Op elk gegeven moment heb je de macht om te zeggen, dit is niet hoe het verhaal gaat eindigen
Autisme Storm.
De keuze
Tag: verhaal
Het verhaal
Hoe gaat dit verhaal verder,
hoe zal het zich ontrafelen?
Het leek snel te gaan,
als een slag van de hamer.
Zoals alle verhalen moet dit verhaal een begin hebben,
vol verwachting en potentieel, zoals het begin van de avond.
En dan gebeurt het, de onvermijdelijke terreur,
een nacht van ongeluk, en uiteindelijk loopt het fout.
En wat is de toevlucht die onze held zal volgen?
Wraak, gerechtigheid of pillen om te slikken?
Als dit verhaal verdergaat, zal ik me niet schikken…
aan de gekmakende gemeenplaatsen die de maatschappij heeft gevormd.
In plaats daarvan zal ik een andere route nemen,
één van rede en gedachte, die meer invloed heeft.
Uiteindelijk is dit een verhaal van ontdekking,
dat door onze intelligentie zijn pad zal vinden.
Autisme Storm.
Ontsnapping aan de chaos
Ontsnappen aan onvermijdelijke verdrinking
In het grote verhaal voor ons gesoeplepeld
Gewurgd door de noodzaak
Voldoen aan hun social killer events
Om weldra te stikken
In een wereld van tranen en verdriet
Snuif je jou eigen wereld in
Lik je aan verboden vruchten
Verzwelg je roze nijlpaarden
Om te ontsnappen
Aan een oceaan van verplichtingen
Aan een wereld van chaos
Aan een leven van overleven
Om je ergens thuis te voelen
In een huis dat reeds werd afgebroken
Met slaapkamers op half negen
Met een keuken vol cola en citroen
Een egel door je neus
Een krokodil door je mond
Een grijze kater door het hoofd
En een bizon tussen de benen
Gedreven door verdreven angsten
Verdwenen met geleende dromen
Bezwangerd met een replay
Bevroren in de tijd
Slapend door mistige dagen
Van indrukken en lagen
Zoekend naar een spiegel
Die een vloeipapier blijkt
Dansend met de eigen ziel
Die plots naast jou grote voeten viel
De zoektocht
Foto: f.x. op Flickr.com.
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Met standaard woorden en gekende vragen
Een elektronische snelweg van verloren dagen
Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen
Zo naakt en zo bloot
Zo klein en zo groot
Ik zocht en verloor
Geen liefde, maar goor
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen
Het was geen verhaal
Het was heel banaal
Veel verdriet en veel pijn
Waar ik niet hoor te zijn
Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen
Een verslaving van begeerte die velen beklagen
Een dondere ziel komt zomaar naar boven
Waar men alles en meer zal gaan geloven
Een muisklik, een sweep
Om aandacht hij riep
Doch bespot door een creep
Zijn vertrouwen een vergiet
Autisme Storm.
Aan de touwtjes van het leven
Foto: Ross Pollack.
Aan de touwtjes van het leven, daar kan je van alles beleven.
Ga je op avontuur of wordt het leven je veel te duur?
Heb je diploma’s bij de vleet of raakt je relatie in de sleet?
Ga je dagelijks dineren in een driesterrenrestaurant of zoek je restjes in het vuilnis aan de kant?
Heb je gezondheid in drie lagen of moet je pijn en kreupel dragen en verdragen?
Is je vrouw Mega Mindy of een blonde toverfee?
Of sleurt ze je uit café en brult: “Jij moet mee!”
Misschien leef je elf dagen of kan je je aan een eeuw of meer wagen?
Wie gaat trekken aan de flosh, die is beslist de klos.
Wie blijft zitten in het verhaal, danst straks in de grote balzaal.
Wie te hard trekt aan de touwtjes van het leven, die zijn hart gaat het beslist begeven.
Diegenen die de touwtjes steekt in de fik, duikelt beslist in de dieperik.
De touwtjes zijn pas om te grijpen als jou mayonaise hierboven kan gaan rijpen.
Grijp je fout, dan strooi je zout.
Grijp je goed, dan krijg je moed.
Grijp niet te snel, dan lukt het jou wel.
Autisme Storm.
Foto: Mando Maniac op Flickr.com.
Drie vissen van Noha Obeid
Ik zag drie vissen van Noha Obeid
Aangespoeld vanuit het mare nostrum vrij geleid
Met Fenicische winden meegedreven op de tijd
Toen Baalbeck, Byblos, Syrus, Sidon en Tyrus
De Middellandse Zee omarmden aldus
Van Carthago tot Malta, van Gades tot Malaga
Zeevaarders en handelaren op in het kort hun saga
Cederhout en textiel, hars en veel wijn
Meer dan één God moest er beslist zijn
Om schapen te hoeden, hun wol te verkopen
Uit Iberië, Brittannië, tin en zilver in boten
Drie vissen die volgden hun reis naar daar ver
De handel, hun wandel, geluk en een ster
Tot ze denken wat is dat Kanaan, dat oude verhaal
De Fenische zeebonken, handelsvolk speciaal
Een reis naar het verleden
Drie vissen in heden
Autisme Storm.
