Alleen aan de wandel
In de waas van die herfst
Vergaan verwenste handel
Met weegschaal onnuttig en ver
Beslissing flagrant genomen
Zette zij het mes er maar in
Raadsel wat zal zijn en zal komen
Maar nooit meer een vent
Verloren de reinheid en dromen
Enige rust nooit gekend
Van voorspoed weer niet bedient
Vermoordde ze derhalve haar vriend
Autisme Storm.
Mijn vogel lief, mijn lief
waar ben jij als ik zoeken ga,
als ik je niet vinden kan,
dan heb jij mij al gevonden al.
Want jij bent nooit ver weg,
jij bent altijd dichtbij,
als ik denk je zoeken moet,
dan heb jij mij al gevonden snel.
Als ik merk, je zit weer in de lucht,
dan kwetter jij al vlug,
’t was koud zo aan de grond,
dus nam ik maar de vlucht.
Ach vogel, waarom jij
waarom zo ver van mij,
verloren pluim, sneeuwpoot
het leven lijkt wel dood.
Een wolk, ze dreef voorbij
een hond, die keek naar mij
een kind, dat zocht een bal
maar vinden lukte niet.
Acht vogel, hartendief
de wind, die stal mijn lief
doch treuren hoef ik niet,
je zit gewoon naast mij.
En als je weer eens vliegen gaat,
mij in de steken laat,
dan schijnt voortaan de zon,
in mijn hart waar alles begon.
Autisme Storm.
Hoe ver is ver
Toen we nog dichtbij mochten zijn
Toen een badge nog magie had
Als tovenaar van een wit blad
Toen de dokter nog de krant las
En een nietje gemeen was
Het was weer druk in de cafetaria
Vol maskers, gel en schorten
Lekker Grieks gaan eten
En de rekening vergeten
Elfjes zien dansen op een ondergronds feest
Hoe plezant was dat niet geweest
Vergaderzalen zoeken, onze dagelijkse hit
Teams weet nu in welke bureaustoel jij zit
De trein weer eens op tijd
Als hij de kamer ernaast binnen rijdt
Hoe dichtbij is vlakbij
Met alle collega’s aan mijn zij
Autisme Storm.
Door de nood zwaar in het rood
Ellende aan een radeloze vlucht ontsproot
Eenzame sardien in een helse vloot
Overleef je of wordt het de dood
Jou hart moeders’ smart
Jou leven te vroeg getart
Verzuip jij als een onbekende
Die vluchtte en rende
Geen letter over jou in de krant
Radeloze op zoek naar een land
Waar alles beter zou zijn
Naar een paradijs zo fijn
Maar haal je ooit de bestemming
Of cirkel je in een doodsring
Een kans zo klein
Ontvluchten die pijn
Armoede, oorlog en geweld
Leven op een vuilnisbelt
Een hart van hoop
Een toekomst te koop
Een verleden begraven
Een dorst snel laven
Maar hoe onzeker is de toekomst
Een boot als een zeepspons
Golven te hoog
Dromen te groot
Het verre land ligt te ver
Enkel rest ons een ster
Die in jou naam zal schijnen
Wanneer jou leven zal verdwijnen
Vluchteling je stierf niet alleen
Voor jou geen traan, geen geween
Een anoniem graf in een havenstad
Want ze hebben het gehad
Met zij die zoeken en vluchten
Waarvoor we niet langer zuchten
Maar aanvaarden wat niet te aanvaarden is
Ze hebben pech, ze hebben het mis
Ze mogen zinken en verdrinken
Zonder knipperen of verpinken
Hun dood heeft immers geen waarde
In onze steen van harde aarde
Autisme Storm.
De bebaarde hipster met een bijl over de schouder
Voelde het door zijn rode ruitjeshemd alsmaar kouder
Voor de winter in Alaska zou toeslaan
Ging hij lang en ver van huis vandaan
Met euthanasie verlossen van zij die lijden
En hartverscheurend in de bossen wegkwijnen
Zijn Caterpillars kraakten de noten van de sneeuw
Een slechtvalk kirde over de Yucon rivier
De snelste vogel nog even hier
Om over de rotswanden te zweven
Alvorens naar Zuid-Afrika te begeven
De hipster houthakker had het begrepen
Zich als God door zijn zware taak te slepen
De keuze maken tussen levenden en doden
Voor trauma’s die geen uitweg boden
Zoals mensen die niet meer genezen
En hun laatste uren vrezen
Zo genadig moet een boomhakker zijn
Het aanhoren van leven, wonde en pijn
En als ze doodgaan dan maken we een kruis
Voor hun nabestaanden of een nieuw huis
Autisme Storm.
Papa, zal ik voetballer worden?
Zoon, je zult het nog ver schoppen.
Autisme Storm.
Autisme Storm 