Geen seizoenen meer

Foto: wilma HW61 op Flickr.com.

De lente waaide voorbij,

zoals ook de winter was voorbij gevroren.

Er leken geen seizoenen meer

sinds de herfst zijn twee opvolgers ontbladerde.

.

Het bleef koud, nat en kil

en de vijfde maand sukkelde van de kalender.

.

Zwangere wolken dreven eindeloos voorbij,

alsof de zon ophokplicht had gekregen.

Het weer leek niet meer van de grond te komen

met temperaturen onder vijftien graden.

.

De terrassen vochten met de politiek en plexiglas

als openluchtzwembaden voor mensen met kleren aan.

.

Het ging ooit wel weer goed komen,

als de staatsgreep van de herfst werd verslagen

door een leger van warmte en zonnestralen

en we vol nostalgie zouden terugdenken aan die eeuwige herfst.

.

Autisme Storm.

Hemel

Foto: Varosh Santanamiguel.

Waar de hemel begon

Was waar jij stond

Met een flukse flinke

Rechtsdraaiende rakker

Als noodzakelijk instrument

Van die getinte huid

Die jou witte cocoon verlichtte

En te veel verborg

Zonder enige reden

In een paradijs waar

Geen woorden nodig waren

Omdat bontgekleurde fladderaars

Er de boomtoppen veroverden

Maar als een monnik

Uit vervlogen middeleeuwen

Wachtte jij op een teken

Ter bevestiging

Dat er meer was

Dan dit aards’ bestaan

En weldra jou gebeden

Verhoord zouden worden zoals weleer

Om ons samen te leiden

Naar tuinen van Eden

Met hangende terrassen

Langs hemelsblauwe rivieren

En geelgrijze stranden

Waar ook onze ark

Weldra zou stranden

En alles zich kon herhalen

Autisme Storm.

Madrid

Wat weet je nog van Madrid? Wie gaat er mee?

Als je dat vraagt aan mij, dan zeg ik ‘nee’.

Duizend terrassen in Rome om zalig van te dromen.

Blijf je bij mij, dan blijf ik bij jou.

Duizend terrassen in Rome om zalig van te dromen.

Bart Kaël, ga nu maar weg, het is al goed.

Wat was er in Madrid, herinner ik het mij maar.

Grote witte gebouwen, zuilen, marmer.

Smallere straatjes met terrasjes, passanten die paraderen.

Een boulangerie-ijssalon, verslikken in blauwe ijscrème.

Nee, blauwe lippen zei mijn vriend.

Beneden naar het toilet om uit te hoesten.

De politie die passeert. Nog meer verslikken in het lachen.

Christelle, nee Parijs, nee Madrid was het…

Wat hebben we in Madrid gedaan?

Kasseien en het koninklijk paleis.

Cola light, pssssst, flesje open in het sjieke paleis.

De garde, de wachter… boos en roepen.

Zijn tapijten moeten schoon blijven liggen.

Wij braaf zijn en weer verder gaan.

Autisme Storm.