Tag: uur

Stress

Foto: Paul op Flickr.com.

Het is met een ongelooflijke snelheid dat de duivels terugkeren

mijn lichaam verscheuren

duivels van stress, chaos, drukte, prikkels, overvolle agenda’s,

taken, verplichtingen, sociale bezigheden,

geleefd worden in plaats van te leven

doodgaan terwijl je leeft

door drukte en overprikkeling

de adem die drukt op de borstkas

bij elke in en uit

de prikkels die exploderen in het hoofd

tot een symfonie van pijnen en druk

Hoe je één minuut bent geland op Schiphol

en diezelfde minuut drukte, chaos en mensenmassa’s

overheersen en je brain glazuren met laagjes stress

die je dacht kwijt te kunnen raken ver weg

Maar ze zijn sneller dan jou thuis in jou hoofd

De vakantie sloopt je lichaam en geest

Het werk is de enige rustplek van regelmaat en orde

Afgesloten van die drukke buitenwereld

Waar iedereen zich druk maakt om iedereen

Links en rechts robbertjes vechten

Klimaatgekken hun eigen leugens geloven

Faits divers het nieuws overheersen

Dat gekleurder is dan een Van Gogh

Je zou voor minder je oor afsnijden

Om alles onder controle te krijgen

hebben we Whatsapp groepjes en elk

uur waarschuwingen op onze smartphone

Maar het liefst had je die achtergelaten

in Verweggistan

Met moeder drukte, vader stress

Ma modder maar weer aan

Pa prikkel maar verder tot je knettergek wordt

Een stroom die nooit stopt

Een agenda die nooit leeg komt te staan

Haasten en haasten om te onthaasten

Stressen en stressen om te ontstressen

Plannen en plannen om…

Waarom?

Autisme Storm.

Koffie

Foto: Drey.

Het zwarte goud

Toverde bitterheid op zijn tong

Zout tussen bubbels en benen

En een warme gloed tussen Adam’s appel

Die neerdaalde door tepels en dijen

Om te verdwijnen in een zure massa

Kolkend van verlangen naar meer

Om een hongerende dorst te stillen

In een mok van vertrouwen

In een gevoel van herkenning

En een opstoot van energie

Om de volgende minuut te halen

En het volgende uur hopelijk ook

Tot de zwarte geest is uitgewerkt

En schreeuwt om een nieuwe drug

De gure nacht

Foto: jackfre op Flickr.com.

In dat verre oord

Om tien twaalf uur

Brandt ’s avonds de lamp niet

Ontwaakt de ochtend niet

In het midden van de nacht

Wordt er druk gekocht en verkocht

Door diegene die alleen naar huis toegaat

Het licht van de boomschors

Is verborgen in die vogel op het veld

De wind blies aan de kant van de weg

De achtervolging in

Niemand kijkt toe

De slechte lucht kwam op een dwarsfluit

De bamboe verwelkte

De boot nachtte het verlaten in

De roep van een enkele kraai

Hoeveel voetafdrukken en hoeveel paarden

Versleten de weg van het pad

Iemand kwam terug

De dag bleef niet tot het einde

De weggelopen koper

Liep hand in hand met een stille pijn

Het constante dramaspel

In open lucht

Iemand huilt, iemand zegt ‘het gaat niet goed’

Maar de wegloper hij doet

Altijd hetzelfde spel

Van liegen en bedriegen

Tot de ochtend aan de voordeur klopt

Of niet meer klopt

Autisme Storm.

Schaakborden van oorlog

Schaakborden spelen oorlogen

Tak-tak-tak, het houdt niet op

In het belang van macht gedurende twee en een half jaar of meer

De vermoorde lichamen sneuvelen in de naam van de Heilige Strijd

Het nationalisme werd de ontploffing

Is de aarde beter af zonder de mensen?

Kijk daar weer een lijk en een lichaam dat kreunt

Je bent toegewijd aan het dagelijkse bloed

Vandaag zullen opnieuw tweehonderdnegentien onschuldigen sneuvelen

Het gaat niet langer om de ziel, ze zijn slechts een nummer

Foto: Drumroll Studios.

