga je goed in een verborgen wereld

Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld

Blij dat ik je vriend mocht zijn

Ook al doet afscheid toch zo pijn

Autisme Storm.

Dag boze buitenwereld!

Foto: Guido Alan.

Dag boze buitenwereld!

Daar ben je weer!

Eigenlijk zijn we net maatjes.

Dat had je niet gedacht, hé?

… Grapje.

Autisme Storm.

Een grijze golf van mist en dauw

Scherenwelle.
Foto: JW Brink.

Een grijze golf van mist en dauw overspoeld het vlakke weiland.

De zon gaapt een lichtrode adem boven het aards bestaan.

De trein kent zijn bestemming en hobbelt tussen bomen en akkers.

Een vlucht van het platteland naar de grootstad.

Een nieuwe geeuw van de ochtendzon duikt onder de wolken en streelt moeder aarde.

De trein ruikt zijn maatjes en snelt naar de hoofdstad.

De grijze golf verliest het gevecht met de rode vlammetjes.

Het blauwe uur tussen dag en nacht maakt plaats voor een zonnige herfstdag.

De stad krijgt zijn kleur, de nacht verdween langs de achterdeur.

Autisme Storm.

Het vosje van de VRT

Borstkas vooruit en weg ermee.

Heuveltje af en heuveltje op.

Naar de voetbal kijken is de top.

Dansend als een rosse ballerina.

Huppelt zij rond om een uur of acht, ja.

Kijken naar een doelpunt of twee.

Naar een treurende of juichende mensenzee.

Een groot scherm om haar helden te zien scoren.

Dries Mertens en Lukaku kunnen haar bekoren.

Van het WK voetbal wil het vosje steeds meer.

Daarom komt het kijken keer na keer.

De doelpunten van Chadli zijn prachtig.

Met commentaar van Mulder, gewoon machtig.

Fan van de Rode Duivels sinds het begin.

Messi, Ronaldo en Neymar veel te min.

En komt een strafschop er weer aan.

Zie de oogjes van het vosje dan eens gaan.

Hun trouwe maatje, de video-analist.

Wordt door de Duiveltjes nog steeds gemist.

Zijn wijze woorden, de helpende hand.

Brachten hen naar het Russen-land.

Om 0-2 achterstand gaan zij niet malen.

Als ze nadien de kwartfinale halen.

Voor een matchke tegen Brasil moet alles wijken.

En komt het vosje met vijftien maatjes kijken.

Naast de grote VRT-pilaar.

Is het grote moment nu daar.

Tegen Neymar en Marcelo in groene velden.

Zullen de Duivels zich laten gelden.

En worden zij toch geen kampioen.

Dan is daar niks aan te doen.

Ze toonden hun moed, daad en kracht.

En blijven eeuwig onze helden, dag en nacht.

Autisme Storm.