Ik leunde op het verleden
En mijn toekomst viel om
Ik likte mijn wonden
En verscheurde mijn verdriet
De wind kwam mij omhelzen
En ik beet in zijn hand
De boom zocht naar wortels
Maar die verdwenen heel gauw
Autisme Storm.
Ontworteld
Tag: verdriet
Rouw
Verloren in de sofa
Vermoord door amandelbloesems van van Gogh
Blauw behangpapier
Weerspiegelde in haar tranendal hier
Alleen
Sinds de lente uit de schilder verdween
Haar beminde rots van roze witte spekjes zoet
Gesloten doek
Dagen
Verdriet volwaardig geprint in statige 3D-lagen
Zinken
In de loopgraven van het leven zonder bunker
En zuchten
Om met wanhoop de longen te luchten
Autisme Storm.
Overlijden (vader)
Het is nooit het juiste moment
Afscheid nemen
We zullen je missen
Je hebt ons zoveel geleerd:
Om geen angst te tonen
Om altijd plezier te hebben
En de dag vrolijk tegemoet te gaan
.
Je hebt zo hard gewerkt
En die sterk werkende handen
Hebben ons door het leven geleid
.
Je hebt ons geleerd:
Dat het leven moeilijk kan zijn
En hard en verdrietig
Maar door dit alles heen
Bleef jij onze vader
.
Wie je was, zal je altijd blijven
Vandaag zijn wij nog vol verdriet
Maar elke dag komt er iets meer glimlach
Om je zacht verder te laten rusten
En te onthouden hoe bijzonder je was!
Autisme Storm.
Ontsnapping aan de chaos
Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking
In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld
Gewurgd door de noodzaak
Voldoen aan hun social killer events
Om weldra te stikken
In een wereld van tranen en verdriet
Snuif je jou eigen wereld in
Lik je aan verboden vruchten
Verzwelg je roze nijlpaarden
Om te ontsnappen
Aan een oceaan van verplichtingen
Aan een wereld van chaos
Aan een leven van overleven
Om je ergens thuis te voelen
In een huis dat reeds werd afgebroken
Met slaapkamers op half negen
Met een keuken vol cola en citroen
Een egel door je neus
Een krokodil door je mond
Een grijze kater door het hoofd
En een bizon tussen de benen
Gedreven door verdreven angsten
Verdwenen met geleende dromen
Bezwangerd met een replay
Bevroren in de tijd
Slapend door mistige dagen
Van indrukken en lagen
Zoekend naar een spiegel
Die een vloeipapier blijkt
Dansend met de eigen ziel
Die plots naast jou grote voeten viel
De zoektocht
Foto: f.x. op Flickr.com.
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Met standaard woorden en gekende vragen
Een elektronische snelweg van verloren dagen
Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen
Zo naakt en zo bloot
Zo klein en zo groot
Ik zocht en verloor
Geen liefde, maar goor
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen
Het was geen verhaal
Het was heel banaal
Veel verdriet en veel pijn
Waar ik niet hoor te zijn
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Een verslaving van begeerte die velen beklagen
Een dondere ziel komt zomaar naar boven
Waar men alles en meer zal gaan geloven
Een muisklik, een sweep
Om aandacht hij riep
Doch bespot door een creep
Zijn vertrouwen een vergiet
Autisme Storm.
In de luchthaven
In de luchthaven
Naast een vergeten rijstveld in Vietnam
Stromen passagiers gemoedelijk toe
Voor één van de vijf vluchten die dag
Tokkelend op hun nieuwste speeltjes
De tijd verdoen met niets-doen
Blauwe linten rijgen paadjes samen
Waarlangs het passagiers-vee mag lopen
Naar een nieuwe bestemming
Of nieuw oord te ontdekken
.
Een dametje in een roodglanzend jasje
Deed een kort pasje
Naast het tasje
Vond er fris zonder jasje
En was terug in haar sasje
.
Zoekend naar morgen
Bleef hij vandaag
Verzonken in gisteren
Toen alles nog goed ging
Hij kon genieten van zijn zin
Die de laatste liefde uitblies
Alvorens verdriet en plots verlies
Verzonken in het gemis
Verlaten, verloren, zo wis
Autisme Storm.
