Koud

Foto: Heili Rüütel op Flickr.com.

De winter sneed door mijn polsen

Krassen bezoedelt vrieswater

die mij deden huiveren

dat het einde slechts het begin was

van een seizoen dat mij smoorde

.

De winter wurgde mijn strottenhoofd

Als een volmaakte killer

zonder ooggetuigen,

weg van de commerciële zender

en breedbeeld-tv

.

Als winters konden praten,

dan zwegen ze …

.

Als winters konden geeuwen,

dan spuwden ze vuur

.

Maar winters zijn bedrogen minnaars

die auto’s bekrassen des avond,

brand stichtten met een kaars

en lippen verdrinken met vurige mond

.

Gemeen als een kogel

verborgen een vogel

geen leven mag komen

alleen sterven daarboven

.

Winters zijn gemeen

als een slang in november

die blijft kronkelen tot maart

.

Winters lijken eeuwig

en eeuwig is lang

Autisme Storm.

Slang

Als de slang bijten gaat.

Dan is het reeds te laat.

Dan slaat de olifant op hol.

Dan wordt je hoofd helemaal bol.

Een toeristenkaartje ‘zimmer is vol’.

Gedaan, geen bedje, geen drankje en schol.

Uit mijn keel komen geen woorden meer.

Dan veranderd alles in een woeste beer.

Slang laat de olifant met rust!

Dan wordt mijn hoofd geblust.

Autisme Storm.