Waarop heb ik zolang gewacht?
Ik zou het moeten weten, mijn gedacht
Was het in de nacht of overdag?
Wie die mij dat zeggen kan?
Ik herinner mij iets, maar meestal niets
Het was op een woensdag of vrijdag misschien
Het wachten bleef duren
Het leken wel uren
En niets bewoog en niemand kwam
Tot men mij vond
Alleen en verward
Op het koertje voor het ouderenhuis
Autisme Storm.
Een rijtuig ontdaan van alle koeienvacht
Stond daar roestig in die nacht
De versiering met kleipotjes plastieken bloemen
Nooit snoeien zoals herfstbladeren altijd knoeien
Met neef Madan met zijn hertenlach
Zijn nón lá opgezet op zowaar een vrijdag
In dat verlaten dorp waar mensen dachten dat ze nog leefden
Waar patal het voedseloffer was voor de hindi God
En mulo het muildier van een doorweekte dorpszot
Waar vrouwen nog in een van riet geweven kleed zweefden
En geroosterd bloemmeel aan hun kleine handjes kleefden
Waar chrysanten patronen op goedkope paraplu’s overleefden
Boerendochters in het stro hun ontmaagding beleefden
En de zoon van de buren dacht dat hij kon zwemmen
Toen hij het water in een gietijzeren badkuip kon temmen
Autisme Storm.
De Bosnische verkoper van de Daklozenkrant aan het centraal station vraagt Italliaanse toeristen hoe het met hen gaat.
Comme stai seniora?
Elektriciens repareren het verkeerslicht aan de Griekse ambassade.
Spaanse studenten leveren hun laatste examens in aan de taalschool Marie Haps en Bulgaarse arbeiders werken aan de riolering in de Trierstraat.
Lobbyisten van 27 landen bereiden de belangrijke Europese top over migratie voor die donderdag en vrijdag wordt gehouden in de Europese wijk.
Alles gaat hier in Brussel gewoon zijn gangetje.
Autisme Storm.
Autisme Storm 