Alleen in de massa (Eenzaam)
Ik slenter door drukke winkelstraten
Voor mijn ogen alleen spinnendraden
Ze kijken elkaar in de ogen aangenaam
Voor mij de hel, moet hier vandaan
Het gejoel van de kinderen horen ze niet
Ik hoor zelf de kleuren die niemand ziet
Voor mij was het heel banaal
Iedereen zoals ik dat is normaal
Maar ze begrijpen niet mijn angst, mijn verdriet
Omdat ik anders leef en voel, een eigen lied
Ben ik een alleenling, zonderling of nietmijnding
Omdat ik telkens te veel prikkels ving
En samen zo niet mijn ding
Geef mij mijn ruimte, geef mij tijd
En niet dat oordeel, dat verwijt
Autisme Storm.
Mijn beste vriend (afscheid van een huisdier)
Kon ik mij maar verwarmen
Aan die vacht van plezier
Aan die snoet van vertier
Was jij maar weer hier
.
Vrienden sterven nooit
Alleen hun adem stopt
En voetstappen verdwijnen
Maar de liefde blijft
.
Een beste vriend sterft niet
Omdat je hem niet langer ziet
Een beste vriend blijft naar jou komen
In herinneringen en mooie dromen
.
Kon ik toveren
Dan nam ik mijn toverstaf
En jij bracht hem weer
.
Mijn kleine vriend
Mijn groot verdriet
Die een plotse wind
Naar de hemel blies
.
Waarom moet je ons plots verlaten
Naar jou reis hebben wij het raden
Waar loop je nu toch rond
Mijn liefste (naam), mijn allerliefste hond
.
Niemand die het bevat
Voor hen was je maar een kat
Voor ons was je een held
Onze (naam), ons maatje
Blij dat ik je heb gekend
Autisme Storm.
Waarom zoek ik toch een naam?
(Liedtekst:)
Hoe zal het ooit zijn
Kon jij mij dat toch zeggen
Verdriet is er zo plots
En waarom is het weer daar
We hadden het zo fijn samen
Zo vroom als geen enkel paar
Dan maakte ik alles stuk
En verdween plots ons geluk
Waarom maak ik alles toch zo moeilijk
Waarom is moeilijk toch mijn ding
Waarom zoek ik toch een naam
Met jou kaartje in mijn hand
Hoe zal het verder gaan
Kon jij mij dat maar zeggen
Ruzie hebben wil ik niet
Ik weet niet waarom het weer gebeurt
Ik weet met jou leven is een paradijs
Met een palmboom of wel tien
Dan begeef ik mij op glad ijs
En verdwijnt dat paradijs
Waarom maak ik alles toch zo moeilijk
Waarom is moeilijk toch mijn ding
Waarom zoek ik toch een naam
Met jou kaartje in mijn hand
Hoe werd vreugde, dan verdriet
Kon jij mij dat toch zeggen
Jouw pijn doen wil ik niet
Ik weet niet waarom ik zo doe
Ik weet: we hadden een hele toekomst
Dromen van een reis en poolbar
Dan steekt de donderwolk plots op
En verdwijnt de zonneschijn
Waarom maak ik alles toch zo moeilijk
Waarom is moeilijk toch mijn ding
Waarom zoek ik toch een naam
Met jou kaartje in mijn hand
Waarom maak ik alles toch zo moeilijk
Waarom is moeilijk toch mijn ding
Waarom zoek ik toch een naam
Met jou kaartje in mijn hand
Waarom kan het niet eens makkelijk
Laat ons makkelijke paden kiezen
Ik ken alvast een goede naam
Met jouw hartje in mijn hand
Autisme Storm.
Zwarte tranen
Ik huil zwarte tranen
Als een niet te ontwaren kluwen
De zon schijnt, maar ik hoor donder en bliksem
Het geluk lacht
Mij uit in het gezicht
De pijn zit diep vanbinnen
Ik wil ze eruit krassen
Maar heb de moed niet
Ik voel mij alleen in de menigte
Ze zitten samen in mijn hoofd
De antoniemen van een autist
Ik ben de weg niet kwijt
Ik zie zelfs geen weg
Mijn ziel is verward
Mijn lichaam loopt over
Mijn geest verdampt
Zwarte tranen maken diepen groeven
In het parket van het leven
Autisme Storm.
Autisme Storm 