De brug van Melle
Ze kwamen ons vertellen.
Er was een brug in Melle.
Daar was wat aan de hand.
Die stond opeens in brand.
De inferno was niet meer te bedaren.
Een schip was ertegen gevaren.
Zo werd verteld al in het rond.
Het verhaal ging van mond tot mond.
De waarheid was een gans ander gegeven.
Een vrachtwagenchauffeur liet daarbij het leven.
De brug in Melle zag het niet meer zitten.
En brak toen plotseling doormidden.
28.000 liter brandstof werd een hel van vuur.
Voor de trucker sloeg het laatste uur.
Elk dorp en elke stad zijn verhaal.
Gisteren, vandaag, spectaculair, niet banaal.
Autisme Storm.
Foto: Heemkundige Kring De Gonde.
De koekoek
Koekoek, dag vogel, wat is er met jou?
Dag vogel, dag beest, straks ben je er geweest.
Maar roepen en roeken.
Maar vloeken en vluchten.
Geen verantwoordelijkheid, geen zorgen.
Jou ei in een ander nest vanmorgen.
Jij die mij test, roep niet zo hard.
Vijf vogels op een rij, maar jou kreet erbij.
Laat hen ook eens zingen, niet altijd verdringen.
Ik ken jou verhaal, het is zo banaal.
Mijn oren gaan sidderen, jou kreten fataal.
Koekoek met honing, pluimvee voor koning.
Met jou bestaan is het gedaan.
In de stoomoven nu gans vooraan.
Op de voorgrond wou jij altijd treden.
Had dan mijn oren best vermeden.
Gekruid met lookboter, dat is nu mijn zegen.
Autisme Storm.
Een explosief verhaal
Jij en ik. Een explosief verhaal.
Dat is ADHD en autisme twee tezamen.
Dat is yin versus yang.
Dat zijn twee krachten die elkaar verkrachten.
Een tremblement de terre.
Twee grondlagen die elkaar schuren tot er geen weg meer terug is.
Schuren tot ze scheuren.
Beuken tot ze botsen.
De stilte van Hiroshima en de vernietiging van Nagasaki.
Het aanzuigeffect van een moeras.
De explosie van een vulkaan.
De hitte van de Algerijnse woestijn.
De verwevenheid van mosselen en een schelp.
Elkaar loslaten, elkaar treffen, de Big Bang.
Geen theorie. Dé praktijk. De verbondenheid.
Autisme Storm.
Weer verandering
Weer verandering! Weer storm in mijn hoofd!
Nieuwe computer, nieuw behang, nieuwe dokter voor de voeten.
Waarom weer verandering? Waarom weer helemaal anders?
Ik ben het even beu. Ik wil ook dingen alleen doen. Rust en stilte in mijn hoofd. Weg tornado’s die alles mee zuigen in een draaikolf.
Ik wil een bureau thuis om aan te werken en te schrijven.
Tractor. Boem, boem. Weg zijn wij. Altijd weg, altijd reizen.
Bakstenen vallen uit de lucht. De muur is af en toch blijven bakstenen naar beneden komen.
Rode bakstenen. Mijn hoofd zit vol. Vol lawaai, drukte, veranderingen, geluiden. Weg is de stilte. De stilte van de woestijn.
Koekoek en roekoe. Ik wring hun nek nog eens om! Dit is geen uur om al wakker te zijn!
Deur open en dichtklappen van een auto. Starten van de auto, verder rijden.
Bonk, knots. Waarom maken autoportieren die ’s morgens dichtslaan altijd zo een hels kabaal?
Kabaal, lawaai. Lawaai, kabaal.
Vlucht naar voren.
Was morgen maar gisteren, dan zou ik vandaag gelukkig zijn.
Mijn hoofd zit vol. Weeral!
Zoals een pas getankte benzinetank in de zomer.
Zoals de Piper Alfa uit zijn voegen explodeerde.
Vol zoal zwart en dan nog zwarte dozen erbij.
De weg van stilte is zoek. Een verlaten eenzame weg versus een autostrade van indrukken en geluiden. Emoties en gevoelens als een zware last in een rugzak om mee te dragen.
De rugzak lijkt makkelijk van je af te gooien en dan strompel je opnieuw over een nieuwe rugzak. Vol met andere spullen waarvan je niet weet of ze van jou, jou buurman of iemand anders zijn.
Als die koekoek nog eens koekoek roept, zal ik wat kroepoek in zijn bed steken.
Vliegtuig weg met zorgen in de lucht of weg om weg te zijn? Als jaarlijkse of trimestriële verplichting. Die we dan met de nodige druk en poeha aan onszelf hebben opgelegd.
Mijn verhaal. Een ander verhaal. Ik ben anders. Maar laat me toch mijzelf zijn. Laat mij leven en mijn eigen ding doen.
Ik ben geen kleuter, geen klein kind. Ik heb ook een mening, interesses, ik wil ook mijzelf zijn en mij nuttig voelen in deze maatschappij.
De storm kan gaan liggen. De stilte kan terugkeren. Het zware hoofd zat weer zo vol. Vol-au-vent met koekoek. Dat zou misschien ook wel lekker zijn.
Autisme Storm.
Autisme Storm 