Ik hou van dat ding dat je doet
wanneer je mijn lichaam binnenkomt
terwijl de geluiden van jou in mijn oren fluisteren.
Het geeft mijn lichaam al die rillingen,
mijn hart een nieuwe trommel om op te slaan en mijn voeten een weg om heen te gaan.
Je laat mij dwaas glimlachen,
ogen rollend naar achteren, want hoe dieper je gaat, hoe meer ik dat gevoel krijg.
Dat gevoel van meer en meer willen.
Ja, ik hou van je, poëzie.
Autisme Storm.
Mijn vogel lief, mijn lief
waar ben jij als ik zoeken ga,
als ik je niet vinden kan,
dan heb jij mij al gevonden al.
Want jij bent nooit ver weg,
jij bent altijd dichtbij,
als ik denk je zoeken moet,
dan heb jij mij al gevonden snel.
Als ik merk, je zit weer in de lucht,
dan kwetter jij al vlug,
’t was koud zo aan de grond,
dus nam ik maar de vlucht.
Ach vogel, waarom jij
waarom zo ver van mij,
verloren pluim, sneeuwpoot
het leven lijkt wel dood.
Een wolk, ze dreef voorbij
een hond, die keek naar mij
een kind, dat zocht een bal
maar vinden lukte niet.
Acht vogel, hartendief
de wind, die stal mijn lief
doch treuren hoef ik niet,
je zit gewoon naast mij.
En als je weer eens vliegen gaat,
mij in de steken laat,
dan schijnt voortaan de zon,
in mijn hart waar alles begon.
Autisme Storm.
Elke droom heeft zijn prijs
Bloed, zweet, opoffering
Geproefd na mislukking, tranen en hopeloze zuchten
Zou succes twee keer zoeter lijken
Handen die naar de hemel durven reiken
Een zon die hun ogen kan verblinden
De hoogste pieken zijn er om te bereiken
Alleen door hen die durven te geloven
Laat de tegenslagen je ziel niet storen
Of je ogen afleiden van het uiteindelijke doel
De weg naar het paradijs is geplaveid met stenen
Zelftwijfel, tegenslagen, te veel onbekenden
De zeeën mogen turbulent en diep lijken
Maar je kunt de diepte niet beoordelen tenzij je springt
De sensatie van het zwemmen tegen de stroom in
Kan niet worden ervaren door het bewonderen van de golven vanaf de zeezijde
Reinig je ziel, luister naar je innerlijke stem
Laat elke wrok, elke kunstgreep varen
Durf je geest te openen en je zult beseffen
Waar het ware verlangen van je hart ligt
Autisme Storm.
Ik loop weer weg
Van de dag vandaag, terug naar gisteren
Om mijn blonde haren te laten wapperen
In windstille grijze straten
Weg van de wijze raad
De eigen waarheid achterna
Die mij een spiegel geeft met doornen
Als ik hulp zoek
Zoek ik naar jou die ik wegduw
Huil ik om jou glimlach
Bijt ik in de helpende hand
Terwijl mijn hersenen verkeerd kronkelen
Weg van jullie normaal
Dat mijn vreemde eend blijft
Mijn vijand nummer één
Ik wil niets
Niets dan jou
Niets dan gewoon
Niets is veel
Te veel voor een simpele duif
Die vliegt onder een oceaan
En lava spuwt over dromen
Voor de zandman slapen zal
Ik doe maar voort
Vandaag, één dag na gisteren
Voort de eigen weg
Weg van alles, dicht nabij
Met mijn eigen klei
Onwennig aan jou zij
Autisme Storm.
Ik verloor mijn weg
In een wereld die bleef stilstaan
In de leegte van het bestaan
Ik voelde mij klein en groot tegelijk
Wachtend tot er iets gebeuren zou
Maar alles kwam terug
Zonder helden, zonder winnaars
De vlakte bleef vlak
En de ene dag strompelde over de volgende
Tot de week weker werd
En de maand wachtte op maandagen
De wereld leek leeg
De hoofden vol
De mens bleef dwaas
En de bazen de baas
Niets zou veranderen, niets zou zijn
We bleven verweesd, we bleven klein
Autisme Storm.
