Als de wolken grijs en kil zijn
De bomen dor en dood
En het huis weent en schreeuwt
Om wat verloren lijkt
Weet dan dat een stille zucht
De wolken verdrijft
Een heldere druppel
De bomen betoverd
En een kleine kaars
Het huis weer leven geeft
Autisme Storm.
Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking
In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld
Gewurgd door de noodzaak
Voldoen aan hun social killer events
Om weldra te stikken
In een wereld van tranen en verdriet
Snuif je jou eigen wereld in
Lik je aan verboden vruchten
Verzwelg je roze nijlpaarden
Om te ontsnappen
Aan een oceaan van verplichtingen
Aan een wereld van chaos
Aan een leven van overleven
Om je ergens thuis te voelen
In een huis dat reeds werd afgebroken
Met slaapkamers op half negen
Met een keuken vol cola en citroen
Een egel door je neus
Een krokodil door je mond
Een grijze kater door het hoofd
En een bizon tussen de benen
Gedreven door verdreven angsten
Verdwenen met geleende dromen
Bezwangerd met een replay
Bevroren in de tijd
Slapend door mistige dagen
Van indrukken en lagen
Zoekend naar een spiegel
Die een vloeipapier blijkt
Dansend met de eigen ziel
Die plots naast jou grote voeten viel
Hunkerend naar de geur van regenwater
Om warmte en zon te verdrijven
uit hun verdroogde neusgaten
en door hitte verdampte lijven
Ze weten ze zweten niet meer
Ze moeten haast braken
Hun plassen doet zeer
Hun spieren die kraken
Zonnespinnen achtervolgen hun schaduw
De trage wissel van het seizoen
Zaagschubadders raspen zo sluw
Alleen muggen hier niets te doen
Als mestkevers laven aan nachtelijk vocht
Rozemarijn tegen spierpijn
Aloe koortswerend en water voor dorst
Nooit muggen, dat enige is fijn
In hoeken en kanten, ver afgelegen
Een kalme oase schittert zo luid
Voor nomaden een zegen
Een airco paleis met geitenhuid
Autisme Storm.
Autisme Storm 