Weg van de dag

Ik loop weer weg

Van de dag vandaag, terug naar gisteren

Om mijn blonde haren te laten wapperen

In windstille grijze straten

Weg van de wijze raad

De eigen waarheid achterna

Die mij een spiegel geeft met doornen

Als ik hulp zoek

Zoek ik naar jou die ik wegduw

Huil ik om jou glimlach

Bijt ik in de helpende hand

Terwijl mijn hersenen verkeerd kronkelen

Weg van jullie normaal

Dat mijn vreemde eend blijft

Mijn vijand nummer één

Ik wil niets

Niets dan jou

Niets dan gewoon

Niets is veel

Te veel voor een simpele duif

Die vliegt onder een oceaan

En lava spuwt over dromen

Voor de zandman slapen zal

Ik doe maar voort

Vandaag, één dag na gisteren

Voort de eigen weg

Weg van alles, dicht nabij

Met mijn eigen klei

Onwennig aan jou zij

Autisme Storm.

Bestemming later

Foto: Akiran Mercury.

Te veel balast

Achter mij gelaten

Te veel balast

Te lang meegesleurd

Naar een toekomst van beton

Onsmeltbaar voor de middernachtzon

Drukkend op slapen en oorgaten

Testament van het verleden

Balast van een last

Belast zonder waarde

Balast opnieuw verkast

Gebeten door het verleden

Gesmoord door het heden

Zoekend naar morgen

Die een kopie blijkt van vandaag

Gedood door de zoektocht

Versmoord door de rite

Verdronken in de algemeenheid

Bezweken aan de noodzaak

Te zijn zoals iedereen

Te doen zoals iedereen

Te verliezen zoals iedereen

Oude muizen in nieuwe huizen

Nieuwe huizen in oude straten

Oude straten in een nieuwe stad

Volgepropt met oude muizen

Kon ik maar ontsnappen

Kon ik maar verslaan

Kon ik maar vergeten

Donkere dromen en oude bomen

Kon ik maar ademen

Kon ik maar leven

Kon ik maar lopen

Naar bestemming later

Naar een wereld zonder zorgen

Autisme Storm.

Draak in het zwarte water

Foto: Fgem op Flickr.com.

Draak in het zwarte water

Mekong rivier

Met een rode krullende tong

Het getsjierp van de witte kraanvogels

Verborgen in de schaduw van de takken

Oplichtend bij volle maan

Uitkijkend over de baai van Halong

Bootje dijnend met de drijvende handel

Van India, Nederland en Spanje

Japanners, Chinezen en Kantonezen

Hun kleine of grote voetafdruk nalatend

Als een tattoo in straten vol handelshuizen

Een knooppunt van volkeren en culturen

Een blauwdruk van zeevaarders

Handelaars in specerijen, katoen en wierrook

Een nachtegaal opgesloten in een kooitje

In een tempel, pagode of huis van commercie

Ontwakend met de stroom van de stad

En het volk van de rivier

Een nieuwe dag na het blauwe uur

De krullen van nokken en daken

Van huizen van buddha, moeder en kinderen

Als lichtpunt van armen en verlichtte geesten

Wachtend op nieuwe donaties en gebeden

Het verder uitslijten van treden

Boven de zee en rivieren

Neerkijkend op de kruin van de Viet-Nam

Onder de oksels de rijstvelden en pagoden

De hete adem bedwelmt het volk

Als wierrook in hun geest

Als koffie en thee van het lichaam

Autisme Storm.

Ledlampjes in de kerstboom

De dorpen als ledlampjes in de kerstboom.

De straten als spaghettipieten in het bord.

De huizen als ontbijtgranen. De mensen als korrels zand.

Het verhaal is flou.

Ledlampjes, spaghettipieten, ontbijtgranen, zand.

Ze flitsen door elkaar. De één naar hier, de ander naar daar.

Komen ook de kerstballen en slingers eraan.

Met nogmaals hun eigen verhaal.

Vraagt moeder Maria ‘Waar is die herberg om naartoe te gaan?’.

Wanneer open, wanneer inchecken, wanneer ontbijt, in welke zaal, wanneer vandaag?

Stop! Het is een herberg. Geen vragen en schuilen maar.

Ik zit met lampjes, pieten, granen, korrels, …

Kom mij niet vragen met welke badge je in jou herberg inchecken mag.

Ik zit in een andere stad, een ander land, een eigen verhaal, als je dat eens begrijpen kon.

Ik ben moe. Straks weer een nieuwe kermis die op mij wacht.

Laat rusten en dan ginds naartoe.

Autisme Storm.