Als een sneeuwtapijt bij het ontwaken in maart
Kwam jij ons storen
Onze dromen doorboren
Verscheurde jij de wereld in een rotvaart
Wat hebben wij jou misdaan
Waar kwam jij plots vandaan
We hadden nog niet eens ontbeten
We wilden nog met één of andere reden
Maar jij had ons al in jou macht
Verscheen dronken en zo verdacht
De sake benevelde jou goddelijke lichaam
Met stekels als blikkenopeners
Met doordringend zuur uit een citruspers
De toekomst schoof op een lange baan
Misschien ben je straks even weg
Een halte voor een nieuwe pech
Neem je de zeis weer in jou hand
En maak je ons weer van kant
Waarom konden we niet praten
Waarom hebben we het raden
Waarom was er geen dialoog
Voor je ons helemaal leeg zoog
Kon ik maar net als jij binnendringen
En jou overhalen tot andere dingen
Wat is er met jou Chinese draak
Schiet jij steeds weer ontzettend raak
Geef mij jou hand jij boze rover
Ontwapen nu en geef je over
Autisme Storm.
Dief in de nacht
Weg met mijn laken
Om weer eens onderkoeld te raken
Autisme Storm.
De vermoeidheid van het zinloos zoeken
Naar een betere wereld die niet van deze wereld is
Het najagen van dromen die jou achtervolgen
Naar een aards paradijs dat niet aards en paradijselijk blijkt
Maar een last op verdwenen schouders
Afgesleten en afgehuild door door de jaren
Het besef dat elke uitspatting jou lichaam versplinterd
Als een wrak dat wraak neemt op de vrede
Een zoektocht als een Dodentocht met kruisen
Doorkruisen wij elke redelijkheid en zeden
Om te verdwalen in een verdwaald bos
Dat jou de weg komt vragen
Om te horen zeggen:
Ik keer om naar waar het begon
De toekomst ligt in het verleden
Toen de toekomst nog simpel was
En het verleden de inspiratiebron van heden
Autisme Storm.
We gingen op weg zoals elke ochtend
We gingen op weg zoals telkens weer
Toen daalde de zwarte regen neer
Voor jou geen dinsdag meer
Drukke metro een laatste zoen
Vertrouwde stop waarom anders doen
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Bedolven in stof van haat en woede
Bedolven in schoonheid zoet
Zo dichtbij de hel onder de grond
Waar onze liefde vond
Ontspoorde gekken gemene gril
Toen stierf de tijd en het werd stil
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Europa schrok en keek naar jou
Europa huilde om man en vrouw
Kon ik je maar een knuffel geven
Was jij maar bij mij gebleven
Verdronken rivier huilende dagen
Na woede nog zovele vragen
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Onze ontmoeting daar plots gedaan
Onheil en een donkere traan
We omarmden elkaar daar zonder zorgen
Maar waar is nu de weg naar morgen
Je bleef daar achter op jankende treden
Heden werd toen het verleden
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Hun dromen maken wij vandaag
Hun namen als een tweede laag
De stad verbonden in elke hoek
Laat haat voor eeuwig zoek
De stad verbonden in elke hoek
Laat haat voor eeuwig zoek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
De weken tellen geen dinsdagen meer
De uren zoeken minuten weer
Ach irissen zullen er altijd bloeien
Uit donker het licht blijven stoeien
De stad verbonden in elke hoek
Laat haat voor eeuwig zoek
De stad verbonden in elke hoek
Laat haat voor eeuwig zoek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
Maalbeek, Maalbeek, Maalbeek
—
Tweede laureaat Nekka Liefde voor Lyriek wedstrijd 2019.
Ik huil zwarte tranen
Als een niet te ontwaren kluwen
De zon schijnt, maar ik hoor donder en bliksem
Het geluk lacht
Mij uit in het gezicht
De pijn zit diep vanbinnen
Ik wil ze eruit krassen
Maar heb de moed niet
Ik voel mij alleen in de menigte
Ze zitten samen in mijn hoofd
De antoniemen van een autist
Ik ben de weg niet kwijt
Ik zie zelfs geen weg
Mijn ziel is verward
Mijn lichaam loopt over
Mijn geest verdampt
Zwarte tranen maken diepen groeven
In het parket van het leven
Autisme Storm.
Autisme Storm 