Afscheid van een vriend

Foto: Lady Kanna.

Kon jij nog maar even leven

Ik jou zo een laatste knuffel geven

Kon ik maar jou warmte voelen

Jij en ik nog samen stoeien

Het huis is groot en stil

Nu jij er niet meer bent

Maar weet het was bijzonder

Dat ik zo’n maatje heb gekend

Jij bent ginds anders, zo ver vandaan

Daar is jou strijd voorgoed gedaan

Alleen jij en ik weten wat echte vriendschap is

Alleen jij en ik weten hoe erg ik jou nu mis

=====

Alleen jij weet hoeveel

Alleen jij weet hoe zwaar

Alleen jij weet hoe lang

De leegte duren zal

Alleen jij weet hoe mooi

Alleen jij weet hoe bijzonder

Alleen jij weet hoe intens

Het leven samen was

In een wereld ver vandaan

In een wereld zonder oud en pijn

In een wereld zonder ziek en klein

Zal jij opnieuw onze held weer zijn

Ga jij opnieuw gaan lopen en knoeien

En mogen we je aaien en paaien

Het ga je goed in een verborgen wereld

Nieuwe maatjes en een nieuw speelveld

Blij dat ik je vriend mocht zijn

Ook al doet afscheid toch zo pijn

Autisme Storm.

Labyrint

Labyrint op de Novalishoeve in Texel in Nederland.
Foto: Roel Wijnants.

Ik verdwaal in mijzelf

Een labyrint met tentakels in de verste hoeken

Als de grote hindoe-moedergodin Durga

Met vier, acht, tien of twintig armen

Grijpen in het heden

Maar het verleden niet kunnen ontrafelen

Beelden als lichtflitsen door het hoofd

Ik verdwaal in de carrousel van het leven

Dat te druk, te chaotisch is voor mij

Ik verlies alle controle

Ik ben bang, doodsbang

Ik ben triest, verschrikkelijk triest

Ik ben boos, boos op de hele wereld

Ik kan het even niet meer aan

Die drukke wereld, al die beelden, die emoties

Geef mij de tijd en ruimte

Die ik nodig heb om het verleden te verwerken

Ik zie vier keer meer dan jou

Ik hoor vijf keer meer dan jou

Geef mij mijn eigen stek

Laat mij alleen

Geef mij voldoende rust

Ik ben anders dan de anderen

Geef mij geborgenheid en zekerheden

Zodat ik een uitweg kan vinden

In het labyrint van het leven

Autisme Storm.