Dat huis van mijn jeugd

Waar is dat huis waar de deur nooit opengaat

Waar het wachten blijft op warmte en blijheid

De vreugde altijd zoek is en altijd laat

En het enige kind zwijgt en lijdt

Hier waar vader met strenge hand regeert

En moeder kuisziek de liefde wist

Waar mijn maag zich ommekeert

En iedereen gaat lopen met leugen en list

Waar ik mijzelf niet eens kan zijn

Mijn vader ontsnapt en de koersfiets neemt

Met een strenge hand het kind de hoek indrijft

En mijn moeder een tweede claimed

Waar geborgenheid en een knuffel verborgen blijft

En moeder mij naar de school toestuurt

Met rode muts met witte pompon

Waar pesten duurt en voortduurt

Lachen om mijn anders, mijn dikke ton

Snel met mijn fiets op de vlucht

Verdwalen op grootmoeders’ boerderij

Om te ademen, om vrijheid en lucht

Met de dieren aan mijn zij

Waar is dat huis

Waar mijn moeder flikflooide in de kelder

Waar is dat huis

Waar spanningen vertroebelden het leven helder

Daar wil ik niet langer naartoe

Waar in de living het ziekenbed van moeder lag

Na vier jaar behandelingen en kanker moe

Waar ik stelende zussen bezig zag

Met handen vol parels en juwelen

En kleren en meer van dat fraais

Waarvan kinderwonden niet meer helen

Zoals vissersboten werkloos aan de kaai

Een huis waar ik nooit mijzelf kon zijn

Omdat flikkers nu eenmaal niet in hun kerk pasten

Ik stelden hen zwaar teleur, echt niet fijn

Omdat ik simpelweg viel op gasten

Waarom kan een thuis zo moeilijk zijn

Waarom kan ik niet gewoon de zoon zijn

Die anders is dan iedereen

Als een tomaat naast een winterpeen

Het huis waar ik niet wil komen

Niet wonen

Waar vader nog wat wou toelichten aan haar sterfbed

Een nieuw gegeven, een nieuwe aanzet

Maar dat huis heeft nu afgedaan

Ik woon nu elders

Gelukkig voortaan

Autisme Storm.

Het huis van mijn opa

Daar waar de mierzoete thee onze adem bedwelmd

Waar zijn liefste niet langer onze magen verwent

Vertoefd mijn opa één met flinterdunne nicotinestok

Keffiyeh van koffieprut en vervlogen sneeuwvlok

Roken maakt de longen proper zegt hij

Met een blauwgrijze bloemkool erbij

Zijn overhitte lichaam, gekoeld door parels zo puur

Tranen geklierd tot oude wijn: venijn en zuur

Getinte rimpelpoten met bruine nagelriemen

Borstelsnor van vrijheid en Koerdenlied

Verhalen over de bergen, vrienden van ons

Een thuis zonder land, een huis zonder spons

Gedragen langs weidenbloemen op schone dagen

Stut ik nu ook opa in dit handgeweven huis

Tot de val van zijn asem, zijn vrucht tot het kruis

Autisme Storm.

Te proper gewassen

Te proper gewassen, vergeten te schoon

Verloor ik de onschuld, bleef het een droom

Mijn huis was ik kwijt, ik barstte van nijd

De fouten begaan, te laat al die spijt

Mijn lichaam was bleek, ongezond zo het leek

Ik zocht naar een naald, ik schopte vaak keet

Te lang en te veel, geduld met mij gehad

Het huis werd een riool voor deze drugsrat

Ik zocht naar mijn aders, ik spoot er weer in

Even geluk, roes, had het leven weer zin

Kwam mijn duivel weer kloppen

Denk nu niet aan stoppen

Het huis van een junk, een thuis ooit gehad

Riool nooit meer proper, een vogel voor kat

Autisme Storm.

Ontsnapping aan de chaos

Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking

In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld

Gewurgd door de noodzaak

Voldoen aan hun social killer events

Om weldra te stikken

In een wereld van tranen en verdriet

Snuif je jou eigen wereld in

Lik je aan verboden vruchten

Verzwelg je roze nijlpaarden

Om te ontsnappen

Aan een oceaan van verplichtingen

Aan een wereld van chaos

Aan een leven van overleven

Om je ergens thuis te voelen

In een huis dat reeds werd afgebroken

Met slaapkamers op half negen

Met een keuken vol cola en citroen

Een egel door je neus

Een krokodil door je mond

Een grijze kater door het hoofd

En een bizon tussen de benen

Gedreven door verdreven angsten

Verdwenen met geleende dromen

Bezwangerd met een replay

Bevroren in de tijd

Slapend door mistige dagen

Van indrukken en lagen

Zoekend naar een spiegel

Die een vloeipapier blijkt

Dansend met de eigen ziel

Die plots naast jou grote voeten viel

Verdronken vlinder

Verdronken vlinder

Dronken dromen

Nooit nimmer

Genoeg gehad

Goedemorgen gij

Ventje vriendje

Liefde leven

Groot geluk

Bezorgd bewust

Vernieuwd vertrouwen

Gevonden grootheid

Lieve lust

Zoekend zwaailicht

Komend kerend

Teder thuis

Blozend bijtje

Autisme Storm.

