Ontwaakt nattigheid der hemel

Foto: Sergey Sapunkoff op Flickr.com.

De regen kwam

vroeger dan gedacht

natter dan verwacht

toen hij nog lag te slapen

als een schip aan de kade

zwevend op deinende golven

met geile zoetheid bedolven.

De regen kwam

en verdween

en kwam

en verdween.

Zoals het altijd gaat

maar niet vandaag.

Het ventiel was open

en regen en goden

kwamen in opstand

en kregen de overhand

in een dag die niet terugkwam

omdat vandaag niet

morgen

en niet gisteren is.

Autisme Storm.

Miezerige dag

Foto: Piet Grim op Flickr.com.

De brandende sigaret en een kop koffie,
mijn metgezellen weer
Sombere dag,
lawaaierig verkeer,
geen enkel mooi meisje te zien:
de poldernamiddag op zijn mooist
Niets anders te doen dan aan een pijp lurken
en dit gedicht schrijven
Mijn poging tot creativiteit
met een geest onder invloed en
gedachten die op hol slaan
Ik zou een kerk kunnen beginnen
maar in plaats daarvan ga ik slapen

Autisme Storm.

Zwarte vijvers

Het Zwart Meer in kanton Fribourg in Zwitserland. Foto: Thomas Mulchi op Flickr.com.

De zwarte vijvers lopen vol.

Gemene kikkers vragen tol.

Duistere, donkere dromen.

Een toekomst wil niet komen.

Omdat het verleden blijft plakken.

Aan kastelen waar toegangspoorten naar beneden zakken.

Met een guillotine in de achtertuin.

En het dagelijks overleven op vrolijk puin.

Omdat de leugen de waarheid is.

En de waarheid vervlogen, onzichtbaar gas.

Mijn ribben vervormen tot breekbaar vlas.

En geen adem blijft in mijn glas.

Een glas dat leger is dan half.

Een een hoofd drie kwart na elf.

De dagen zoeken, de weken roepen.

De sleur glijdt zonder kleur.

De melk roomt tot een rare geur.

Maar we zien niets meer in al het licht.

In genieten en leven als een valse plicht.

De omgeving moordt, de adem smoort.

De pijn vandaag, de hunker naar later.

Als het niet meer hoeft van meer en vaker.

Als wakker worden verdwijnt na slapen.

Als het niet meer kan en we alles achterlaten.

Autisme Storm.

Overlijden (vader)

Foto: Gopi Sutar op Flickr.com.

Het is nooit het juiste moment

Afscheid nemen

We zullen je missen

Je hebt ons zoveel geleerd:

Om geen angst te tonen

Om altijd plezier te hebben

En de dag vrolijk tegemoet te gaan

.

Je hebt zo hard gewerkt

En die sterk werkende handen

Hebben ons door het leven geleid

.

Je hebt ons geleerd:

Dat het leven moeilijk kan zijn

En hard en verdrietig

Maar door dit alles heen

Bleef jij onze vader

.

Wie je was, zal je altijd blijven

Vandaag zijn wij nog vol verdriet

Maar elke dag komt er iets meer glimlach

Om je zacht verder te laten rusten

En te onthouden hoe bijzonder je was!

Autisme Storm.

Bestemming later

Foto: Akiran Mercury.

Te veel balast

Achter mij gelaten

Te veel balast

Te lang meegesleurd

Naar een toekomst van beton

Onsmeltbaar voor de middernachtzon

Drukkend op slapen en oorgaten

Testament van het verleden

Balast van een last

Belast zonder waarde

Balast opnieuw verkast

Gebeten door het verleden

Gesmoord door het heden

Zoekend naar morgen

Die een kopie blijkt van vandaag

Gedood door de zoektocht

Versmoord door de rite

Verdronken in de algemeenheid

Bezweken aan de noodzaak

Te zijn zoals iedereen

Te doen zoals iedereen

Te verliezen zoals iedereen

Oude muizen in nieuwe huizen

Nieuwe huizen in oude straten

Oude straten in een nieuwe stad

Volgepropt met oude muizen

Kon ik maar ontsnappen

Kon ik maar verslaan

Kon ik maar vergeten

Donkere dromen en oude bomen

Kon ik maar ademen

Kon ik maar leven

Kon ik maar lopen

Naar bestemming later

Naar een wereld zonder zorgen

Autisme Storm.

De schildpad

Foto: Susan Dekker.

De schildpad zijn huis, de mensen hun schild.

Hoe traag de viervoeter, hoe snel de tweepoter.

Honderd jaar te gaan. Ons bestaan.

De winter laten om te slapen. De slaap laten om te winteren.

Rust, rust tot de pad kan ontwaken. Druk, druk tot de mens kan gaan slapen.

Geen pantser is bestand tegen zulk leven, want groene blaadjes moet men goed kauwen en tomaatjes niet te rouwe.

Eet een schildpad echt vlees, wordt ze plots weer mens: een beet, een snauw en steeds weer rennen. Gauw, gauw, nu gauw.

Autisme Storm.

Zeemonster

Gij, dwaas zeemonster met kwalogen in het plafond.

Wat zit gij toch te schijnen hier altijd in het rond.

Hou toch op met turen en mij altijd te begluren.

Ik ben hier om te slapen, ook al is het slechts acht uren.

Laat mij met rust, gij vieze vuile zeegeest.

Gij die altijd licht geeft om ter meest.

Doe mij de duivel niet langer aan.

Of met uw bestaan is het weldra gedaan.

Een weldoordachte klik op de schakelaar.

Dan ben ik gered en is de zoete nacht weer daar.

Autisme Storm.