Het verhaal

Foto: rossyyume op Flickr.com.

Hoe gaat dit verhaal verder,
hoe zal het zich ontrafelen?
Het leek snel te gaan,
als een slag van de hamer.
Zoals alle verhalen moet dit verhaal een begin hebben,
vol verwachting en potentieel, zoals het begin van de avond.
En dan gebeurt het, de onvermijdelijke terreur,
een nacht van ongeluk, en uiteindelijk loopt het fout.
En wat is de toevlucht die onze held zal volgen?
Wraak, gerechtigheid of pillen om te slikken?
Als dit verhaal verdergaat, zal ik me niet schikken…
aan de gekmakende gemeenplaatsen die de maatschappij heeft gevormd.
In plaats daarvan zal ik een andere route nemen,
één van rede en gedachte, die meer invloed heeft.
Uiteindelijk is dit een verhaal van ontdekking,
dat door onze intelligentie zijn pad zal vinden.

Autisme Storm.

Labyrint

Labyrint op de Novalishoeve in Texel in Nederland.
Foto: Roel Wijnants.

Ik verdwaal in mijzelf

Een labyrint met tentakels in de verste hoeken

Als de grote hindoe-moedergodin Durga

Met vier, acht, tien of twintig armen

Grijpen in het heden

Maar het verleden niet kunnen ontrafelen

Beelden als lichtflitsen door het hoofd

Ik verdwaal in de carrousel van het leven

Dat te druk, te chaotisch is voor mij

Ik verlies alle controle

Ik ben bang, doodsbang

Ik ben triest, verschrikkelijk triest

Ik ben boos, boos op de hele wereld

Ik kan het even niet meer aan

Die drukke wereld, al die beelden, die emoties

Geef mij de tijd en ruimte

Die ik nodig heb om het verleden te verwerken

Ik zie vier keer meer dan jou

Ik hoor vijf keer meer dan jou

Geef mij mijn eigen stek

Laat mij alleen

Geef mij voldoende rust

Ik ben anders dan de anderen

Geef mij geborgenheid en zekerheden

Zodat ik een uitweg kan vinden

In het labyrint van het leven

Autisme Storm.