Koud om mij heen

Colder Weather ♫♪ — *Foto: Murilo Tempest.*

Koud was het om mij heen

In het schrikkeljaar dat zichzelf kopieerde

Het jaar met bosbranden op een heel continent

Toen aarde beefde en bleef beven

Puerto Rico, Turkije, Iran, Kroatië, Griekenland

Indonesië, Nieuw-Zeeland en China er ook van

Met mijn haren in de verwarring

Seksdriften haalden niet eens de behanging

Mijn adem kreeg zijn beperking

Door virologen die zich God waanden

Van het pad afdwaalden

En zich door een politiek moeras baanden

En we nauwelijks beseften wat is er gaande

Een jaar dat verloren leek

Eén van voortdurend keet

Politiek en wetenschap

Geloof en ongeloof

Verbinden en ontbinden

Haat en eigen zaad

Geblaat door de veelvraat

Stress omdat we geen stress meer kregen

Het kantoor opeens was verdwenen

En thuis een opvanghuis, crèche voor alles

Van huilende baby’s

Spelende kinderen

Toeterambulancerende vrouwen

Verdwenen dagen

Verdwenen weken

Verdwenen minnaars

Verdwenen minnaressen

Braaf thuis op kot

En lichaam op slot

In alles zat reeds de mot

En zij waanden zich God

En hij ook in dat Witte Huis

Dagelijks op onze buis

Het jaar van pijn

Het jaar dat niet hoorde te zijn

Autisme Storm.

Nymfomane

Met jou stekels en jou dodendans

Dook je op bij professor Van Ranst

Jij hyperseksuele nepgodin

Drong er opeens in

In onze wereld lief en klein

Bracht je ellende en deed pijn

Je was een gestoorde vrouw

En lustte ons allemaal rouw

Jou anorgasmie was een fobie

Jou killer instinct een fantasie

Voor jou stonden dokters als lakei

Speelden kinderen thuis met boetseerklei

Voelden wij ons klein in een grote rij

Als een Giel in monnikspij

De wereld werd opnieuw ons dorp

Een buurtwinkel op schouderworp

Om achten allen uit de deur

Even klappen tegen de ophoksleur

Onze helden niet langer op tv

Maar zorg en politie mijn idee

De professoren, labo en de rest

Doen nu zo wreed hun best

De middelen zijn duur en schaars

De patiënt nu groen dan paars

Lange dagen, lange uren

Krijgen het zwaar verduren

Vele handen, vele bedden

Moeten onze toekomst zetten

Helden in wit, groen en blauw

Helden man en vrouw

Helden zonder handleiding

Vechten voor een blijde tijding

Vechten voor u en ik

Vechten voor een knik

Om even op adem te komen

En waakzaam te blijven dromen

Onthoofden zij het gevaar

Maar de nymfomane blijft daar

Als een gestoorde psychopaat

Die maar niet rusten gaat

Autisme Storm.

Ongewenste gast

Zo ver vandaan

Naar een land waar ik nooit heen zou gaan

Daar kwam jij opeens

Ik kende jou geeneens

Toch drong je binnen in mijn wereld

Ik dacht nog hoe vervelend

Blijf ginds maar, ik heb je niet nodig

Ik heb alles al, je bent overbodig

Maar jij kwam dichter en dichter

Zocht jou doelwitten steeds gerichter

In Milaan langs het Laatste Avondmaal

Dat je wou overdoen

Met minder apostelen en minder volk

Stak jij hen neer met een Chinese dolk

Hoe kon ik mij toch in jou vergissen

Hoe kon ik toch zo fout beslissen

Jij bent hier nu een ongewenste gast

En berokkent iedereen massa’s last

Was toch maar thuis gebleven

En laat ons gewoon verder leven

Autisme Storm.

Ik ben niet te doen sinds zaterdagnoen

Liedtekst :

Ik ben een ajuin… van ons stad

Ik ben heel vies… ik ga nooit in bad

Ben op weer de dool… eindig in een riool

Mijn vrouw heeft ’t gehad… ik ben weeral zat

Zit mijn hoofd weer vol… ga ik uit de bol

Draag al haar kleren… het kan verkeren

Heb ik weer leut… drink mij een teut

Een hete stoot… dan ga ik in ’t rood

Elk jaar weer prijs… met Jan Theys

Ik zal er zijn… voor het groot festijn

Ik drink dan gin, bier… en veel wijn

Heb dan leut… tot de laatste sleut

Ben ik nog wakker… dan voel ik mij dapper

Jajaja…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Neeneenee…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Héhéhé…

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

Ik ben niet te doen, sinds zaterdagnoen

Ik ben een Aalst kapoen

En ben ik weer zat, dat heeft zij ’t gehad

Dan is de muis weer eens niet thuis

Dan ben ik de kat in een diepe zak

Dan nog liever bier en weer in de bak

Autisme Storm.

Vol hoofd

De drukte om mij heen

Waar moet ik heen

Ik voel mij hier niet thuis

Ik voel mij een pels in de luis

Straaljagers vliegen in mijn hoofd

Van alle rust opeens beroofd

Voller dan volle melk

Laat gaan die kelk

Een racebaan, een rat race

Laat mij adem en space

Geef mij tijd

Zodat ik niet langer lijd

Laat mij gaan

Ik ga eraan

Ik wil rusten

Ik leef te bewust

Vol prikkels en vol hoofd

Ik wou dat je mij gelooft

Autisme Storm.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: