
Er was eens een jonge dame, genaamd wicht
wiens snelheid veel sneller was dan het licht
ze vertrok op een dag
zonder iemand het zag
en keerde de vorige nacht weer terug
Autisme Storm.

Er was eens een jonge dame, genaamd wicht
wiens snelheid veel sneller was dan het licht
ze vertrok op een dag
zonder iemand het zag
en keerde de vorige nacht weer terug
Autisme Storm.

Daar wacht hij bij het raam,
starend naar de fluwelen zomerhemel,
op zoek naar haar favoriete fruit,
fluisterend nadenkend
Alleen de lijster antwoordt:
het ultieme deuntje van de zomer
Ondanks treurnis glimlacht hij,
blij dat het geluid in de kille nacht,
zijn eigen gedachten overstemt
Alles is beter dan stilte
Autisme Storm.

ik op het dak van een hotel in Beiroet zat
met een cocktail in de hand en zicht op de zee
wiens golven fataal botsten op de duivenrotsen
verder kabbelden naar het land van de ceder
waar het water zich verkneukelde op bange tenen
laafde aan in zwart verborgen vrouwenlichamen
en enthousiast zwaarbehaarde mannen begroette.
De stad van tegenpolen die oplosten in de metropool
op groene tapijten ernstige heren met donkere bidkralen
nabij de Amerikaanse universiteit nutteloze boeken
gedragen door dromen die het weekend openden
om meisjes met chirurgisch correcte neuzen te versieren
in danstempels waar alleen schoonheid binnen mag.
De avond ademde de stad in
Met humvees als versterkte burchten
Opzwepende popmuziek en bezwete lijven
Van dabke dansende mannen op een huwelijksfeest.
Terwijl anderen lurken aan een waterpijp en
pronken met hun mobieltjes, nieuwste apps,
de stad die wakker wordt bij de nacht
en voort zoemt en verder slaapt bij dag.
Wanneer ze tijd heeft om kortstondig te peinzen
over verleden, oorlog, lijden en chaos, zoals
ook ik mijmer waarover morgen te schrijven
over de ogen van de nacht of de sluier van de dag
en ik hoopte maar
dat de duiven de rots zouden begraven.
Autisme Storm.

Mijn lichaam verwelkte tussen bebloemde lakens
De geest klauwend smachtend zijn eigen bakens
Een pop van klei liet mij bevriezen
Emotie en gevoelens samen wiezen
De gedachten dwaalden over het plafond
Waar vrijheid nog heerste en alles kon
Samen vermoeiende terreur
Met grijs als enige kleur
Ik dacht aan een alternatief
Een oprechte nachtelijke dief
Was het mijn minnaar of medespeler
Mijn lieve nar of zorgzame heler
Mijn lichaam verdween in de nacht
Waar iedereen wat anders dacht
En ik alleen kon cijferen in akkoorden
En acteren aan linkse bakboorden
Autisme Storm.

Er was een tijd toen de aarde nog een ronde bol was
En niemand sprak over een piek of iets afvlakken
En je creativiteit niet werd gefnuikt
Door Corona doden en statistieken
Je nog vrij en zorgeloos kon rondlopen
Zonder afstanden of meters te tellen
Te wachten op mondkapjes uit China
En toestellen om weer op adem te komen
Toen mensen nog gewoon stierven in rusthuizen
Omdat ze gewoon oud werden
Toen we nog niet terecht kwamen in Whatsapp groepjes
En overstelpt werden met onzedelijke filmpjes
En met dwaze informatie onze handen wasten
Van mensen die ons eigenlijk geen knijt interesseren
En het geklaag van onderwijspersoneel die voor het eerst werken
Want dat waren ze nooit gewoon
Met als enige voordeel dat we dit jaar
Niet naar dat bekakte Songfestival moeten kijken
En eindelijk ademruimte vinden in onze agenda
Eindelijk de vakantiefoto’s van de voorbije zes reizen bekijken
Waarvan we al lang niet meer weten welke foto waarbij hoort
De enige open parken zijn autostrades geworden
Van ontregelde mensen en psychopaten
Die zich verbazen over hun eigen spiegel
Van agenten die niet langer op boeven jagen
Maar op alles wat sociaal in de omgang is
Van regels die vloeien uit een gewond dier
En schreeuwen in een donkere nacht
En stiltes die liggen te wachten op een begrafenis
Waarbij zelfs vier kaartspelers te veel zijn
Omdat we leven in andere tijden
Met zekerheden die pootje gelapt zijn
Met conflicten die verengen in tijd en ruimte
Exploderen in de woonkamer
Ontgroenen in de supermarkt
Tot niemand nog de moed kan vinden
Om de dag van gisteren toe te dekken
En het bed vandaag weer op te maken
Autisme Storm.

Mysterieuze koningin van de nacht
Die nooit weent, die nooit lacht
Die Valentijn kreeg je mij in jou macht
Ik zocht wat onbereikbaar was
Onder herfstbladeren verborgen jou moeras
Dacht nog dat ik de toekomst zag
En wou je verheffen en aanbidden
Maar mijn kathedraal werd een inferno
Ik werd een vreemde voor mijzelf
Mijn huid barstte van de hitte
Je gooide mijn as voor de vissen
Je verslond mijn naïeve ziel
En zei dat het was omdat je van me hield
Maar jou liefdeshonger werd mijn dood
Met Valentijn ging jij door het rood
Je nam mij mee naar de plaats nooit
Je brandende ogen verslonden mij
Van vuur naar as naar klei
Het werd zij en niet langer hij
Valentijn maakte mij vrij
Van die aardkloot daar rondom mij
Waar ik nu altijd en eeuwig gedij
Autisme Storm.

De onschuld van de dag
Strekte zich uit over de nacht
In een waas van wit en ooit wild
Herschapen tot een lam schaap
Om gebeten te worden
Door hen die benijden
Te dromen van morgen
Als alles beter gaat
Autisme Storm.

Dief in de nacht
Weg met mijn laken
Om weer eens onderkoeld te raken
Autisme Storm.

Waarop heb ik zolang gewacht?
Ik zou het moeten weten, mijn gedacht
Was het in de nacht of overdag?
Wie die mij dat zeggen kan?
Ik herinner mij iets, maar meestal niets
Het was op een woensdag of vrijdag misschien
Het wachten bleef duren
Het leken wel uren
En niets bewoog en niemand kwam
Tot men mij vond
Alleen en verward
Op het koertje voor het ouderenhuis
Autisme Storm.

Hoe donker is de nacht
Als de ochtend niet meer lacht
Als je het licht niet meer ziet
Tussen al dat grote verdriet
Als iemand het heeft donker gemaakt
En aankomende trein je auto raakt
Als je niet meer kan vertrouwen
En het leven gaat vernauwen
Tot opeens twee straallichten
Die de afstand snel verdichten
Een enorm lawaai een enorm klap
Wat rest een drama op Google Maps
Hoe jong je was
Hoe goed je de regels las
Je wou van alles doen, je wou vooruit
De toekomst verwrongen staal, gebroken ruit
Als engel moet je leven
Te vroeg, te zeer bedreven
Een vriend kwijt, een verlies zo groot
Om een onschuldige, nu plots dood
Autisme Storm.