
Foto: AI – WordPress.com.
het licht scheen
niet langer heen
maar volop
van teen tot kop
geen idee of het herfst of lente was
toen ik het zag, toen ik het las
maar vandaag was iemand blij
en ik wist… dat was hij
Autisme Storm.

Foto: AI – WordPress.com.
het licht scheen
niet langer heen
maar volop
van teen tot kop
geen idee of het herfst of lente was
toen ik het zag, toen ik het las
maar vandaag was iemand blij
en ik wist… dat was hij
Autisme Storm.

Als de wolken zich uitstorten, voel je dan hun pijn?
Als de bloem sterft, ruik je dan het verfrommelde bloemblaadje als een mislukking?
De zon schijnt, maar er is geen licht hier
Alleen schaduwen, het licht zal voor altijd langs je heen schijnen…
Autisme Storm.

Door de nood zwaar in het rood
Ellende aan een radeloze vlucht ontsproot
Eenzame sardien in een helse vloot
Overleef je of wordt het de dood
Jou hart moeders’ smart
Jou leven te vroeg getart
Verzuip jij als een onbekende
Die vluchtte en rende
Geen letter over jou in de krant
Radeloze op zoek naar een land
Waar alles beter zou zijn
Naar een paradijs zo fijn
Maar haal je ooit de bestemming
Of cirkel je in een doodsring
Een kans zo klein
Ontvluchten die pijn
Armoede, oorlog en geweld
Leven op een vuilnisbelt
Een hart van hoop
Een toekomst te koop
Een verleden begraven
Een dorst snel laven
Maar hoe onzeker is de toekomst
Een boot als een zeepspons
Golven te hoog
Dromen te groot
Het verre land ligt te ver
Enkel rest ons een ster
Die in jou naam zal schijnen
Wanneer jou leven zal verdwijnen
Vluchteling je stierf niet alleen
Voor jou geen traan, geen geween
Een anoniem graf in een havenstad
Want ze hebben het gehad
Met zij die zoeken en vluchten
Waarvoor we niet langer zuchten
Maar aanvaarden wat niet te aanvaarden is
Ze hebben pech, ze hebben het mis
Ze mogen zinken en verdrinken
Zonder knipperen of verpinken
Hun dood heeft immers geen waarde
In onze steen van harde aarde
Autisme Storm.

Ik huil zwarte tranen
Als een niet te ontwaren kluwen
De zon schijnt, maar ik hoor donder en bliksem
Het geluk lacht
Mij uit in het gezicht
De pijn zit diep vanbinnen
Ik wil ze eruit krassen
Maar heb de moed niet
Ik voel mij alleen in de menigte
Ze zitten samen in mijn hoofd
De antoniemen van een autist
Ik ben de weg niet kwijt
Ik zie zelfs geen weg
Mijn ziel is verward
Mijn lichaam loopt over
Mijn geest verdampt
Zwarte tranen maken diepen groeven
In het parket van het leven
Autisme Storm.

Wanneer de herfst langs de bladeren begint te schuren, zal het wachten op de winter niet lang meer duren.
De zon zal alsmaar minder schijnen. De laatste kleuren van de mooie herfst verdwijnen.
Van natuur in kleurenpracht naar welterusten fauna en flora, slaap zacht. Jullie tijd is gekomen. Wat rest zijn de laatste dromen.
De vrieskou is in het land. Koning winter aan de overhand.
De nerven van ons bestaan laten zich één voor één gaan. Hun laatste uren gekomen, slechts kaal nu alle bomen.
Laat mij niet sterven in de winter. De lente, de zomer, de herfst tot ginder.
Laat mij dromen van alle seizoenen. Geef mij liefde, warmte en duizend zoenen.
Laat mij lente, zomer en mijn oude dagen slijten in de herfst. Maar mijn waardigheid is geen open werf.
Als mijn benen zijn versleten heb ik nog mijn wankel geweten. Als ik traag word als een slak, maak van mijn dagelijks geluk dan mijn levensvak.
Laat mij antiek, Ambiorixen in Tongeren, maar nooit verdorsten of verhongeren.
Maar als zout blijft neerdalen in open wonden. En mijn lichaam en geest draaien in een alsmaar kleiner ronde.
Dan hoef ik geen rondje winter meer. Dan wil ik geen laatste seizoen en heel veel zeer.
Als ik niet langer kan dromen, hoeft de winter niet meer langs te komen.
Dan wil ik in jou armen vertoeven en daar in de herfst mijn laatste paddenstoelen zoeken.
Autisme Storm.

Gij, dwaas zeemonster met kwalogen in het plafond.
Wat zit gij toch te schijnen hier altijd in het rond.
Hou toch op met turen en mij altijd te begluren.
Ik ben hier om te slapen, ook al is het slechts acht uren.
Laat mij met rust, gij vieze vuile zeegeest.
Gij die altijd licht geeft om ter meest.
Doe mij de duivel niet langer aan.
Of met uw bestaan is het weldra gedaan.
Een weldoordachte klik op de schakelaar.
Dan ben ik gered en is de zoete nacht weer daar.
Autisme Storm.