In de luchthaven

Foto: neochi-neer op Flickr.com.

In de luchthaven

Naast een vergeten rijstveld in Vietnam

Stromen passagiers gemoedelijk toe

Voor één van de vijf vluchten die dag

Tokkelend op hun nieuwste speeltjes

De tijd verdoen met niets-doen

Blauwe linten rijgen paadjes samen

Waarlangs het passagiers-vee mag lopen

Naar een nieuwe bestemming

Of nieuw oord te ontdekken

.

Een dametje in een roodglanzend jasje

Deed een kort pasje

Naast het tasje

Vond er fris zonder jasje

En was terug in haar sasje

.

Zoekend naar morgen

Bleef hij vandaag

Verzonken in gisteren

Toen alles nog goed ging

Hij kon genieten van zijn zin

Die de laatste liefde uitblies

Alvorens verdriet en plots verlies

Verzonken in het gemis

Verlaten, verloren, zo wis

Autisme Storm.

Afscheid van een vriend

Foto: Lady Kanna.

Kon jij nog maar even leven

Ik jou zo een laatste knuffel geven

Kon ik maar jou warmte voelen

Jij en ik nog samen stoeien

Het huis is groot en stil

Nu jij er niet meer bent

Maar weet het was bijzonder

Dat ik zo’n maatje heb gekend

Jij bent ginds anders, zo ver vandaan

Daar is jou strijd voorgoed gedaan

Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is

Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis

=====

Alleen jij weet hoeveel

Alleen jij weet hoe zwaar

Alleen jij weet hoe lang

De leegte duren zal

Alleen jij weet hoe mooi

Alleen jij weet hoe bijzonder

Alleen jij weet hoe intens

Het leven samen was

In een wereld ver vandaan

In een wereld zonder oud en pijn

In een wereld zonder ziek en klein

Zal jij opnieuw onze held weer zijn

Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien

En mogen we je aaien en paaien

Het ga je goed in een verborgen wereld

Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld

Blij dat ik je vriend mocht zijn

Ook al doet afscheid toch zo pijn

Autisme Storm.

Hoe donker is de nacht

Foto: Paul Moore.

Hoe donker is de nacht

Als de ochtend niet meer lacht

Als je het licht niet meer ziet

Tussen al dat grote verdriet

Als iemand het heeft donker gemaakt

En aankomende trein je auto raakt

Als je niet meer kan vertrouwen

En het leven gaat vernauwen

Tot opeens twee straallichten

Die de afstand snel verdichten

Een enorm lawaai een enorm klap

Wat rest een drama op Google Maps

Hoe jong je was

Hoe goed je de regels las

Je wou van alles doen, je wou vooruit

De toekomst verwrongen staal, gebroken ruit

Als engel moet je leven

Te vroeg, te zeer bedreven

Een vriend kwijt, een verlies zo groot

Om een onschuldige, nu plots dood

Autisme Storm.