Labyrint

Labyrint op de Novalishoeve in Texel in Nederland.
Foto: Roel Wijnants.

Ik verdwaal in mijzelf

Een labyrint met tentakels in de verste hoeken

Als de grote hindoe-moedergodin Durga

Met vier, acht, tien of twintig armen

Grijpen in het heden

Maar het verleden niet kunnen ontrafelen

Beelden als lichtflitsen door het hoofd

Ik verdwaal in de carrousel van het leven

Dat te druk, te chaotisch is voor mij

Ik verlies alle controle

Ik ben bang, doodsbang

Ik ben triest, verschrikkelijk triest

Ik ben boos, boos op de hele wereld

Ik kan het even niet meer aan

Die drukke wereld, al die beelden, die emoties

Geef mij de tijd en ruimte

Die ik nodig heb om het verleden te verwerken

Ik zie vier keer meer dan jou

Ik hoor vijf keer meer dan jou

Geef mij mijn eigen stek

Laat mij alleen

Geef mij voldoende rust

Ik ben anders dan de anderen

Geef mij geborgenheid en zekerheden

Zodat ik een uitweg kan vinden

In het labyrint van het leven

Autisme Storm.

Lichtjes stotend vooruit komend


Dit is zeldzaam, een propere breack in Turnhout in België op 28 maart 2014. Foto: Guy Jacobs.

Lichtjes stotend vooruit komend glijdt de grijze snuit over kiezel, houten ladders en ijzeren sporen in sliertjes van smog en dauw het Zennedal binnen.

De grijze blokdozen te groot uitgevallen als lange slierten schaamhaar kijken neer op de oude loco breack met vele koppelingen.

Het betonrot zoekt factor 50 om zich te beschermen tegen de prikkelende juni-ochtendzon.

Als een fenix herrijst verder de nieuwe living van het Noordstation.

Toch vele pendelaars zoeken geeuwend en klauterend uit zitbanken, treinstellen, trappen en roltrappen een veilige stek in hun ‘9 to 5’ weekresidentie al in zuidelijke of centrale oorden.

De zon kijkt toe, de stadsvos gaat slapen, de stad ontwaken.

Autisme Storm.

De haas uit het oude Egypte

Foto: Cees van Vliet.

Als een sfinx in het groene gras

Als een mythisch wezen aan een kleine waterplas

Half konijn, half ridder der groene velden

Komt hij al huppelend aangesneld

De wachter van bos en struikgewas

Verscholen, waakzaam in zijn sas

Geschapen door Amon, een blazende Nijlgans

Kreeg nietswetende haas zijn huppeldans

Wachtend op een nieuwe tempel en vaste stek

Vroeg Chnoem aan koning Djoser

De Nijl is droog al zeven jaren lang

Ik ken de oplossing, wees niet bang

Geef mij en Amon een groots paleis

En ik geef u het Egyptisch paradijs

De Nijl zal weder overstromen

Aan uw macht zal geen einde komen

De graansikkel zal schitteren tot het hemelfirmament

Het volk zal niet langer morren en is weer content

Geef mij als offer: bier, broden, ganzen en ossen

En ik zal u uit uw nachtmerrie verlossen

Ik geef u hazen, het zal u verbazen

Het recht te beslissen, een Nijl vol met vissen

Het graan tot de nok, koester geen wrok

Voor mij geen houten barak of steengroeve zo grijs

Geef deze ramkop een pottenbakkerij, een paleis

Laat werklieden en kooplui betalen

Voor prachtige paleiszalen

Amon en Chnoem zijn u dankbaar

De oogst en geboorten voor u ons gebaar

Dus laat vos en haas maar komen

om over het oude Egypte te dromen

Autisme Storm.