De liefde voor religie en de liefde voor het volk

Misbruikt voor bloed op de grond en overal waar het stromen kan

Een industrie van beenderen en rompen

Skelet, slechts gelijkheid kan de ogen openen

Een gevecht tegen elk gerucht, een fatwa op de mobiele telefoon

Aan het einde van de dag wil je gewoon vrede

Twee granaten, vier lichamen erbij

De slechten aan het spit, het land verheugt zich

Het zal weer vechten zijn vandaag

Het einde van de strijd nog lang niet in zicht

Ze spannen samen, ze verbrokkelen en strijden weer voort

Het gif in de beker moet tot de laatste druppel worden uitgedronken

Het uur van de vrede is nog niet in zicht

Autisme Storm.

Hoor de wind

Hoor de wind tegen het tuinhek bonken.

De leeuwerik voor het laatst gezongen.

De zomer voor het laatst geroepen.

De stilte van de herfst nu op onze stoepen.

Onze eekhoorn maakt een wintervoorraad klaar.

Geen vruchtje, nootje hem te zwaar.

Pompoenen van het licht.

Doden hun gezicht.

De bruine beer het laatst ontbeten.

Lange slaap zijn appetijt vergeten.

Dikke jassen in de gang.

Straks duurt de winter weer zo lang.

Neusdruppels klein en in het groot.

Mist, regen en eekhoorntjesbrood.

Langer in het bed.

Het uur weer correct gezet.

Herfst in kleur, ach zo fijn.

Wou dat je altijd bij mij zou zijn.

Autisme Storm.

Weer verandering

Weer verandering! Weer storm in mijn hoofd!

Nieuwe computer, nieuw behang, nieuwe dokter voor de voeten.

Waarom weer verandering? Waarom weer helemaal anders?

Ik ben het even beu. Ik wil ook dingen alleen doen. Rust en stilte in mijn hoofd. Weg tornado’s die alles mee zuigen in een draaikolf.

Ik wil een bureau thuis om aan te werken en te schrijven.

Tractor. Boem, boem. Weg zijn wij. Altijd weg, altijd reizen.

Bakstenen vallen uit de lucht. De muur is af en toch blijven bakstenen naar beneden komen.

Rode bakstenen. Mijn hoofd zit vol. Vol lawaai, drukte, veranderingen, geluiden. Weg is de stilte. De stilte van de woestijn.

Koekoek en roekoe. Ik wring hun nek nog eens om! Dit is geen uur om al wakker te zijn!

Deur open en dichtklappen van een auto. Starten van de auto, verder rijden.

Bonk, knots. Waarom maken autoportieren die ’s morgens dichtslaan altijd zo een hels kabaal?

Kabaal, lawaai. Lawaai, kabaal.

Vlucht naar voren.

Was morgen maar gisteren, dan zou ik vandaag gelukkig zijn.

Mijn hoofd zit vol. Weeral!

Zoals een pas getankte benzinetank in de zomer.

Zoals de Piper Alfa uit zijn voegen explodeerde.

Vol zoal zwart en dan nog zwarte dozen erbij.

De weg van stilte is zoek. Een verlaten eenzame weg versus een autostrade van indrukken en geluiden. Emoties en gevoelens als een zware last in een rugzak om mee te dragen.

De rugzak lijkt makkelijk van je af te gooien en dan strompel je opnieuw over een nieuwe rugzak. Vol met andere spullen waarvan je niet weet of ze van jou, jou buurman of iemand anders zijn.

Als die koekoek nog eens koekoek roept, zal ik wat kroepoek in zijn bed steken.

Vliegtuig weg met zorgen in de lucht of weg om weg te zijn? Als jaarlijkse of trimestriële verplichting. Die we dan met de nodige druk en poeha aan onszelf hebben opgelegd.

Mijn verhaal. Een ander verhaal. Ik ben anders. Maar laat me toch mijzelf zijn. Laat mij leven en mijn eigen ding doen.

Ik ben geen kleuter, geen klein kind. Ik heb ook een mening, interesses, ik wil ook mijzelf zijn en mij nuttig voelen in deze maatschappij.

De storm kan gaan liggen. De stilte kan terugkeren. Het zware hoofd zat weer zo vol. Vol-au-vent met koekoek. Dat zou misschien ook wel lekker zijn.

Autisme Storm.