Witte woede

Foto: Witte Woede Witte Woede op Flickr.com

Een witte woede van groene sjaals en groene vlaggen

Van gesmoorde emoties en vermoorde idealen

Ontvlammen als vuurpijlen en bommetjes in het rond

Het ontspoorde falen van besparingen en werkdruk

Tot de druk op de ketel te veel wordt

En er in de keuken geen ketel meer overblijft

De verzorgenden onze zorg nodig hebben

En verpleegkundigen hun wonden likken

In een ongelijke strijd voor alsmaar meer

Met alsmaar minder om dat meer te maken

Afgeschoten als de favoriete roos op de kermis

Uitgeblust zoals zelfs pompiers dat niet kunnen

Omdat ze denken dat ze het wel aankunnen

Dat alles wel vlotjes zal varen

Dat het een beetje aanpassen is

De dodentocht met een rollator

Verspringen zonder benen

Olympisch zwemmen voor eendagsvliegen

Mogelijkheden onmogelijk en onbeperkt

Iemand wordt er gelukkiger van

Investeerders in immobiliƫn en pillen

Poenscheppers aan de bron

Tot de bron geen leven meer geeft

En het paradijs een oase blijkt

Autisme Storm.

Je zag mij niet

Foto: Fred Othero.

Ik keek naar omhoog

Maar je zag mij niet

Het was tegen mijzelf dat ik loog

Maar ik hield het kurkdroog

Je stond daar maar te staren

Negeerde mij totaal

Ik kan het niet verklaren

Ik was toch niet banaal

Dacht met jou bootje varen

Je was rechts liberaal

Misschien toch niet de ware

Toen hield het sprookje op

En ging het hart op slot

Ik waande mij een God

Maar werd weer eens bedot

Autisme Storm.

Kos

Foto: Bernard Vignault.

In de kuil van het vasteland tussen hier en ginder.

Sliepen twintig tinten blauw.

Uitgelachen door een zeevogel en vlinder.

Ze noemden het de zee en iedereen was mee.

Het laatste Griekse eiland omarmde Kos.

De greep verzwakte en het Turkse Rijk was om de hoek.

De zee zweeg en pijnigde blauwe fronsen.

Een schreeuw van een eenzame vogel.

Melkwitte boten vergaten verder te varen.

De wind genoot van de Griekse siƫsta.

Streelde de groene punkharen van de palmen.

Een snelwandelende vogel schelde een kreet.

De take-off was sneller dan het verstommen van elke schreeuw.

Een groene tarmac van het hoteldak.

Een vluchtig onthaal voor raaf en nachtegaal.

Het andere vasteland lag verloren in een zee van mist zoals reeds tevoren.

De namiddagzee stapte voetje voor voetje.

Bedeesd en bevreesd.

Bang de sultan en de Griekse goden wakker te maken.

Alleen door het blauwe laken

Konden zeilboten verder geraken.

Verder van huis of dichter bij thuis.

De kapitein nog in vertwijfeling.

De golven in hun laatste swing.

De siƫsta die zijn zwanenzang aanving.

Autisme Storm.

Varen

Foto Damse Vaart: Nelly.

Als ik wil gaan varen, moet de zee eerst bedaren.

Als ik wil vliegen, mogen wolken de zon niet langer bedriegen.

Als ik wil lopen, mag de inspanning mijn adem niet langer kopen.

Als ik wil rijden, moet alle verkeer eerst wijken.

Als ik wil dromen en moeilijk doen, dan ben ik wel goed bezig. šŸ™‚

Autisme Storm.